Arnaldur      Grétarsson

Fór um daginn í gráðun í Júdó, stóðst með sóma, fékk nýtt belti og er betri maður fyrir vikið.

Annars kom ég höndum yfir eintak af Háskólablaðinu, sem virðist vera einhversskonar stúdentablað Háskólanns í Reykjavík. Það sem slóg mig hvað mest var hve áherslurnar í blaðinu voru áberandi mikið í þá átt sem maður hefði svo sem getað sagt sér að yrðu. Til mikils þykir mér koma þegar eini maðurinn sem ég var í grófum dráttum sammála var Friðbjörn Orri, en grein hans um innflytjendamál var furðulega mikið niðri á jörðinni, og ágætlega skrifuð hugvekja.

Annars verð ég að skjóta hérna inn þessu vídjóklippi af Tyru Banks sem mér var bent á. Nú hef ég um nokkurt skeið staðið í þeirri meiningu að Tyra Banks sé ill mannvera, annaðhvort geðsjúk eða andsetin af öldruðum sjóræningja. Ég held að þetta framferði tali sínu máli.
Hérna er reyndar líka fyndin útfærsla af youtube sem mér fannst mjög skondin.

Tyra reynir að vísu hérna að útskýra andsetninguna. En burtséð frá öllu rausi um Operah, þá hef ég aldrei orðið svona spenntur yfir vaselíni...
...nema þegar ég reykti fimm krakkpípur, með Tyru Banks.

Ég geri lítið annað þessa dagana en að þykjast lesa fyrir próf og látast skrifa ritgerðir og upplifi mig subsequently sem leiðinlegasta mann í heimi fyrir vikið.

Reyndin er samt meira sú að ég er pirraður og guilt-ridden yfir því að vera ekki að lesa og skrifa. Það er erfitt að átta sig á því hvernig þetta hangir saman allt.

Eins og er sit ég á Þjóðarbókhlöðunni. Hér er erfitt og leiðinlegt að vera. Ennfremur er hörgull á námsplássi svo mikill að B-manneskjur eins og ég eru tilneyddar að sitja úti í horni með ekkert borð og pompous fólk lítandi niður á mann. Dáldið eins og í grunnskóla í Kabúl.

Ennfremur eru hér laumufarþegar, eða laumuplásstakar. Á ýmsum stöðum í kringum mig sé ég púkalega MR-inga að lesa úrvalsritið: Frá Einveldi til Lýðveldis. Þetta fólk hefst við þá iðju eina að hafa af mér verðmætt vinnupláss á svæði sem ég er beygður til að nýtast við út af svokölluðu námsbókasafni. Mér finnst að þessu fólki ætti að úthýsa med det samme. Þetta fólk ætti að geta beðið í eitt ár eftir að námsferill þeirra hefst hjá HÍ.

Sem færir okkur að útgangspunktinum. Er töff að vera að nördast á þjóbó? Er það kúl að segja: "Já, æi, ég er bara búinn að vera á Þjóðarbókhlöðunni í allan dag að lesa og drekka kaffi og svona"?

Ég fæ nett á tilfinninguna að hluti fólksins hérna sé bara að pose-a. Af því að sumu fólki gengur maður hjá trekk í trekk, eða verður starsýnt á yfir herbergið og þá situr það bara og horfir út í loftið með vísdómssvip út í eilífðina. Eða þá að hér eru pör sem eru alltaf eitthvað að pota í hvort annað og hlæja hvísl-hlátri og hafa gaman af lífinu.

Æiii, Fokkitt nenni þessu ekki...