Arnaldur      Grétarsson

Hvernig er það? Er einhver þarna úti sem hefur hugsað sér að kíkja eitthvað út um helgina? Endilega dragið mig með. Ég get verið ferlega sniðugur.

Svo er bara að passa að maður sprengi ekki blöðruna.

Ég á 300 grömm af yndislegum, Gouda-baseruðum, hollenskum Prima Donna osti, gott ástralskt rauðvín og skemmtilega bók. Nú langar mig bara til að vera einn í hægindastól það sem eftir lifir helgarinnar.

Vá. En fullkomlega siðleysislega, ömurlega, nöturlegt.

Svona fréttir gera mig virkilega misanthropískan.

Svona til útskýringar hef ég hugsað mér að hafa hér fastan lið næstu tuttugu-og-eitthvað til þrjátíu vikurnar sem ég mun kalla "Stafróf kvikmyndanna" í hverjum ég mun velja eina kvikmynd sem mér þykir framúrskarandi fyrir hvern bókstaf. (Mestmegnis verður hér stuðst við enska stafrófið af skiljanlegum ástæðum.) Niðurstöðunum mun ég svo safna á einn stað hérna þar sem hægt verður að fylgjast með og dást að óaðfinnanlegum kvikmyndasmekk mínum sem og kunnáttu minni á stafrófinu.

Fyrsta stafinn, A, má sjá hér að neðan.

Apocalypse Now

Apocalypse Now, verður framlag kvikmyndasögunnar til bókstafsins A. Myndin kom fyrst út árið 1979 og var hvort tveggja í senn draumsýn og martröð kvikmyndagerðarmannsins Francis Ford Coppola. Enda er útkomunni sennilega ágætlega lýst þannig - sem martraðakenndri draumsýn á Víetnamstríðið.

Myndin er unnin eftir skáldsögu Joseph Conrad, Heart of Darkness en er þó einungis lauslega byggð á henni. John Milius vinnur handritið á snilldarlegan hátt og fléttar inn í það áhrif frá ýmsum verkum s.s. The Golden Bough eftir James Frazer (sem má sjá glitta í hjá Col. Kurtz). Einnig hafa einhverjir viljað draga línu milli Ódysseifskviðu og Apocalypse Now. Ef til vill er það ekki vitlaus samlíking, enda er það í grófum dráttum umfjöllunarefni myndarinnar; langferð um hrylling stríðs með öllum þeim siðferðilegu og heimspekilegu ranghölum sem slík ferð kann að leiða menn niður eftir.

Rétt er að taka fram að á vissan hátt er hér verið að fjalla um tvær kvikmyndir. Árið 2001 endurútgaf Coppola verkið í nýrri mynd sem hann kallaði Apocalypse Now: Redux. Nú er það svo að í flestum tilfellum er greinarhöfundi afar illa við það þegar menn taka sig til á gamals aldri og fara að fikta í gömlum verkum sínum (sbr. náinn starfsbróðir Coppola, George Lucas). Aftur á móti er útkoman hér aðdáunarverð. Persónulega get ég ekki gert upp á milli myndanna tveggja. Þær standa tvær uppi, skýrt aðgreindar sem sjálfstæð verk í mínum huga eins og tvær leiðir að sama endapunkti. Því hvet ég alla til að skoða bæði verkin.

Fyrir áhugasama eru það næstum skylduáhorf að vinna sig í gegnum heimildamyndina Hearts of Darkness (1991), sem er m.a. unnin af konu Coppola, Eleanor, um tilurð kvikmyndarinnar, sem var vægast sagt erfið fæðing.

Mæli líka með Manhattan kokteilum, eggs benedickt, erítreísku kaffi, handgerðum regnhlífum og haggis. Allt eru þetta guðsgjafir, hver á sinn hátt.

Jæja, þá er maður kominn heim úr langþráðu fríi til London og Edinborgar.

Ferðin var mikil menningarreisa og mun lengi lifa í manna minnum. Ég mun ekki fara löngum orðum um þetta allt saman, öðrum en þeim að á Bretlandseyjum sjúgast frá manni peningar, aðallega gegnum óskilvirk almenningssamgangnakerfi og eftirsóknarverðan neysluvarning, en að sama skapi er þar margt skemmtilegt að sjá og mikið af góðgæti sem maður getur verið sáttur við að eigna sér.

Mæli með Edinborg fyrir ferðafúsa. Klassa pleis.

Ég varð að posta þessum tveimur linkum. Fann þetta á youtube, og finnst þetta vera ein sú mesta snilld sem ég hef séð lengi. Kannski er fólk búið að sjá þetta milljón sinnum, en allavega.

Human Space Invaders

Human Pong

Hvar fær maður falleg, stílhrein ljósmyndaalbúm sem kosta ekki an arm and a leg?

Ræðið...

Á Internetinu kennir ýmissa grasa. Á vafri mínu undanfarið hef ég rekist á ýmislegt sem mér finnst rétt að deila með áhugasömum. Mun ég jafnframt reyna að gera meira af því og markvissar, sérstaklega ef mér tekst einhverntíman að uppfæra þessa síðu almennilega.

Awesome Tapes fom Africa

Til að byrja með langar mig að benda á .mp3 blogg sem heitir Awesome Tapes fom Africa. Umsjónarmaður síðunnar virðist vera einhverskonar þjóðfræðingur sem hefur safnað hljóðsnældum víðsvegar að úr Afríku. Einkum kemur tónlistin á síðunni frá Mali, en einnig frá Ghana, Egyptalandi ofl. stöðum.

Margt af þessu dóti er nú helst til of local og ethnic fyrir minn smekk, en inn á milli eru athyglisverðar upptökur fyrir fólk sem er eitthvað að spá í svona tónlist á annað borð. Ég bendi sérstaklega á King Sunny Ade í því skyni, sem og Yoro Diallo. Síðast en ekki síst, Boubacar Traore (fyrir þá sem hafa skoðanir á gítartónlist), en um hann var m.a. gerð kvikmyndin Je Chanterai Pour Toi, (sem fólk má láta mig hafa ef það veit af henni.)

Saravaclub

Aukinheldur langar mig að benda á .mp3 blogg sem heitir Saravaclub. Þar er hægt að nálgast allskyns plötur í heilu lagi sem eru ID3-taggaðar í þokkabót, sem er mikil unun fyrir completista eins og mig. Einkum er þar að finna eldri tónlist, fönk, jazz/blues, og brazilíska tónlist. Þá er rétt að taka fram að safnplötur og compilation-ir eru í yfirgnæfandi meirihluta á síðunni.

Saravaclub hefur þann ókost að vera á einhverju undarlegu tungumáli sem ég held að sé portúgalska, en annars er nú frekar staight forward að finna út úr þessu öllu. Það er samt rétt að minna fólk á að tékka líka á archívunum því þar leynast líka margir gullmolar.

Að lokum vil ég benda á homage-ið til Easy Tempo coveranna hér til hliðar, en þau finnast mér afskaplega falleg. Easy Tempo serían er í heild sinni á síðunni en þeir sem höfðu gaman af Beat at Cinécitta plötunum ættu að kunna að meta hana. (Smella á myndina til að finna Easy Tempo.)

Reyndar eru gaurarnir tveir neðst ekki Easy Tempo cover heldur eru þeir cover fyrir Barry 7's Connectors seríuna, en þeir eru líka flottir.