Arnaldur      Grétarsson

Innlent - miðvikudagur, 29. október

Niðurskurður hjá Velferðarráði Reykjavíkur; fátæka fólkið verður verst úti í kreppunni

Lárus
"Þurfum við þá annan Gúttóslag?"

Sigga
"Kannski borgin ætti að hættaað borga Gisla Marteini laun þannig væri hægt að spara skil ekki hvernig þetta getur viðgengst að vera áskrifandi að launum hjá borginni.Frú borgarstjóri Reykjavíkur þú mátt skammast þín"

Ari
"bidu biddu ...en hvað með gisla ...er gisli martinn ekki á launum...bara láta hann taka lán í stað þess að fá laun..hann er auli..bara auli og ekkert betra..."

ÞA
"Það er eins og allir pólitíkusar séu algerlega úr tengslum við veruleikann þessa dagana. Hvernær ef ekki núna þarf þessi hópur mest á hjálp að halda? Hafið þið ENGA reynslu eða þekkingu á málefninu?"

Skattgreiðandi
"400.000 kr. hans Gísla væri rosalega vel varið til þeirra sem á þurfa að halda. Vonandi að kjósendur muni þetta næst þegar hann mætir glaðbeittur."

Hallur
"Jæja Gísli Martein það er farið að sverfa að fólki sem minst meiga sín. Ég skora á þig að axla ábyrgð og taka námslán eins og annað námsfólk."

BG
"Hvernig væri að byrja á yfirstjórn borgarinnar, lækka laun fyrir nefndastörf og enginn fái laun nema að hann mæti á fund..."

Ari
"GÍSLI ...HEYRIR ÞÚ Í MIG ...GISLI ÉG SKORA Á ÞÍG AÐ TAKA NÁMSLÁN... GISLI GISLI ..LÁTU EKKI SVONA ...SEGÐU AF SÉR OG VERTU MAÐUR SEM AXLA ÁBYRGÐ OG TAKTÚ NÁMSLÁN"

...hrópa þau örvingluð út í frostkalda nóttina. Það er byrjað að kreppa að.

Áðan fór ég í 10-11 í Lágmúla með það að markmiði að fá mér eitthvað að borða og kaupa uppþvottaefni. Þegar ég kom inn í búðina blasti við mér heitir kjúklingaréttir. Ég gat hvergi fundið nokkuð verð á kjúllanum og ákvað því að fá mér frekar eitthvað verðmerkt. Ég tékkaði því á samlokunum sem voru í boði. Þar voru heldur engin verð, nema þeir lofuðu 30% afslætti af samlokunni ef ég væri með "kortið" frá Kaupþingi. Ennfremur buðu þeir samlokuna á 799 krónur ef ég keypti kók og blandaðar hnetur með.

Ekkert verð samt fyrir fólk eins og mig sem vildi bara samloku og átti ekki "kortið" frá Kaupþingi.

Ég ákvað því á endanum, af prinsipp ástæðum að versla ekki mat þarna inni, enda hefði ég mögulega getað þurft að reiða fram hundruðir og þúsundir króna ef ég hefði fallið í freistni. Við bara vitum það ekki. Það er engin leið að ímynda sér hvað hlutirnir hefðu kostað.

Ég ákvað samt á endanum að reyna að fá helvítis þvottaefnið, enda langt í næstu búð. Þegar það kemur að þvottaefni býður 10-11 upp á pakka með 20 þvottaefniskubbum á 900, og svo pakka með 30 þvottaefniskubbum á 1.500. Einhvernvegin virkar þetta órökrétt á mig. Bulk-innkaup eru sumsé dýrari (per einingu) í 10-11 en smá-innkaup.

Það má ímynda sér að 10-11 sé einskonar undraland kjörverslana, þar sem markaðslögmál og neytendalög hverfa út í buskann og maður stendur ringlaður eftir í undrun og almennum leiðindum.

Að endingu fór ég að kassanum til að greiða fyrir (minni pakkann) af þvottaefni og þar tók við mér kassadrengur sem leit meira út eins og heróin-fíkill, í þann mund að ræna búðina, frekar en afgreiðslumaður. Það var ekki á honum að sjá að hann ynni þarna, íklæddur bol sem stóð á "FUCK THE SYSTEM!" með allskonar drasl í andlitinu og munninum. Eftir að kassadrengurinn hafði urrað á mig "Eikkva flera?" fór ég út og ákvað að hádegismaturinn minn skyldi samanstanda af sígarettu, fersku lofti og göngutúr um hið annars dauðyflislega umhverfi Lágmúlans.

Ég var hvort sem er ekkert það svangur. Allavega ekki nógu svangur til að kaupa mat af þessari klígjukenndu verslun.

