14.1.2014 | Hörpuleg vonbrigði

Á Menningarnótt Reykjavíkur 2011 rölti ég upp á Arnarhól, eins og svo margir aðrir gestir hátíðarinnar. Fólk safnaðist þar saman til að fylgjast með því þegar „kveikt yrði á ljóshjúp Hörpunnar“, eins og það var orðað í tilkynningum. Mikið var gert úr viðburðinum og væntingar fólks spenntar upp í hæstu hæðir.

Eftir mjög langa töf var fólk orðið nokkuð órótt, en lét sig hafa biðina til að fylgjast með hinu stórkostlega sjónarspili sem hafði verið lofað.

„Það er alveg spurning hvort þeir geti toppað þetta með flugeldunum,“ heyrði ég digran mann segja fyrir aftan mig. Flestir virtust sama sinnis – þetta yrði klárlega toppurinn á kvöldinu.

Svo kveiktu þeir á herlegheitunum.

„Ertu ekki að djóka? Þetta er það glataðasta sem ég hef séð á ævi minni,“ sagði ung kona til vinstri við mig.

„Hvað er þetta? Er þetta… Fokk hvað þetta er lélegt! Ég hélt þetta yrði eins og Mona Lisa og eitthvað…“ sagði digri maðurinn fyrir aftan mig.




13.1.2014 | Reynsluboltinn

Ég fór einu sinni að hlusta á erindi tveggja manna sem höfðu þurft að þola vist í fangabúðunum á Guantanamo Bay (sem eru skammarlega nokk ennþá í notkun). Eftir að mennirnir höfðu sagt sögu sína tóku þeir við nokkrum spurningum úr sal. Spurningarnar voru mis-góðar, en þeir gerðu sitt besta til að svara þeim á greinagóðan hátt.

Að lokum tók einn fundargesta til máls og spurði þá hvort þeir hefðu séð heimildarmynd, framleidda af CBS sjónvarpsstöðinni, um Guantanamo Bay fangabúðirnar. Viðkomandi hefði séð umrædda mynd og þótt hún áhugaverð.

Fyrrum fangarnir urðu nokkuð hvumsa, en svöruðu því til að þeir hefðu ekki séð þessa mynd og hefðu reyndar takmarkaðan áhuga á því. Viðkomandi tók þá aftur til máls og hvatti þá eindregið til að kynna sér myndina. Hún gæfi einstaklega góða mynd af því sem fram færi í búðunum.


1 comments
(Eiki)



17.7.2013 | Lattelepjandi liðið í hundraðogeinum

Ég hef verið hugsandi um lattelepjandi lopaliðið í hundraðogeinum. Aðallega út af nýlegum áherslum á íslenska þjóðmenningu. Í dag er "lattelepjandi liðið" reyndar kannski orðið meira eins og góðlátlegt grín - en þó er rétt að halda því til haga að uppruni þess er hugsað sem einhverskonar leiðinda pilla á borgarbúa almennt, og hvernig þeir hafi fjarlægst rætur sínar.

En nú er kaffi einn stórkostlegasti og mikilvægasti hluti íslenskrar þjóðmenningar. Hér hafa menn drukkið kaffi til sjávar og sveita öldum saman. Til eru sögur af því hvernig sopinn beinlínis bjargaði lífi afdalamanna í neyð. Kaffi var á tíðum dýrmætasta eign Íslendinga, og sér þess kannski ennþá stað í því að við drekkum hvað mest kaffi af fólki því sem byggir þennan heim.

Í hverju liggur þá umkvörtunin? Að fólk setji mjólk í kaffið sitt? Varla. Er það af því að hún er flóuð? Mér þykir það ansi langt seilst.

Minn eigin hugur segir mér að fólk sem vilji berja á kaffidrykkjufólki sé sannarlega það fólk sem í reynd hafi fjarlægst íslenska þjóðmenningu og hugarfar. Ef það var þá einhverntíman til…




26.6.2013 | What I Have Lived For

„Three passions, simple but overwhelmingly strong, have governed my life: the longing for love, the search for knowledge, and unbearable pity for the suffering of mankind. These passions, like great winds, have blown me hither and thither, in a wayward course, over a great ocean of anguish, reaching to the very verge of despair.

I have sought love, first, because it brings ecstasy - ecstasy so great that I would often have sacrificed all the rest of life for a few hours of this joy. I have sought it, next, because it relieves loneliness—that terrible loneliness in which one shivering consciousness looks over the rim of the world into the cold unfathomable lifeless abyss. I have sought it finally, because in the union of love I have seen, in a mystic miniature, the prefiguring vision of the heaven that saints and poets have imagined. This is what I sought, and though it might seem too good for human life, this is what—at last—I have found.

