Arnaldur      Grétarsson

BarDagar fóru vel fram og voru ágætlega sóttir af góðmennum hópi fólks. Lítið var um ofbeldis- og nauðgunarverk utan munnhöggs sem kom upp við lítinn hóp ungmenna sem reyndu að smygla sér inn á hátíðina án þess að vera með aðgangsmiða.

Mennirnir kváðust vera að leita að nauðgunarverki og ætla að leiðrétta það með ofbeldisverki, hvað svo sem marka má sannleiksgildi staðhæfinga þeirra.

Eftir að mönnunum hafði verið leiðbeint í átt að Fjólugötu, sem virtist vera upphaflegur áfangastaður þeirra og götuskilti borgarinnar lesin og túlkuð fyrir þá, kvöddu mennirnir með orðum um "að gaman væri að sjá okkur Íslendingana standa saman, þess væri brýn þörf sem mótvægi við hópa innflytjenda af asísku bergi brotnu."

Að öðru leyti var hátíðin öll hin ánægjulegasta, lítið var um fjör-tjón og verður stefnt á að endurtaka hana í það minnsta að ári liðnu, ef ekki fyrr.

Að öðru leyti langar mig að minnast á ákveðna undrun sem lagðist yfir mig þegar ég hlustaði á lagið XYZ með Boards of Canada af plötunni Peel Sessions. Það sem angraði mig og gerir enn er að John Peel, sem borinn er og barnfæddur í Englandi leyfir sér að kynna titilinn á laginu með því að bera fram Z sem "zee". "zee" er óheflaður amerískur framburður og er ósmekklegur og bliknar í samanburði við "zed" sem er breska útgáfan. Reyndar bjó Peel lengi í Bandaríkjunum en mér finnst það engin afsökun. Manni koma til hugar orð Butch í kvikmyndinni Pulp Fiction:

"Zed's dead, bayby. Zed's dead."

Hver vill vera memm!?!