Hver getur annars tekið verslun alvarlega, með jafn undarlega skrýtið og bjánalegt tilboð og þetta að neðan?

Fyndið, ég sá þessa frétt í mogganum og aftur á guardian:

Krassið búið að kosta 2.800.000.000.000 dollara!

Það fyrsta sem ég hugsaði, var í hvað ég myndi eyða svona peningum. Ég komst að því að ég myndi kaupa mér ný jakkaföt, gullstöng (1 stk) og svo myndi ég bjóða öllum heiminum í partý. (Alveg nokkrir bjórar á mann, maður.)

Svo sá ég að einhver annar var í svipuðum hugleiðingum, þ.e.a.s. "Hvað myndi maður gera við þenan pening?"

Þægilegt reyndar að sá gaur kemur með nokkur verðdæmi og setur hlutina í smá perspektív. Bara leiðinlegt hvað þessir einu 2 gaurar sem nenntu að kommenta voru svakalega unimaginatve.

- - -

Smá updeit. Ég ætlaði eiginlega að falast eftir því hvernig annað fólk myndi ráðstafa svona fjármunum.

Ég hef verið að fylgjast aðeins með þessum melamín skandal í Kína undanfarið. Af og til (ekki oft) detta inn svona fyrirsagnir, þar sem blaðamaður talar um melanín en ekki melamín, sem verður að teljast mjög óheppileg villa.

Er einusinni hægt að fá melanín eitrun?

Ef svo er, þá er ég hræddur um að appelsínugula brúnku-fólkið þurfi að fara að passa sig.

Melaníneitrunar leitað víðar - courtesy of mbl.is.

Ég hafði heyrt útundan mér orðróm um að það væri til lítið samfélag af hnetukökum sem að trúði því heitt og innilega að jörðin væri flöt. Ég hélt að þetta væru bara einhverjar stílfærðar ýkjur um ofsatrúarfólk sem heldur að jörðin sé 6.000 ára gömul og hafnar risaeðlum og almennri gagnrýnni hugsun. Annaðhvort það eða einhver bjó til ömurlega mundane anekdótu til að segja í partíi (sem er ekki kúl).

Svo rakst ég á þessa grein.

Smá leit á netinu staðfesti að þetta fólk er víst til. Hérna, til dæmis er forum þar sem fólk sannfærir hvort annað um hversu rétt það hafi fyrir sér í þessu og svo er önnur aðeins sjoppulegri síða hérna.

Það sem þetta fólk virðist nokkuð sammála um, er að það sé einhverskonar samsæri í gangi um að telja almenningi trú um að jörðin sé kúlulaga, en ekki flöt eins og hún er skv. þessu fólki. Það er ýjað að því að illgjarnir menn hafi villt um fyrir fólki með eitthvert vafasamt agenda.

Ókei, ég skal alveg reyna að skoða, á sanngjarnan og open-minded hátt, hugmyndir fólks um allskonar samsæri ef það getur sýnt fram á einhverskonar mögulegan ávinning sem "samsærisfólkið" hefur af samsærinu. Ég á neflinlega svakalega erfitt með að samþykkja að nokkur leggist út í blellað mególómanískar og kostnaðasamar aðgerðir til að slá ryki í augu fólks og hylma yfir stóra sannleika nema að það liggi einhver góð ástæða á bak við það.

Hvaða alterior motive getur mögulega legið að baki því að ljúga að fólki að jörðin sé hnöttótt?

Afhverju ætti NASA að falsa ljósmyndir utan úr geimnum til að ljúga að fólki? Hvað græða þeir á því að fela sannleikann fyrir okkur?

Svo er annað mjög unnerving við þetta lið, og það er að það virðist meira og minna allt saman vera einhverjir Euro-centristar. Í bókstaflegum skilningi.

Hérna er allavega einn lúði sem skrifaði bók um þetta (sorry, ég bara varð að skjóta þessu inn).

En svona on a lighter note, þá er hérna smá föstudags skemtilegheit. Ladies and gentlemen, I give you Chairman Nene.

Hmmm... Thomas Friedman kemur mað svakalega greinagóða lýsingu á atburðunum á Íslandi síðustu daga. (c.a. 5 mín inn í segmentið)

Ég geri mér grein fyrir því að maðurinn hefur mjög takamarkaðan tíma til að útskýra málið, en þetta virkar hálf sjoppulegt hjá honum:

"Basically what happened was that Iceland had internet banks. When those went under, all these British police stations and colleges lost their money."

Mjög góð greining. Gefum manninum enn einn Pulitzer.

Japönsk planta bloggar um tilfinningar sínar. Er þetta mögulega ádeila á bloggara heimsins?

