Arnaldur      Grétarsson

Var að taka til í inboxinu mínu þegar ég fann þennan gamla pistil þar. Ég gat eiginlega ekki stillt mig um að pósta þessu, þó þetta sé nú orðið frekar gamalt.

Það er eitthvað svo magnað að hann skuli, samkvæmt þessari lýsingu, hafa verið hlæjandi að tékka á þessum innlánum.

Þetta er snilld. Hvernig er hægt að vera svona diluted og blindur?

Silfur Egils stendur undir nafni í nýlegri færslu um "Þjóðaratkvæðagreiðslu Eyjunnar".

Egill vísar þar til skoðanakönnunar sem var framkvæmd á þann hátt að öllum sem missa svefn yfir Icesave þessa dagana var boðið að greiða atkvæði um samning sem þeir hafa yfirmáta takmarkaða þekkingu á í gegnum heimabankann sinn.

1. árs nemi í aðferðafræði sér þarna strax hversu dæmt þetta er til að gefa skakka niðurstöðu.

Allavega. Tæplega 7.500 áhugamenn um Icesave greiddu þarna atkvæði í því sem Egill kallar nú þjóðarkosningu. Einhverjum kynni að finnast það sjálfhverft, en látum það liggja milli hluta. Eyju-kommenterar virðast hafa haft lítinn áhuga á að standa við fjárhagslegar skuldbindingar Íslands erlendis en um 70% þeirra felldi Icesave samninginn í núverandi mynd í þessari "þjóðarkosningu".

Egill nýtir tækifærið og talar linnulaust um þjóðarkosningu, og að forsetinn verði að hafna undirskrift á Icesave lögum ef hann vilji vera samkvæmur sjálfum sér. Auk þess talar Egill eins og ríkisstjórnin sé fallin út frá niðurstöðum "Þjóðarkosninganna".

Hvernig mönnum dettur yfirleitt í hug að hleypa því inn í umræðuna að Icesave og fjölmiðlafrumvarpið séu sambærileg mál, þykir mér óskiljanlegt. Og dettur mér helst í hug að Egill haldi þessari skoðun fram til að kynda undir glumdroða í ummælakerfi sínu.

Persónulega hef ég enga sérstaka skoðun á fjölmiðlafrumvarpinu, en undrast að engin breytt útgáfa lagafrumvarpsins hafi verið lögð fyrir þingið þegar fór sem fór. Hitt er víst að frumvarpið var illa unnið, virtist sérsniðið til þess eins að svala einhverskonar rætnum hefndarþorsta eins manns á Alþingi.

En fjölmiðlafrumvarpið var innanríkismál. Innanríkismál sem varðaði á engan hátt fjárhagslegar skuldbindingar íslenska ríkisins erlendis.

Til að það sé á hreinu, þá er Icesave aftur á móti utanríkismál, sem varðar fjárhagslegar skuldbindingar Íslands við tvö helstu viðskiptalönd sín.

Til að setja það í samhengi, þá er þetta ekki ósvipað því, að reka bakarí sem er komið óþægilega nærri því að fara á hausinn. Þó ertu með yfirdrátt sem þú getur notað til að redda þér fyrir horn, og svo eru 2 aðilar sem versla gríðarlega mikið við þig, og þeirra viðskipti ein og sér fara langt með að dekka vaxtakostnaðinn þinn. Þá tekur þú upp á því að stela frá þessum 2 helstu viðskiptavinum þínum, sem jafnframt eru með þeim fáu sem að greiða þér með nothæfum gjaldmiðlum. Viðskiptavinir þínir eru ekki ánægðir með þessa framkomu, en vilja halda áfram versluninni, sért þú tilbúinn að bæta tjónið sem þú ollir þeim. 70% Eyju-kommentera senda þessum mönnum puttan og horfa á bakaríið sligast undan himinháum óhagstæðum lánum.

Nú er ég svo ákaflega hlynntur sem mestu og beinustu lýðræði sem kostur er á, en viljum við svo virkilega að fólk sem skilur ekki muninn á innistæðureikningum og peningamarkaðssjóðum og grundvöll nútímabankakerfis almennt, sé að greiða gildandi atkvæði um slík mál?

