Nú hef ég verið önnum kafinn undanfarna daga við ritgerðarskrif og lestur og ég verð að segja að þessi bjánalegi póstmódernismi sem fær að vaða upp í akademíunni - imported en masse frá meginlandinu - er absúrd drasl og ég skil ekki hvað fólk sér í þessu. Þetta fólk getur ekki einu sinni komið hlutunum skikkanlega frá sér.
Gefið mér Dan Brown skáldsögu anyday framyfir Baudrillard og Latour. Maðurinn veit allavega hvað hann er að reyna að segja, annað en þessar frönsku hvítlauksætur.
Hér er dæmi um smá póstmódernisma frá vini okkar honum Baudrillard. Og þetta neyðist maður til að renna í gegnum.
"On the other hand, Baudrillard (1988) claims a degeneration of meaning occurs in the evolution of consciousness from the original function of language as pointing to reality, to the modern era's function of language as hiding reality (through advertising and propaganda), to the current postmodern function as hiding the absence of reality in the artificiality of hyper-real experience."
Endilega deilið skoðunum ykkar, I'd like to hear them.
Auðvitað ættu menn alltaf að reyna að nota skýran og skiljanlegan stíl og orðaforða í sínum skrifum, en ef viðfangsefnið er flókið þá er oft óhjákvæmilegt að nota flókin orðaforða. Þetta á við alla fræðimennsku, hvort sem hún er í analýtísku hefðinni eða úr pómóinu frá meginlandinu.
Það sem aðskilur gaura eins og t.d. Baudrillard frá hinum er það að þeir neita að skilgreina á skýran hátt hvað þeir eiga við með hlutum á borð við "evolution of consciousness" og "hyper-real experience".
Hmm, thetta var nu ekkert svo oskiljanlegt. Vel haegt ad finna texta ur thessum geira fraedanna sem erfidara er ad skilja.
Bjanalegt kannski ad halda thvi fram ad hlutverk tungumalsins i dag se einmitt ad fela raunveruleikann thott margir geri thad... en jaeja...
Kvedja fra Gjorokaster
Adalsteinn
Það er nú ekki alveg rétt að hann neiti að skilgreina á skýran hátt hluti á borð við hyper-real experience, hann gaf nú út bók um efnið: Simulacra and Simulation (1981).
Það er vissulega hægt að skilja þetta. Pointið mitt er hinsvegar það að þetta er óþarflega flókið í framsetningu og hreinlega alltof mikið rugl. Talandi um að nota tungumálið til að fela hlutina.
Ennfremur verður þetta ennþá verra þegar aulafólk fer að quota þessa menn úr contexti eða í veiku contexti. Þá fyrst verður þetta fullkomlega ólesanlegt.
Steinn Linnet reyndi að freima á mig morði í draumum mínum í nótt.
Bastarður.
The password to post a comment is:
(Dún og fiður)