Þetta er allvega töluvert áhugarverðara en megnið af moggablogginu með sínar mjög svo sambærilegu bloggfærslur um hitastig og loftþrýsing. Líka mun betra en restin af draslinu.

Það gerir líka gæfu muninn að geta fylgst með líðan plöntunnar út frá myndum af kvikindinu. Persónulega hafði ég mjög gaman af því að sjá hvað birtuskilyrðin breyttust dramatískt mikið milli 19. og 20. október.

Spennandi tilvera...

Úff, ég bara varð að linka á þetta skúbb á síðunni hjá Sveinbirni. Þessi OPTAR-pæling er mögulega mest useless hugmynd sem ég hef heyrt og það er yndislegt að lesa hvernig gaurinn reynir að réttlæta gagnageymslu á pappír sem frábæra lausn.

Gunni á líka mjög skondið komment...

Ég er búinn að vera einn í cubicle-inu mínu að flissa eins og skólastelpa síðustu 10 mínúturnar.

Boooohhh!

Var ég mögulega að horfa á innihaldslausasta og ömurlegasta augnablik sjónvarpssögunnar á Íslandi? Ég þakka bara fyrir að við erum með þessa blessuðu kreppu til að tala um, því það er nokkuð augljóst að fjölmiðlafólki landsins er gersamlega um megn að standa að frumlegri og gefandi dagskrárgerð.

Núna var ég að enda við að horfa á hina mjög svo takmörkuðu Elsu Maríu Jakobsdóttur reyna af veikum mætti að stjórna gersamlega innihaldslausri umræðu um mögulegan eða ómögulegan dauða mögulegrar, óskilgreindrar "krútt-kynslóðar".

Til að takast á um þetta þarfa málefni voru mættir í myndver Goddur nokkur, sem er maður með álfahúfu og Valur Gunnarsson, sem er álfur með húfu.

Valur: "Ég held að Ísland sé í slæmum málum og að allt þetta fokk undanfarið hafi grafið undan Íslenskri menningu."

Goddur: "Nei, nei, þetta er allt í lagi."

Valur: "Nei, og það sem meira er þá er krútt-kynslóðin dauð!"

Elsa María (ákveður að reyna að vera eins og Helgi Seljan í smá stund): "Hverjir eru þessi krútt-kynslóð?"

Valur: "Þetta er bara konsept. Þetta er svona fólk sem að er bara eitthvað að dunda og raula og það er ekekrt innihald í því sem það er að gera."

Elsa María: "En hvað áttu við? Hverjir eru krútt?"

Valur: "Æi, bara. Eitthvað lið sem að er að pæla í þessu konsepti."

Elsa María: "En hvað áttu við? Hverjir eru krútt?"

Valur: "Æi, bara. Eitthvað lið sem að er að pæla í þessu konsepti. Kannski fer þetta fólk að skrifa einhverja texta og eitthvað..."

Goddur: "Nei, krúttin eru frábær. Þau eru alltaf að borða hafragraut og eru í lopapeysu og misstu af góðærinu. Þau munu erfa jörðina af því að þau eru rónar."

Valur: "Já, kannski. Kannski fara þau líka að skrifa texta..."

Goddur: "Já, ég held það..."

Valur: "Já, en síðan má líka segja..."

Elsa María: "Já, OK, Takk. Bæææ..."

Það er voðalega vinsælt núna að reyna að slá sig til riddara með því að ætla að vega hinn hugmyndafræðilega dreka sem "krútt-kynslóðin" er. En það er bara dálítið erfitt þegar enginn vill viðurkenna að hann sé krútt og enginn vill ganga svo langt að segja eð einhver sé krútt. Við vitum samt alveg nákvæmlega hver á að vera krútt.

Allir nema Elsa María. En hún á líka bágt með að átta sig á því hvað klukkan slær.

Krútt er fólk sem að syngur um brotna höfrunga í falsettu við undirspil spiladósa.

Persónulega finnst mér ekkert krúttlegt við illa rakaða, sveitta, fulla gaura og skakkklipptar stelpur sem að taka sig saman og þamba bjór í útmignum bílskúr og halda að það sé menning.

Mér finnst ekkert krúttlegt við dauðar hauskúpur, Austur-Evrópska bíla eða "skandinavískan sársauka". Jafnvel þótt að krúttin fari stundum í skítugar lopapeysur og hlusti á Gufuna, eins og Goddur bendir á.

Og núna, ætla ég að slá sjálfan mig til riddara með því að lýsa megnri vanþóknun á þeim sem að hleypti "krúttunum" inn í umræðuna. Þetta er algert drasl hugtak og er svo sannarlega ekki þess vert að menn sjónvarpi einhverjum nauða ómerkilegu spjalli um það á besta tíma.

