Arnaldur      Grétarsson

Nýtti mér salernisaðstöðuna í Árnagarði í dag og rak augun í plastböggul á hillu yfir sósurörinu sem innihélt salernispappír. Það sem vakti kátínu mína var að kúkabréfin voru framleidd í smábænum Cuijk eða Kúk eins og ég vil íslenska nafnið á þessu indæla litla bæjarfélag í Hollandi. Hversu skemmtilegt cosmic irony er það að bærinn Kúkur skuli sjá HÍ fyrir salernispappír. Í kjölfarið fór ég að velta fyrir mér hvort að Háskólinn í Reykjavík fengi þá ekki indælis handunnin silkipappír frá smábænum Haegthirr í N.V. Indlandi? Pæling!

Annars datt mér líka í hug eftirfarandi drasl: "Ef að manneskja hefur mikið óþol gagnvart dauðu fólki, þjáist sú manneskja þá af lík-ama?"

Ath. að smábærinn Haegthirr er ekki til í alvöru og fyrirfinnst eingöngu sem afkvæmi ímyndunnar minnar, á meðan að Cuijk er alvöru skítabæli.

Hmmm...

Þá er maður loksins kominn á botninn.

Ég var nú að gefa mér allavega c.a. 2 ár í viðbót áður en að ég kæmist í slúðurblöðin!

Annars held ég að þetta sé í fyrsta sinn síðan ég var svona 7 ára að ég hef verið kallaður lítill maður.

Wow, Jeff Bridges is a man of many hidden talents. Fyrir utan það að hafa leikið svalasta fictional character sem að ég veit um, þá kann hann greinilega ýmislegt fleira. Check it out! Ég verð að viðurkenna að mig langar pínkulítið í þennan bol sem hann hefur hannað. Jeff Bridges er átómatískt kominn hátt upp á virðingarskalanum hjá mér.

Annars langar mig bara big time á þetta festival. Verst að maður á ekki cash en mass.

Að lokum þótti mér svo merkilegt að komast að því að The Dude á sér fyrirmynd í raunveruleikanum að ég var að pósta link á síðuna hans.

The Dude!

Er einhver sem veit nákvæmlega hvað þessi Aron Pálmi var að perrast í Texas sem að vann honum inn 10 ára dóm?

Ekki það að þetta sé mér eitthvað hjartans mál, en ég er bara búinn að heyra svo ótrúlega margar mismunandi sögur af þessu máli, að ég veit ekki almennilega hvað ég á að halda. Eina stundina er maðurinn málaður sem einhverskonar Jeffrey Dahmer, og hina stundina er hann presenteraður sem Harrison Ford í The Fugitive (1993).

Ekki einusinni stóru íslensku fjölmiðlunum ber saman um þetta mál og google er alveg jafn ruglað í ríminu. Gerði hann kannski bara ekki neitt?

Erum við að upplifa K. raunveruleikans í baráttu sinni við yfirvöldin?

Getur einhver upplýst? Og bannað að cítera gelgjublogg sem áreiðanlegar heimildir.

Vaknaði snemma í gærmorgun til að mæta nýjum degi, fullur tilhlökkunnar, tilbúinn að takast á við hversdagsleikann með hugmyndafræði ný-frjálshyggjunnar mér að vopni. Hér á eftir fer stutt lýsing á framvindu dagsins.

Vaknaði og byrjaði að hata ríkið. Hugleiddi hversu miklu meiri gleði hefði fylgt morgunsárinu ef að ég væri ekki arðrændur með ofbeldi af borginni og neyddur til að greiða fyrir það að ganga örna minna í gegnum skatta.

Varð fyrir áfalli þegar ég kom út úr húsinu mínu um morguninn. Ég hafði aldrei gert mér grein fyrir því að ég væri króaður af. Læstur inni í fangelsi. Umkringdur einkalóðum annars fólks á aðra hönd og lokaður af með ríkis/borgareign á hina. Ég komst að þeirri niðurstöðu að ég hlyti að eiga allavega smá part í þessari gangstétt og passaði mig að reyna bara að stíga á þær hellur sem að mér fannst að ég ætti. Að öðru leyti blöskraði mér að allt í kringum mig var ríkið allt umlykjandi, í götunni, í ljósastaurunum, í spítalanum á enda götunnar, og í skólanum nokkru neðar. Allstaðar keyrandi á blóðpeningum. Illa fengnu fé, kúguðu úr heiðvirðum smælingjum á borð við mig.

