Á laugardaginn fór fram glæsileg veisla hér í garðinum mínum í tilefni þess að Ólafur Þ. Harðarson stjórnmálafræðingur rétti mér pappír og Kristín Ingólfsdóttir rektor tók í hendina á mér... heilsaði mér.
Með öðrum orðum var verið að leysa mig út úr Háskóla Íslands, þeim verndaða vinnustað (í bili). Athöfnin sjálf var svakalega löng bið eftir því að nafnið mitt væri kallað upp og síðan var brunað heim í veislu.
Veislan var ótrúlega vel heppnuð, vil ég meina, og töluvert vel sótt. Í raun var hún svo vel heppnuð að ég vil meina að Mezzoforte hafi séð sér ástæðu til að troða upp daginn eftir og spila homage til veislunnar á miðri Lækjargötu. Ég vil endilega þakka öllum sem sáu sér fært að mæta og fagna með mér og fjölskyldu minni. Veislan stóð lengi fram eftir nóttu og fór vel á með fólki. Þeir sem misstu af henni mega fara að kjökra... NÚNA.
Ég vil líka nota tækifærið og þakka fyrir allar þær fallegu gjafir sem fólk var að bera á mig. Aldrei átti ég von á öðru eins. Takk-takk-takk-takk-takk.
Ég hafði hugsað mér að skella upp myndum frá veislunni, en ég ætla að bíða með það þar til fleiri myndir skila sér í hús og hafa þetta dálítið samræmt við endurbætur á síðunni sem ættu að eiga sér stað von bráðar. Good things come to those who wait. (Góðir hlutir gerast hægt.)
Þessi mynd af ykkur Bakkabræðrum er frábær. Algjört möst í ævisögu hvers af ykkur sem er.
Hér eftir mun ég gráta mig í svefn á hverjum degi fyrir að hafa ekki verið viðstaddur.
Þetta var flott veisla og ég skemmti mér vel. Þið eruð ansi glæsilegir félagarnir þarna á myndinni. Mér sýnist þó Sveinbjörn vera kominn lengst í drykkjunni á þessum tímapunkti sem myndin var tekin.
Það gæti staðist. Annars myndast ég líka bara illa -- engin stafræn myndavél getur fest í marktækt form fyrirbærið sem er ég.
The password to post a comment is:
(Sveinbjörn)