Íslenska tungan getur oft á tíðum verið skemmtilega magnað fyrirbæri. Í manískri Scrabble-spilun undanfarinna daga hef ég áttað mig betur og betur á þessu. Ég minntist þess vegna skemmtilegrar setningar sem ég heyrði fyrir einhverjum árum og vakti mikla hrifningu mína á þeim tíma. Hún er eftirfarandi, og sýnir hversu skemmtilega afkáralegt þetta annars ágæta tungumál getur tekið upp á að vera:
M.ö.o. Hann Ási, sem er ábúandi á dreifbýlissetrinu Á, telur til sinnar eignar, kind, sem í þessu tilviki er staðsett á fljóti (og þá vonandi á einhverskonar báti eða pramma).
Það er rétt. Það er um að gera að vera ekkert að flækja málin með óþarflegum samhljóðum. Engu að síður verður maður að velta fyrir sér hvað blessuð útlendingsgreyin kunna að halda þegar þau sjá jafn undarlega orðaða setningu sem þessa. Og ég hélt að finnska væri skrýtin.
grey, -s, - H 1 tík, hundur. 2 garmur, ræksni; (líka hálfgert gæluorð); skinn, hró: komdu g-ið, gerðu það fyrir mig, g-ið mitt.
Þegiðu eða ég grey-löðrunga þig!
svefngalsi, -a K gáski, ofsakæti, ég þjáist af s-a einmitt núna...
Þessi setning minnir mig á Monty Python & The Holy Grail, þegar þeir eru í helli skrímslisins sem "the vicious rodent" vaktaði. Þar var skrift á veggnum sem var eitthvað í þessa átt
"..and thus he did......AAAAAArgh!"
"What? You don't write AAAArgh!"
"Maybe he was dictating?"
Kannski var það eins með gaurinn sem var að skrifa um þennan Áka...kannski meiddi hann sig við að dikteita?
Hér má einnig rifja upp söguna af Þorvaldi í Síld og fisk, en þegar fyrirtækið flutti í nýtt húsnæði þurfti að setja upp skilti og tilheyrandi. Þegar skiltagerðarmaðurinn var búinn að setja skiltið upp spurði hann forstjórann hversu honum litist árangurinn. Þorvaldur skoðaði skiltið stundarkorn og kvað svo við, stundarhátt:
Mér finnst að það mætti vera meira bil á milli Síld og og og og og fiskur.
The password to post a comment is:
(Hjalti)