With equal passion I have sought knowledge. I have wished to understand the hearts of men. I have wished to know why the stars shine. And I have tried to apprehend the Pythagorean power by which number holds sway above the flux. A little of this, but not much, I have achieved.

Love and knowledge, so far as they were possible, led upward toward the heavens. But always pity brought me back to earth. Echoes of cries of pain reverberate in my heart. Children in famine, victims tortured by oppressors, helpless old people a burden to their sons, and the whole world of loneliness, poverty, and pain make a mockery of what human life should be. I long to alleviate this evil, but I cannot, and I too suffer.

This has been my life. I have found it worth living, and would gladly live it again if the chance were offered me.“

— The Prologue to Bertrand Russell’s Autobiography




20.4.2013 | Clan in da front

clanindafront

Ég setti clan-ið í framsætið í dag.




11.4.2013 | Internet presens - já, við slettum útlensku

Ég er búinn að halda þessari síðu úti býsna lengi - í níu ár núna. Ég hef verið mis-virkur í að uppfæra hana, eins og gengur. Ég hef nokkrum sinnum staðið fyrir algeru overhaul-i á útlitinu, en er samt alltaf á leiðinni að breyta henni þannig að hún verði "algerlega rétt". Það gerist auðvitað aldrei.

Efnistökin hafa verið margvísleg. Allt frá því að vera heilalaust sprell og yfir í að vera bitrir pólitískir rantar, eins og gengur. Það er erfitt að ritstýra svona prívatvefmiðli consistently í mörg ár. Reynsla mín er að síðan verður meira eins og "barómet" á hugðarefni manns hverju sinni - sérstaklega þegar það er í raun ekkert yfirlýst markmið sem maður er að vinna eftir. Þegar ég lít aftur yfir farinn veg er ég samt í heildina, almennt nokkuð ánægður með það sem ég hef sett fram. Það er bæði gefandi, en líka skrýtið að lesa sjálfan sig svona aftur í tímann. Guði sé lof fyrir að maður tekur út þroska og að skoðanir manns eru ekki meitlaðar í stein.

Í seinni tíð hefur færslunum fækkað. Ég hef svo sem haft orð á því áður, en allt í einu er megnið af content-inu sem maður generate-ar farið að birtast frekar á facebook. Það er leiðinleg þróun. Það verður samt bara að segjast að það er "þakklátara" að publish-a á facebook, út af instant feedback-inu sem maður fær. Ég hata það samt. Það er ömurlegt að allt þetta góða content sé lokað inni á vefsvæði sem maður hefur mjög takmarkaða stjórn á sjálfur - for all posterity.

Ég hef þannig verið að skoða möguleikann á að mígrera einhverju af þessu content-i yfir á önnur svæði, en það sem ég er alltaf að átta mig betur á, er að internet presensinn manns er sífellt að færast meira í þessa átt (yfir til lokuðu vefsvæðanna).

Þegar ég byrjaði með þessa síðu, var allur internet-presensinn minn bundinn við hana - og ja.is. Það var frábært. Maður hafði nokkuð yfirgripsmikla stjórn á internetinu sínu.

Í dag hugsa ég að presensinn minn sé í mun ríkari mæli bundinn við vefsvæði á borð við facebook, youtube, tumblr ofl. Þess vegna henti ég upp linkum á þær síður hérna. Það meikar ekkert sens að vísa ekki á sjálfan sig á síðunni sem á að vera hub-inn í internetilverunni manns. Ég beið samt alveg rosalega lengi með það, því að í og með hata ég þessi fyrirbæri. Þetta er algert "love-hate-dæmi" sem er í gangi. Mér finnst raunar eins og þetta sé nokkuð gegnumgangandi sentiment hjá mörgum.

Ég ætla að skoða þessi mál hérna á næstunni. Ætli það sé ekki málið að adopt-a facebook-fílósófíuna: "Share to make the experience more social".

En djöfulsins tími getur farið í þetta stúss!


2 comments
(Kalli)



11.4.2013 | Alla á Ak-Bar

Ef ég myndi opna bar, sem ég hyggst ekki gera, þá myndi ég starfrækja hann á Akranesi. Eða á Akureyri. Ég myndi kalla þennan bar "Ak-Bar".

"Alla á Ak-Bar!"




8.4.2013 | Hrapað að ályktunum

Uppáhald:

70384439 ba1fd5b9de z

Við þetta er svo að bæta að: Fylgni segir ekki til um samband. (Correlation does not imply causation.)


