Arnaldur      Grétarsson

Í nótt lét ég diskinn No More Shall We Part ganga og raulaði með.

Í lagi númer ellefu söng ég dátt með viðlaginu: "Sweet Outcome" trekk í trekk, þangað til að ég áttaði mig á að það hljómaði meira eins og "Sweet Hot Cum" sem kitlaði einhverjar kómískar taugar hjá mér. Eftir því sem ég hlustaði meira á lagið var ég orðinn sannfærður um að Cave væri í raun að syngja "Sweet Hot Cum"...

Við nánari eftirgrennslan komst ég að því að lagið heitir "Sweetheart Come".

Mér virðist sem núna keppist "miðbæjarfriðunarsinnar" við að spamma skoðanabræður sína af miklum móð. Þykist þetta fólk hafa fundið sannleikann í fyrirlestri Sigmundar Davíðs Gunnlaugssonar og breiðir hann út sín á milli.

Mér fannst fyrirlesturinn hans Sigmundar stórgóður og vel samsettur. Málið er bara að hann er ekki að segja mér neitt nýtt, og sennilega ekki megninu af fólikinu sem að er nú bombarderað með linkum á fyrirlesturinn.

Ég er í langflestum atriðum fullkomlega sammála Sigmundi og hef verið það um langt skeið.

Málið er bara að ég get vel ímyndað mér marga aðra sem þyrftu á vel völdum orðum Sigmundar að halda en sjálfan mig og alla hina sem stendur ekki fullkomnlega á sama um útlit heimilis okkar.

Ég veit ekki einu sinni hvað maður á að segja við öllum þessum bjánagangi. Þetta er ekki einu sinni kómískt á einhvern súran, afkáralegan hátt.

Það sem mér þykir samt athyglisvert, er hversu ódýrt menn eru farnir að selja sig.

Það er greinilega fleiri en ein kreppa í aðsigi.

Mér finnst þetta bara vera alveg óheyrilega fyndið...

Fuckin' amateurs, Dude...

Af hverju er alltaf eina manneskjan, fyrir utan sjálfan mig, í Hljómskálagarðinum þessi ótrúlega anal, para-legal, hundhræddi, glataði gaur? Og afhverju er hann með svona feitt prik í rassgatinu?

Ég held að hann klæði sig upp í spandex á kvöldin og verði að Catman: hetjunni sem deilir út réttlæti til lítilla hunda sem hann hefur séð í Hljómskálagarðinum yfir daginn.

Hvað með að rífa bara niður öll mannvirki í Reykjavík sem hafa verið byggð eftir 1920 til að endurskapa sem upprunalegasta og heilsteyptasta götumynd?

Svo geta þeir sem vilja fara ennþá lengra aftur grafið sér litla holu á Sprengisandi og nagað skósóla til að fá þennan genuine Móðuharðinda-fílíng...

Jæja, þá er kallinn horfinn á braut.

Sir Edmund Hillary látinn

Svo sveitt...
Svo hallærislegt...
En samt svo skemmtilega ávanabindandi...

The Tony-B Machine

(Þessi linkur er mjög svo, mikið, stolinn frá honum Frikka.)

Árni Kristjánsson benti mér nýlega á einu gall-súrustu heimildarmynd seinni tíma.

My Fake Baby fjallar um nokkrar konur (af mörgum) í Bretlandi sem stunda það að kaupa sér rándýrar dúkkur sem líta út fyrir að vera raunveruleg börn. Svo eyða þær ennþá meiri pening í að klæða "börnin" og afskaplega miklum tíma í að fara út með þau í gönguferðir, baða þau, greiða þeim og monta sig af þeim eins og um alvöru börn væri að ræða.

Myndin kannar svo alls kyns alternate motíf sem að hinar og þessar konur hafa fyrir þessu blætiseðli.

Mæli með að fólk investi 45 mínútum í að tékka á þessu...