Fyndið að sjá hvað gerist fyrir google-lógóið þegar maður leitar að ascii art.

Jólaleg stemning í áróðursplaggati SUS fyrir jólahlaðborð. Hvern langar ekki á jólahlaðborð með hvasseygum fálkum frjálshyggjunnar? (Þessi jólasveinahúfa er sko ekkert að hjálpa, kommon.)

Er jólafálkinn nýji jólakötturinn?

Ég rakst á þessa mjög svo athyglisverðu grein um áhrif Golf-straumsins á hita og veðurfar í Evrópu.

Í greininni kemur fram að Golf-straumurinn hefur ekki jafn mikið vægi og honum er gjarnan gefið í tengslum við að halda hinu milda veðurfari Evrópu stöðugu.

Sá misskilningur er víst allt frá árinu 1855 og hefur öðlast sjálfstætt líf sem einskonar viðtekinn sannleikur.

Greinarhöfundurinn, sem er einhverskonar rannsóknarveðurfræðingur, færir fyrir þessu mjög góð rök sem hann setur fram á skiljanlegan hátt.

Samkvæmt rannsóknum hans (og reyndar ótengdum rannsóknum annarra sem hann minnist á) virðast ákveðnir eðlisfræðilegir þættir sem stjórna vindáttum, og því hvernig hlutir í mismunandi fösum hitna, skipta mun meira máli í þessu samhengi. Áhrif Golf-straumsins séu því í raun mjög hverfandi ein og sér.

Án þess að ég skilji það sem svo að höfundurinn sé eitthvað að gera lítið úr því að menn hagi sér á ábyrgan hátt gagnvart umhverfinu, þá finnst mér nokkuð til í niðurlagi hans um dómsdagsspámenn og þátt fjölmiðla- og vísindamanna í að viðhalda aldagömlum misskilningi.

Leyfið Arnaldi að koma til mín.

Þetta þótti mér athyglisvert að sjá. Íranskir mótmælendur eru farnir að koma skilaboðum sínum á framfæri með því að skrifa og stipla á peningaseðla.

Stjórnvöld reyndu víst upphaflega að eyða seðlunum, en það hefur ekki haft árangur og nú flæða skilaboð mótmælenda um íranska hagkerfið.

Maður les oft allskonar vitleysisskrif tengd Icesave eða hruninu, en ég eiginlega varð kjaftstopp í dag þegar ég las dagbókarskrif Björns Bjarnasonar frá Fullveldisdeginum áðan, og þó er hann nú alþekkt skoffín.

Veruleikafirring þessa manns er eiginlega aðdáunarverð, sem og það hvernig honum hefur tekist að sannfæra sjálfan sig um það að hans hlutur í efnahagsstjórn Íslands sé enginn, líkt og "Eyðimerkurhrópandi Íslands" Hr. Davíð Oddson.

Fyrst byrjar Björn á því að vísa í ævisögu séra Sigurðar Stefánssonar. Þetta gerir hann til þess að benda á sambærileika þeirra tíma sem við lifum nú, og annarra tíma sem á undan eru gengnir og er orðið nokkuð vinsælt stílbragð undanfarið. Þetta gera menn gjarnan til að reyna að sýna fram á að Hrunið hafi nú verið fyrirséð, og gefa í skyn að þeir hafi jafnframt verið með það á hreinu. Björn ákveður hinsvegar þarna að slá sig til einhverskonar alþýðuriddara og breytist eiginlega í nokkurskonar hálfgildings-kommúnista með andstyggð á peningahyggju og mælir líkamlegu erfiði bót:

"Á sama tíma hafi óhóf og alls konar bruðl og reiðileysi aukist hjá þorra fólks, einkum þó í Reykjavík. Fólk hafi orðið því nautnasjúkara og frábitnara stöðugri líkamlegri vinnu því meiri peninga, sem það hafði handa á milli. Sá hafi þótt mestur, sem gat fengið sem mest kaup fyrir sem minnsta vinnu."

og

"Nýjar verslanir spruttu upp sem arfi í vætutíð. Hvarf fjöldi manna að því ráði frá nytsamlegri framleiðslu og af lítilli forsjá og litlu verslunarviti eða þekkingu. Þessir nýgræðingar höfðu eintóman óþarfa á boðstólum, sem þeir prönguðu út við okurverði í kaupfíkinn almenning."