1 comments
(Eiki)



25.3.2013 | Að þiggja aðstoð

Undir lok 18. aldarinnar var borin upp tillaga á danska þjóðþinginu, þess efnis að flytja bæri alla Íslendinga til Jótlandsheiða. Glöggir menn í Kaupmannahöfn höfðu fundið út að hægara væri um vik að flytja Íslendingana til Danmerkur, heldur en að standa undir öllum þeim birgðaflutningum til Íslands sem þróunaraðstoð þeirra fól í sér. Í kjölfar Móðuharðindanna bjuggu Íslendingar nefnilega við örbirgð og voru í einhverjum mæli upp á aðstoð Dana komnir til þess að halda mætti lífinu í þeim hræðum sem hér voru eftir. Tillagan um þjóðflutningana til Jótlands náði aldrei fram að ganga, enda erum við hér enn, en erum blessunarlega fær um að veita okkur eigin björg í bú. Svona yfirleitt.

Á árunum 1948-53 fór George Marshall fyrir skipulagi á einum viðamesta þróunaraðstoðarpakka sem settur hefur verið saman, í kjölfar seinni heimsstyrjaldarinnar. Íslendingar, sem voru ein fátækasta þjóð heims í upphafi 20. aldarinnar nutu mjög góðs af þessari aðstoð. Raunar má vel færa fyrir því rök að þeir hafi hlotið hlutfallslega mesta aðstoð af öllum sem tóku þátt.

Í dag er Ísland á meðal ríkustu þjóða heims – raunar í 21-23 sæti á meðal allra þjóða heims eftir því hvaða gagnabanka maður skoðar. Þá er rétt að hafa það í huga að í þeirri talningu eru þjóðir á borð við Noreg, Sviss og Qatar.

Það er dálítið leitt að þriðjungur einna ríkustu þjóðar heims skuli ekki sjá sér fært að styðja við bakið á sínum minnstu bræðrum.


9 comments
(Steinn)



22.3.2013 | Arnaldardagurinn - Sameinumst

arnaldardagur1



1.12.2012 | 1. desember 2012

joladagatal2012 1des

Þessi er gömul og góð – en endurbætt. Jón er enn á sínum stað. Það er kannski passlegt að hann standi þarna einn á 1. desember.

1. desember veldur mér alltaf smá ruglingi. Fólk byrjar í reynd að telja niður til jólanna þann 1. desember, en á sama tíma er þetta fullveldishátíð Íslendinga (þótt reyndar fari minna fyrir því í seinni tíð).

Utan alls þessa, á svo systir mín afmæli á þessum merkisdegi.




30.7.2012 | Vefforritun

Undanfarið hef ég verið að reyna fyrir mér í viðmótsforritun og hef eiginlega komist að því að ég kunni töluvert minna en ég hélt.

Það er samt alltaf mjög góður byrjunarpunktur. Maður hefur betri hugmynd um hvert maður á að stefna, þegar maður gerir sér grein fyrir takmörkunum sínum.

Bara undanfarnar 2 vikur hef ég pikkað upp allskonar ný tips og trix. Nú vantar mig svo bara að koma þeim í praxís.

Það er eiginlega stóri vandinn við viðmótsforritun. Manni vantar sífellt praktísk verkefni til að fást við - til að komast í æfingu. Auðvitað mætti segja að ég hefði kannski átt að vera duglegri að prófa mig áfram með þessa síðu, en manni finnst eiginlega ekki ástæða til að rífa í sundur eitthvað sem virkar sæmilega. Ekki frekar en þú sérð mann sem fæst við hellulagnir rífa lagnirnar sínar upp með reglulegu millibili, bara til að prófa eitthvað nýtt.

Ég hef samt einsett mér að verða færari í þessu, þannig að maður reynir kannski eitthvað flippað hérna á næstunni.


8 comments
(Magnús Davíð)



11.7.2012 | Þegar ég fékk verðlaun í alvörunni

IMG 2147



5.6.2012 | Big Beard

engels big beard

Friedrich Engels virkar eins og hann hafi verið fáránlega skemmtilegur gaur:

Engels is commonly known as a "ruthless party tactician", "brutal ideologue", and "master tactician" when it came to purging rivals in political organizations.

However, another strand of Engels’s personality was one of a "gregarious", "bighearted", and "jovial man of outsize appetites", who was referred to by his son-in-law as "the great beheader of champagne bottles." His interests included poetry, fox hunting, and he hosted regular Sunday parties for London’s left-wing intelligentsia where as one regular put it, "no one left before 2 or 3 in the morning." His stated personal motto was "take it easy", while "jollity" was listed as his favorite virtue.