Ákvað að fara niður að Tryggingastofnun Ríkisins til að fá útrás fyrir hatrið. Tók eftir ruslabíl, sem að óspurður var að fjarlægja sorp frá húsi í bænum. Sannur frelsisunnandi myndi ekki una slíku sorpráni, heldur sjá sér hag í að annast sorphirðuna sjálfur. Hver kynni ekki að meta indæla sunnudagsbíltúra í næstu einkareknu sorphirðustöð, með rotnandi heimilissorp í baksætinu, og geta þar losað sorpið sitt gegn vægu gjaldi. Einungis skítugt samyrkjubús fólk kann ekki að meta slíkt.

Ég komst loks niður að Tryggingastofnun Ríkisins, rétt um það leiti sem að hún opnar, akkúrat í tæka tíð til að kynna mér undirmálsmenn þá sem að arðræna okkur öll. Þið vitið alveg hverja ég á við. Öryrkjana, ellilífeyrisbytturnar og "atvinnuleysingjana" eða mannleysingjana, eins og ég vil kalla þá. Eftir að hafa fylgst með afætunum í nokkra stund, ákvað ég að einhver þyrfti að taka að sér að virkja kostnaðarvitund þessa fólks. Ég vatt mér upp að gamalli konu sem að var að staulast upp tröppurnar:

-Veistu hvað þú kostar mig, og okkur hin sem vinnum fyrir okkur?
-Ha!?!
-Já, þú veist að það er ég sem er að halda þér uppi! Og ríkið sér um að ræna mig með ofbeldi til að það sé hægt. Gegn vilja mínum. Bara svo að þú vitir.

Konan horfði undarlega á mig og hristi hausinn. "Farðu burt frá mér!", sagði hún, greinilega ekki tilbúin til að horfast í augu við raunveruleikann.

Næst ákvað ég að fara upp í Austurbæjarskóla og ræða aðeins við ungviðið sem að var að arðræna mig. Sparkaði í nokkrar ríkisreknar ruslafötur á leiðinni. Ég áttaði mig á að borgarlíf var greinilega ekki mjög hentugt fyrir fólk eins og mig. Það voru farnar að renna á mig tvær grímur. En innst inni vissi ég að ný-frjálshyggjan var rétt. Alveg eins og guð og Jesú.

Mætti upp í Austurbæjarskóla og beið eftir frímínútum. Tók nokkra krakka tali:

-Krakkar, þið vitið að þið eruð aumingjar, og ef að foreldrar ykkar hefðu eitthvað stollt myndu þau senda ykkur í einkaskóla.
-Hvað heitiru?
-Arnaldur, og ég er betri en þið.
-En fórst þú þá aldrei í skóla?

Djövull, þau náðu mér. Ég fékk mína menntun frá ríkinu. Í raun var eina ástæðan fyrir því að ég hafði burði til að kynna mér ný-frjálshyggju hugmyndina sú að ég lærði að lesa í skóla og fékk upplýsingar um þessa stefnu í skóla. Skólum sem að voru ríkisreknir. Þetta var allt of mikið á einum degi.

"Þegiði börn!!! Ég hata ykkur!!!"

Ég ákvað að fara heim og gráta. Ég var orðinn fyrirlitleg manneskja. Ég hataði sjálfan mig.

Eyddi restinni af deginum í að hata fólk og gráta til skiptis.

Af þessu lærði ég að til að aðhyllast ný-frjálshyggjuna þarf maður að vera órökrétt manneskja sem hefur engar tilfinningar. M.ö.o. Vélmenni, eða allavega ómenni.

Úff, erfitt líf!

Ég fékk hugmynd í dag. Í ljósi þess að ég er í fríi á morgun, hef ég hugsað mér að taka daginn snemma og ímynda mér að ég aðhyllist hugmyndafræði ný-frjálshyggjunnar. Þetta verður mikið þrekvirki, en þarft verkefni, sem að á að færa mig nær því að skilja þankagang þessa fólks. Eða róbóta, eins og ég vil flokka það.

Já, verði það seint sagt að Arnaldur Grétarsson sé óævintýragjarn maður.

Niðurstöður úr þessari þáttökurannsókn verða birtar hér á fimmtudaginn í grein sem að ég mun kalla: Tilraun um (ó)manninn.