Að þessu loknu snýr hann sér að Icesave og fyrirhuguðum skattahækkunum, og verður þá hálf-nazískur í einangrunarstefnu og fullveldishugsjónum. Á sama tíma er hann ofur frjálshyggur þegar kemur að skattamálum, því auðvitað eiga einstaklingar ekki að borga fyrir skuldbindingar ríkisins, sem þeir eru þó hluti af, með sköttum sínum.

Ennfremur telur Björn enga ástæðu til þess að skoða aðdraganda Icesavemálsins, enda er slíkt pjatt bara fyrir vitleysinga og kommúnista.

"Icesave-samningarnir við Breta og Hollendinga og meðferð þeirra í höndum ríkisstjórnar Jóhönnu Sigurðardóttur og Steingríms J. Sigfússonar er alvarlegasta glappaskot íslenskra stjórnvalda í samskiptum við aðrar þjóðir frá 1918. Ástæðulaust er að deila um ástæður eða aðdraganda samninganna."

Að lokum er Björn orðinn anarkisti, og boðar að ríkið með sinni eldrauðu skattakrumlu og óþolandi milliríkja-diplómasíu, sé versti óvinur fólksins.

"1. desember 2009, stendur íslenska þjóðin í þeim sporum, að ríkisstjórn Íslands er helsti óvinur þess, að þjóðin haldi reisn og efnalegum styrk inn á við og út á við, svo að ekki sé minnst á fullveldið sjálft."

Mig minnti nú að þetta væri ennþá, eftir allt saman lýðræðisríki, og að Björn hefði nú notið þess ansi hreint ágætlega áður en hann og vinir hans klessukeyrðu eimreiðina.

Kaupþing hefur nú skipt um nafn og merki og kallar sig Arion banka.

Þetta er nokkuð athyglisvert í ljósi þess að hér er þegar annað skítugt fjármálafyrirtæki sem kennir sig við slímugar skepnur (snigla), og heitir Arion. En það virðist vera einhverskonar verðbréfabraskmiðstöð.

Annars heyrði ég einmitt ágætis skýringu á því afhverju þetta Arion nafn var valið. Það hlyti að vera vísun í Arion lucitanicus, eða spánarsnigil.

Náttúrufræðistofnun Íslands segir um Arion (lucitanicus):

"...er alræmd plága í nágrannalöndum okkar, en fannst í fyrsta skipti hér á landi haustið 2003... Landnám [Arion (lucitanicus)] hér á landi er slæm tíðindi. Full ástæða er til að mæta þeim af hörku."

Það hlaut að vera að hér væri um að ræða vísun í ömurlegt sníkjudýr sem étur uppskeru harðvinnandi fólks.

Nú ætla ég að reyna að skipta aftur um banka og komast í burt frá Kaupþingi eitt skipti fyrir öll. Það verður athyglisvert að vita hvort þeim tekst einhvernvegin að gleypa líka næsta banka sem ég skipti yfir til.

Manni er farið að líða eins og Michael Corleone. "Just when I thought I was out... they pull me back in. "

Þessi auglýsing var á imdb.com áðan.

Mér finnst nú nógu mikil innbyggð mótsögn í því að tala um "sexy Goth", en látum það svo sem vera. "To each man his own" og allt það...

Hins vegar þykir mér það furðulega magnað og athyglisvert konsept að auglýsa vampírur frá Evrópusambandinu sem einhvern ofboðslega sexý og fýsilegan kost.

Hvað hafa EU-Vampírur fram yfir aðrar vampírur, ef maður er á annað borð hneigður til vampíra?