Hljómar eins og maður að mínu skapi.

Hann virðist líka hafa verið samkvæmur sjálfum sér, því skeggið hans er klárlega svona fjórum númerum of stórt.

Í alvörunni talað. Ekki einu sinni Nietzsche á break í þetta.


2 comments
(Blaldur)



6.5.2012 | The 94 Elements

The 94 Elements er heimildarmynda-verkefni sem gengur út á að kortleggja öll frumefnin sem við þekkjum og hvernig þau snerta daglegt líf fólks.

94elements

Þetta er áhugavert verkefni sem verður forvitnilegt að fylgjast með. (Ég verð reyndar að viðurkenna að ég hef svakalega veikan blett fyrir öllu sem viðkemur lotukerfinu, þannig að kannski finnst öðrum þetta ekki jafn tilkomumikið og mér.)

Framtakið er samt virðingarvert, þar sem mörg þessara efna eru af skornum skammti og er sífellt erfiðara að vinna, eftir því sem tíminn líður. Um að gera að festa þetta á filmu sem fyrst.


4 comments
(Sindri)



6.5.2012 | Old Maps Online

Ég var að uppgötva snilldar vef. Old Maps Online er online repository fyrir gömul kort. Maður velur sér landsvæði og vefurinn serverar upp lista af gömlum kortum kostum af viðkomandi svæði.

island old map

Internetið er svo friggin' awesome staður!


1 comments
(Doddi)



3.5.2012 | Séð og heyrt-völvan spáir fyrir um forsetann 2008

Ég var staddur á biðstofu í gær. Þar lenti í þó nokkurri bið. Til að drepa tímann gluggaði ég í nokkur tímarit sem lágu frammi. Flest þeirra voru mjög gömul og lítt spennandi eftir því. -- Dægurmál eru svo gjarnan bara spennandi akkúrat meðan þau gerast.

Að endingu hnaut ég þó um mikinn feng. Það var Séð og heyrt blað frá því í janúar 2008.

Blaðið kemur út á hátindi ósómans, og efnistökin eru mjög lýsandi fyrir tímann. Yfirskriftirnar eru stórfenglegar: "Óspjallaðar meyjar nudduðu nautið!" og "Gisting, gel og galadinner!"

Hápunkturinn er þó umfjöllun blaðsins um komandi forsetakosningar. Glöggir lesendur átta sig á því að engar forsetakosningar voru haldnar árið 2008, en Séð og heyrt-völvan virðist hafa veðjað á að svo yrði. Í stað þess að sætta sig við orðinn hlut, kýs blaðið að fylgja dómi völvunnar og er með mikla umfjöllun um álitlegustu forsetaframbjóðendurna, að mati blaðsins.

Það er mjög merkilegt að sjá þennan lista. (Hægt er að sjá stærri útgáfu, með læsilegum texta, með því að smella á myndirnar.)

sedogheyrt volvan1

sedogheyrt volvan2

sedogheyrt volvan3

2 comments
(Friðrik Steinn)



29.4.2012 | Endalok fransks kvislings

Ég rakst á þetta myndskreytta fréttaskot á timarit.is. Það vakti athygli mína hvað umfjöllunin um þessa aftöku er látlaus og sjálfsögð. Það eru 67 ár síðan þetta var birt.

kvistlingur drepinn

Þetta fær mann kannski til að velta fyrir sér hvort hugtakið "landráðamaður" hafi mögulega verið gengisfellt lítið eitt í dægurþrasinu hérna undanfarið.


3 comments
(Eiki)



26.3.2012 | Flóttinn mikli

Ég rakst um daginn á eina ótrúlegustu grein sem ég hef lesið.

Þetta er frásögn eina mannsins sem vitað er til að hafi tekist að sleppa úr Norður-Kóreskum lífstíðar-þrælkunarbúðum. Ég las greinina á föstudaginn, og einhvern vegin hefur hún setið í mér síðan. Mér verður mjög reglulega hugsað til þessarar frásagnar. Þetta er eiginlega lygilegt.


2 comments
(Arnaldur)



23.3.2012 | Þrjátíu og eins árs!

Í dag er ég 31 árs gamall.

Ég var vakinn með afmælisköku í og pökkum í rúmið.

Maður getur nú aldeilis lifað á því fram á sumar.

Húrra!

enter the naldo 31 chambers
Á myndinni má sjá afmælisbarnið, glaðhlakkalegt með eina af gjöfum morgunsins.

7 comments
(Eiki)