Verð að hætta í bili. Þarf að:

• a) Skrá allar eignir mínar og skilgreina mig útfrá þeim.
• b) Brjóta niður hjá mér alla samkennd með lifandi (og dauðum) mannverum. Jafnvel bara öllu í heiminum.
• c) Helst að þróa með mér einhverskonar biturt hatur á þeim sem að eru illa settir í lífinu, og þurfa á hjálp samfélagsins að halda.
• d) Búa mig andlega undir það að vera ill mannvera.

Úff, þetta verður erfiður dagur á morgun!

Hmmm...

Þá er maður nú kominn heim frá meginlandinu eftir viðburðaríka og þarfa ferð um lendur A-Evrópu. Náði að bæta við mig landi í þessari ferð, Póllandi, og verð að segja að ég var nú bara hrifinn. Annars er bara grámygla hversdagsleikans tekin við sem að ég er nú bara sáttur við. Allavega í bili. Er að óperera á kick-ass stundaskrá, sem að þýðir basically að ég er einungis 2 daga í viku í skólanum. I ROCK!!!

Annars hérna smá útlisting á ferðum vorum:

KAUPMANNAHÖFN (København)

Kaupmannahöfn er alltaf nice, sérstaklega á síð-sumrin. Alltaf svona nettur home away from home fílingur

BERLÍN (Berlin)

Berlín kom mér skemmtilega á óvart. Einhvernvegin hafði ég ímyndað mér frekar grámyglulega borg sem að væri öll ný og úr málmi og gleri. En svo var ekki. Mjög smekkleg uppbygging sem að þar hefur átt sér stað. Ætli ég hafi ekki bara verið með ranghugmyndir vegna þess hve leiðinlegar mér þóttu Frankfurt am Mein og Hamborg sem borgir.

PRAG (Praha)

Ég verð bara að viðurkenna að ég er, og verð ávallt yfir mig hrifinn af Prag. Mér þykir þetta án efa ein sú allra fallegasta borg sem að ég hef komið til. Enda kannski ekki skrítið, þar sem að mér skilst að miðbærinn sé friðaður í heild sinni sem menningarverðmæti mannkyns af UNESCO. Þetta er definetly staður sem að maður vill sjá áður en að maður deyr. Fuck Paris or Rome! Prague is the place to be!

KUTNA HÓRA

Undarlegur lítill bær í um klst. lestarferð frá Prag. Bara nafnið eitt og sér býður upp á útúrsnúninginn Kunta Hóra, sem að mér þykir fyndið og geysi-fyndið. Þessi bær gefur manni ef til vill betri fíling fyrir því hvernig Tékkland Tékkanna er, enda töluvert frábrugðinn Prag. Alveg þess virði að skoða ef ekki nema einungis vegna stórfenglegrar beinakirkju (innréttaða með allskyns listmunum úr mannabeinum) sem prýðir bæinn.

KRAKÁ (Kraków)

Kraká var önnur borg sem að kom mér skemmtilega á óvart. Mér hafði verið sagt að hún væri flott, en einhvernvegin ímyndaði ég mér alltaf bara senur úr einhverjum cheasy spion-myndum með niðurníddum sóvíet-blokkum. Það sem að tók við var svo ákaflega smekkleg borg með fögrum gömlum byggingum og menningu í loftinu.

AUSCHWITZ (Oswiecim)

Auschwitz er mjög, mjög, mjög deprimerandi staður að koma til. Mjög, mjög erfitt.

Jaeja, tha erum vid Sveinbjoern dottnir inn i hjarta Evropu og komnir til Praha (Prag). Thar toekum vid inn hina moegnudu tekknesku menningu og oendum ad okkur soegu lidinna tima. Komum i gaer og fengum glaesilegt herbergi a hinu magnada Botel-Radcek, sem er hvort tveggja i senn, hotel og glaesileg freigata

Boemmer samt ad helvitis debet-kortid mitt rann ut i fyrradag og eg er thvi frekar fucked fjarhagslega. Soemuleidis virdist tekkneska bankakerfid eitthvad vera ad fokka i okkur, en vid latum thad ekkert stoppa okkur. Eg verd nu ad segja ad their maettu benda manni a thad med sma fyrirvara adur en ad kortid manns rennur ut. Who keeps Czech on these things anyway? Hehehe, sma aula-humor.