Smá PS á annars rólegum mánudegi.

Mér datt þetta allt í einu í hug og ákvað að smella þessu saman. Þetta er ef til vill aðeins of seint, en mér þótti þetta heldur góð hugmynd og tímdi ekki alveg að sleppa henni þó að hún hefði komið 2 vikum of seint.

Ég rakst á bloggsíðu, sem er belgísk. Síðan gerir íslenska tónlist að umfjöllunarefni sínu, en það er ekki það sem vakti athygli mína. Í færslunni sem ég hef linkað á hérna er síðuhöfundur búinn að taka til nokkra ramma úr teiknimyndasögunum um Sigga og Viggu, þar sem Davíð Oddsson kemur fyrir sem borgarstjóri Reykjavíkur.

Í sögunni heldur einn karakterinn greinilega að Davíð sé pikkóló og biður hann að bera töskurnar sínar.

Kannski eitthvað til í því. Allavega var hann nógu iðinn við að greiða leið fjármálaglæpona og koma byrðum þeirra annað...

Samband manna í teinóttu leggur til að menntakerfi ríkisins verði lagt niður og Háskóli Íslands seldur. Þannig verði hægt að spara fjármuni og sleppa því að hækka skatta. Á meðal stofnana sem SMIT vill að fái engin fjárframlög frá ríkinu eru leikskólar, grunnskólar, framhaldsskólar og háskólar, hverskyns rannsóknarsjóðir og Ríkisútvarpið. Þá verði einnig skrúfað fyrir fjárframlög til heilbrigðiskerfisins.

Mennirnir í teinóttu kalla tillögur sínar “Raunhæf fjárlög án skattahækkana”. Skýrslan verður send öllum þingmönnum á Alþingi og afhendi Búri Marðarson, formaður SMIT, Guðbjarti Hannessyni, formanni fjárlaganefndar Alþingis, fyrsta eintak skýrslunnar í Alþingishúsinu í dag.

SMIT vill að SUS biðjist afsökunar á fyrri tillögum

SMIT fagnar efnahagstillögum SUS en telur jafnframt að þar sé gengið alltof skammt í átt til lækkunar ríkisútgjalda. Þá telur SMIT að SUS verði að biðjast afsökunar á sínum þætti í því að halda aftur á niðurskurði ríkisútgjalda á komandi árum.

Stjórn SMIT telur að vel sé hægt að spara í rekstri ríkisins þannig að hægt verði að ná fram raunhæfum fjárlögum án skattahækkana og án þess að það komi verulega niður á fólkinu í landinu. Telur SMIT að niðurskurður sé eina færa leiðin fyrir heimilin og fyrirtækin í landinu sem hafa ekki svigrúm til aukinna skattgreiðslna.

Ríkisrekstur að mestu lagður niður

Niðurskurðartillögur SMIT eru róttækar og er ljóst að mennta- og heilbrigðiskerfi á ekki upp á pallborðið hjá teinóttu mönnunum. Að þeirra mati á ekki að lækka framlög til stofnana, einsog gjarnan er gert á niðurskurðartímum, heldur einfaldlega að leggja þau alfarið af.

„Hvað menntakerfi Íslands varðar telur SMIT það ekki hlutverk hins opinbera að verja skattfé almennings til menntunar fólks. Heyra má á máli námsmanna hér á landi að slík menntun skili sér í auknum tekjum þessa einstaklinga og því telur SMIT að námsmenn skuli bera bæði kostnað og njóti hagnaðar af slíkri menntun.“

Cock! Ég hefði verið til í að ná einhverju af þessari brjáluðu stjörnuhrapsklikkun í himninum. Kannski er ennþá séns að sjá einhverjar restar á næstunni...

Það er kannski ekki mjög málefnalegt að segja það, en mér finnst Davíð Oddson eiginlega vera frekar mikill bjáni.

En það er allt í lagi. Þessi ritstjórnargrein hans er heldur ekkert málefnaleg.

