Vinnan göfgar víst manninn. Þar af leiðandi vil ég meina að ég sé virkilega göfugur maður.
Reyndar er annað sem ég hef tekið eftir í sambandi við vinnu. Og það er að vinnan gerir manninn leiðinlegan og mónótónískan. Ég hef til að mynda ekkert merkilegt fram að færa á þessum tímapunkti í lífi mínu annað en það að ég er orðinn semi-slyngur í að óperera hjólaskóflu, en sökka ennþá jafnmikið á beltagröfu. Það íróníska í því öllu saman er að ég hef réttindi til að stofna lífi og limum fólks í voða með spastískum hreyfingum mínum á beltagröfunni, en má eignilega ekki vera á hjólaskóflunni.
Vá, ég er meiraðsegja að gera sjálfan mig leiðan með að skrifa þetta.
Mig vantar spennu í líf mitt...
Ég er farinn að horfa á Gilmore Girls
Ég skil þig hvað beltagröfuna varðar, kunni sjálfur alltaf betur við traktorsgröfuna.
Skil samt ekki hvers vegna þú segir að þú gerir sjálfan þig leiðan með því að skrifa um líf þitt og störf. Mér finnst mjög gaman að hlýða á sögur þínar úr vinnunni og skiptir þar litlu hvort þú berð þær á borð munnlega eða á prenttæku.
Bestu sögurnar eru ekkert alltaf skrifaðar af mönnum sem hafa upplifað svakalega hluti og oftar en ekki verða sögur góðar því það er fyrst og fremst vel sagt frá.
Ég hef séð þig gera mikið með lítinn efnisvið sbr. þegar þú sagðir mér söguna af því þegar þú klæddist kjól og sólhatti í Álftamýrarskóla.
Þá kanntu að lýsa staðarháttum vel og getur sett mann snögglega inn í fjölmarga vina- og vinnufélagashópa sem samanstanda af mörgum tugum manna sem maður hefur aldrei og mun aldrei hitta. Ég hef t.a.m. aldrei hitt John Nichols eða Stevie Denn (veit ekki einu sinni hvort þetta er rétt skrifað) en samt lifa þeir sjálfstæðu lífi í hugarfylgsnum mínum og troða þar upp oft á ári.
Vissulega getur þetta verið basl. Vissulega getur það komið fyrir að maður vakni og finnist sem ekkert komi manni lengur á óvart. En það er bara svo mikil synd að láta það kveða mann í kútinn.
Ég tek ofan fyrir þér Arnaldur og fagna hverri færslu, stuttri eða langri. Aðalmálið er að halda áfram, vera virkur, gera vel með það sem maður hefur. Mér sýnist það bara ganga vel hjá þér.
Lengi lifi sagnaskáldið Arnaldur, niður með draslið Pel-Job!
Komdu nú að commentast á,
karl minn ef þú getur.
Bjóddu upp á bloggskrá þá,
bestu í allan vetur (og í sumar.)
Ari, þú ert svo hress og *glass-half-full* að það er alveg nóg til að vekja ógleði ;)
Hér datt ég inn og hitti ykkur alla á einu bretti - augljóslega teikn um að þið eigið að leggja drög að því að heimsækja roskna kennslukonu einhverntíma í ágúst!
Arnaldur er rétti maðurinn til að sjá um skipulagninguna. Ég treysti því að ég heyri frá þér. Hef ýmsar feminískar athugasemdir við þessa síðu ...
The password to post a comment is:
(Margrét)