En ég ætti nú eflaust síðast en ekki síst að lýsa yfir vanþóknun á sjálfum mér fyrir að hafa ráðstafað tíma mínum í að glápa á Kastljós.

Eftir allskyns vesenis tilfærslur er Arnaldur loksins kominn með internet heim til sín!

Ég held að ég sé búinn að leysa þetta mál.

Hvernig væri að við seldum bara allar þessar rándýru bíldruslur sem hafa flætt inn í landið aftur til útlanda.

Brjálaðar útflutningstekjur, fullt af gjaldeyri, og engin fleiri toxic, negative-equity myntkörfu lán. Problem solved!

Ísland yrði þar með sennilega hlutfallslega stærsti bifreiðaútflytjandi í heimi.

Þessa aðgerð væri líka hægt að framkvæma í gegnum internetið og gæti þar með ýtt undir þörf á netþjónabúum hérlendis sem yrði góð innpýting í efnahaginn.

Svo væri hægt að skoða möguleikann á því að taka upp paypal sem þjóðargjaldmiðilinn og slaufa þannig ISK.

Problem solved!

Nóbel í hagfræði takk fyrir...

Ég var búinn að lofa sjálfum mér að vera ekki mikið að dvelja á málefnum þessarar líðandi stundar sem við erum nú að ganga í gegnum, af þeirri einföldu ástæðu að fólk þarf ekki á þessari síbylju að halda. Engu að síður finn ég sjálfan mig vera með ástandið á heilanum.

Þessa undanfarna daga hef ég setið um helstu fréttamiðla á netinu, ýtandi á refresh takkan eins og ég væri í skotleik, og horft á hverja fyrirsögnina á fætur annarri dúkka upp.

Þar sem ég er með þetta allt á heilanum, væri það því bara óhreinskilið að þykjast ekki vera með þetta á heilanum.

Ég man þegar ég varð fyrst vitni að viðskiptum sem verður best lýst sem einhverskonar útfærslu af skortstöðu. Þetta hefur verið árið '93 eða '94. Þá hafði kunningi minn selt tölvu sem hann hafði fengið að láni. Mér fannst þetta óhugnanlegur gjörningur í alla staði, þar sem þessi kunningi hafði ekkert umboð til að selja vélina. Hann fór svo á endanum, eftir að vélin hafði verið seld, og bauð réttmætum eiganda hálfvirði þess sem vélin hafði selst fyrir, án þess að minnast nokkru sinni á að hann hefði löngu selt hana. Aðspurður sagði hann að hann hefði verið viss um að hann gæti talað eigandann til og fengið lánsvélina á einhverju lægra verði en hann hafði sjálfur selt hana á. Ágóðinn var svo notaður til fatakaupa og nammibruðls.

Nokkru síðar upplifði ég svipuð skrýtin viðskipti. Félagi minn kom að máli við mig úti í sjoppu og spurði hvort hann gæti ekki fengið lánaðan 100 eða 200 kall. Ég jánkaði því og félaginn stökk beint af stað í spilakassa. Tveim mínútum síðar sneri félaginn aftur með 2000 krónur glaðreifur. Ég samgladdist honum, þrátt fyrir að mér hefði fundist þetta undarleg ráðstöfun á lánsfé. Ég spurði hann þá hvort hann byði nú ekki upp á kók og súkkulaði. Nei, það þótti kauða ekki boðlegt og reiddi fram með herkjum 200 krónurnar sem ég hafði lánað honum nokkrum mínútum fyrr.

Á þessum árum varð ég trekk í trekk vitni að einhverskonar svipuðum viðskiptaháttum þó téð viðskipti hafi alltaf haft yfir sér þetta svipaða barnslega yfirbragð.

Það sem sló mig á þeim tíma, var hversu siðlaus og óhefluð þessi viðskipti voru, og hversu illa þau samrýmdust hugmyndum mínum um heiðarlega viðskiptahætti.

Undanfarið hef ég stundum hugsað til þess hversu svipuðum hughrifum ég hef orðið fyrir þessa síðustu daga, þegar kringumstæður undangenginna hamfaranna verða skýrari og rakið er ofan af þeim svikamyllum sem hafa verið starfræktar síðustu ár.

En það er kannski ekkert skrýtið við það, því að við nánari skoðun virðist mér helst sem að sömu barnaskóla-prinsipp hafi rekið áfram braskarana sem veðsettu Ísland og keyptu sér nammi fyrir afganginn. Það, í sjálfu sér, væri nú heldur kannski ekki svo skrýtið, því að það er næstum sama fólkið situr beggja vegna borðsins í báðum tilfellum.