Davíð Oddson líkir því við nasizma og ástandið í N.-Kóreu, að nokkrir ráðherrar af vinstri-væng stjórnmálanna taki undir "Internasjónallann" á fundi verkalýðshreyfingarinnar í landinu.

(Davíð gerir sér klárlega ekki grein fyrir Frídegi verkamanna 1. maí, og þeim uppákomum sem þá eiga sér stað.)

Hann kýs að gleyma því að ef einhver er í áttina að því að hafa hagað sér eins og Kim-Il Sung, með alræðiskenndir þegar kemur að íslenskum stjórnmálum á undanförnum áratugum, þá er það einmitt hann.

Ofboðslega gott líka, þetta innlegg, að líkja fundi verkalýðshreyfingarinnar við samkomur Nasizta í Bavaríu. Talandi um argumentum ad Hitlerium.

En svona er það. Það þarf að halda þessum "goddam Commie-Nazis" in check!

INTRNATIONAL CAPS LOCK DAY!!! ER NÁTULREGA BARRA SNILLLD!!!! :) ;þ

Ég er alltaf að verða ánægðari og ánægðari með Árna Pál Árnason, félagsmálaráðherra.

Þessi ræðubrot hans hér endurspegla svo algerlega það sem ég hef verið að hugsa um og tauta yfir í lengri tíma.

Annars er kallinn bara farinn í smá frí.

Fólki sem á leið um Kaupmannahöfn yfir helgina er bent á að hafa samband.

Einhver Friðjón sem skrifar á Eyjuna er með ágætis hugleiðingu um auknar álögur á áfengi og tóbak.

Friðjón, hverjum ég er nú annars temmilega ósammála hvað flest varðar, (sé eitthvað að marka önnur skrif hans sem ég renndi lauslega yfir,) spyr sig hvort að Ölstofan komi til með að lifa af í þessu harkalega umhverfi.

Nú reyndar efa ég ekki, að ef einhver er í stakk búinn til að standa sig í þessum efnum, þá er það Ölstofan, sem hefur sýnt sig að er vel rekinn og skemmtilegur staður.

Gæjinn er samt með mjög góðan punkt. Hvaða áhrif kemur þetta til með að hafa á veitingahúsarekstur á landinu?

Svo náttúrlega líka hvað það er ósanngjarnt að leggja þessa byrði sérstaklega á okkur sem finnst í lagi að fá okkur í glas af og til. Það geta ekki allir verið heima í fæðingarorlofi að fá sér malt.

Smá föstudags PS-gleði!

Ég er með 3 pdf-skjöl sem eru í sama sniði (1 A4 blaðsíða), og mig langar til að gera eitt heilsteypt pdf-skjal sem er 3 A4 bls. Sumsé, merge-a þetta shit einhvernvegin...

Any suggestions?

Geðveikt! Ég fékk ótrúlega fínt bréf frá Aðalritara Sameinuðu Þjóðanna, Ban Ki-moon, í dag.

Hann er heitir reyndar ýmist Ban Ki-moon, eða Ban Kin-moon samkvæmt bréfinu.

Ótrúlega nice gaur samt, að senda mér svona fínt, persónulegt tölvubréf. Gott líka að vita til þess að Sameinuðu Þjóðirnar eru að vinna hörðum höndum að því að bæta fólki upp þann skaða sem það hefur orðið fyrir vegna tilstilli óprúttinna svindlara, í stað þess að tækla stærri mál, á borð við hungursneyðir eða annað.

Björn Bjarnason segir í dagbókarfærslu sinni í gær, 06.10.2009, orðrétt:

Nafni dóms- og kirkjumálaráðuneytisins hefur verið breytt í dóms- og mannréttindaráðuneyti. Þessi breyting er ekki til bóta. Orðið mannréttindi er of gildishlaðið til að vera í ráðuneytisheiti. Raunar skilst mér að þetta sé til bráðabirgða, því að mynda eigi innanríkisráðuneyti á rústum dóms- og mannréttindaráðuneytisins.

Birni er greinilega ekki kunnugt um aðild Íslands að Mannréttindasáttmála Sameinuðu Þjóðanna, enda ekki þekktur fyrir að virða úrskurði mannréttindadómstóla (sjá nánar) eða styðja við stofnanir á borð við Mannréttindstofu.

Þvert á móti hefur Björn reynt að verja mannréttindabrot fortíðar (sjá nánar), og tekið þátt í að styðja við stríð sem þótti vera á mörkum þess að teljast ásættanlegt eða löglegt skv. Sameinuðu Þjóðunum.

Björn sannar það enn og aftur að hann er ekki maður, heldur róboti sem getur einvörðungu hugsað í binary-opositions og alls ekki um abstract hluti.

KILL ALL HUMANS!!!

Svo finnst mér reyndar spurning Silju Báru um ummæli Björns um ráðuneytið sjálft segja það allt:

Lokaorð dóms- og kirkjumálaráðherrans fyrrverandi vekja svo allt aðra spurningu. Skildi hann svo illa við ráðuneytið að innanríkisráðuneytið ætlaða þurfi að byggja á rústum þess?

---Viðbót---

Það er reyndar líka nokkuð athyglisvert að Egill Helgason tekur hér sérstaklega til orða Björns. En hérna þykja honum mannréttindabrot ekkert tiltökumál, svo lengi sem þau gerðust fyrir löngu síðan.

Fréttamynd ársins er klárlega frá þessum mótmælum mjólkurbænda í Brussel í gær.

Árið 2005 skrifaði ég um afspyrnu vondan texta sem ég hafði rekist á í fræðiriti og olli mér miklu hugarangri.

Sveinbjörn benti mér á, mér til mikillar gleði, að ég var ekki einn á þeirri skoðun að höfundur textans, Stephen Tyler væri sennilega með því versta sem gerðist á prentuðu máli. En sama bók og brotið var úr, hafði einmitt uppskorið tilnefningu til hinna verstu skrifa árið 1997 á þessari síðu.

Í kjölfar samræðna um stórkostlega undarlegt lán upp á 2000 milljarða frá Norðmönnum, sem Framsóknarmenn virðist hafa dreymt upp í einhverju móki, bar norska Oljefondet á gómana.

Norski olíuiðnaðurinn og hvernig Norðmenn höfðu skipulagt olíuvinnslu sína fylgdu að sjálfsögðu fast á hælana og mér datt þá samstundis í hug grein sem ég las fyrir nokkru í Financial Times. Greinin var um Farouk al-Kasim, en hann er lítt þekktur Íraki sem er búsettur ásamt norskri konu sinni í Stavanger í Noregi. Það sem fæstir vita er að þessi Farouk er að mörgu leyti lykilmaður í því að olíumál Norðmanna þróuðust á þann hátt sem þau gerðu.

Sagan af því er eiginlega ævintýraleg og ég hvet fólk sem hefur áhuga á mögulegri olíuvinnslu hér við land að kíkja á þetta.

Keypti mér miða til Kaupmannahafnar í gær. Verð loungin' þarna 15.-18. okt.

Geðveikt, ég hef ekki farið þarna í að verða 2 ár.

Mig langar sjúklega í svona manga útgáfu af Mein Kampf.

Árni, geturðu ekki "hook a nigga up"?

Væri reyndar líka og jafnvel meira til í manga útgáfuna af Das Kapital eftir Marx.

Fyrir þá sem eru í vafa...

Vefurinn cansleepwith.com leggur fólki línurnar í því hvað telst samfélagslega og siðferðislega ásættanlegt.

Þetta er hellað. Var bent á þennan gaur, Adam Rainer, sem afrekaði það á lífsleið sinni að vera bæði dvergur og risi á fullorðinsárum.

Á facebook er hægt að ganga til liðs við ýmis grúppur og lýsa yfir stuðningi við alls kyns málstaði sem eru manni hjartfólgnir.

Einhverntíman snemma árs 2007 gekk ég til liðs við stuðningsmannahóp munkanna sem buðu herforingjastjórn Búrma byrginn. Þeim varð ekki erindi sem erfiði úr þessu uppsteyti sínu, þrátt fyrir dyggan stuðning minn á facebook.

Þrátt fyrir það er ég enn stuðningsmaður munkanna og nýlega hefur stuðningsmannasíðan tekið kipp og er farin að spamma mig með alls kyns fréttum, bæði merkilegum og lítilvægum um allt milli himins og jarðar (þó allt á einhvern hátt tengt Búrma).

Steininn tók þó úr þegar ég fékk þessa tilkynningu frá síðunni.

Þegar menn eru farnir að svelta sig sökum óréttlætis og 734 manns fagna því, þá er eitthvað ofboðslega rangt í tjáskiptum fólks.

Mér finnst eitthvað bæði heillandi og óhugnalegt við þessa mynd. Mér finnst magnað að það hafi verið hægt að organise-a þetta. En á sama tíma minnir fólkið mig á lirfur eða einhverskonar skordýranýlendu.

Fann þessa skemmtilegu skrýtlu á internetinu. Mér fannst hún ofboðslega fyndin og ákvað þessvegna að stela henni og skella henni hérna.

Gleðilega helgi fólkið gott!

Rakst á frábæra grein eftir Teit Atlason, þar sem hann greinir hlutverk og stöðu Davíðs Oddsonar í leikritinu sem er allt í kringum okkur.

Endilega rennið yfir þetta með þolinmæði. Þetta er gott stuff.

Pöndur hafa á seinni tímum orðið að "poster animal" fyrir dýravernd og hin miskunarlausu örlög sem náttúran hefur uppá að bjóða fyrir þá sem eru ekki að standa sig, eða taka vitlausar ákvarðanir í þróunarferlinu. Með öðrum orðum útrýmingarhættu.

Það er skiljanlegt að pandan njóti þessa vafasama heiðurs, sem það að vera sendiherra vonlausra tegunda jarðarinnar, hlýtur að teljast.

Pandan er svarthvít og samstundis þekkjanleg. Hún er loðin og virkar mjúk, góðleg og hálf klunnaleg á mann, ekki ósvipað loðbangsa sem börn sofna með í fanginu. (Pandan er reyndar í raun loðbangsi en eins og stendur er hún ennþá lifandi í smá stund enn.)

Sjálfur væri ég alveg til í að eiga svosem eins og eina pöndu heima. Við höfum öll látið ökkur bregða með móðurpöndunni og farið svo að hlæja yfir geðshræringu hennar í myndbandinu "Sneezing Baby Panda". Sömuleiðis hefur pandan veitt okkur innblástur í kvikmyndum á borð við Kung Fu Panda. Milljónir barna um heim allan láta mála sig í framan eins og pöndur á klístruðum, kandífloss-knúnum hátíðum og uppákomum. Pandan er vinur okkar allra.

Þess vegna er mjög skiljanlegt að eytt sé milljónum dollara ár hvert í að bjarga þessum krúttlega vini okkar. Hver hefur tíma í að hugsa um ljót, limlest börn í Afganistan hvort eð er? Þar eru bara einhverjir talibanar að fokka upp lífinu.

En vill pandan einusinni láta bjarga sér?

Það hefur sýnt sig að pöndur hafa hérumbil eins takamarkaðan áhuga á að viðhalda eigin tegund og mögulegast er unnt. Þær hafa álíka mikla þolinmæði fyrir tímgun og ég hef fyrir kvikmyndum Michael Bay, sem er engin.

Sú fáránlega staða er komin upp í dag, að mannfólk er í reynd, eiginlega farið að ausa pöndur peningum fyrir að stunda kynlíf sem þær hafa óbeit á.

Þetta virkar allt eitthvað hálf öfugsnúið. Þó er ég með ákveðna kenningu um málið og sanngjarna lausn þess. Þetta krefst þó stuttrar sögu.

Vitað er að pöndur voru eitt sinn kjötætur og fundust á mun dreifðara svæði en þær búa nú á. Á einhverju stigi málsins hættu pöndur að leggja sér kjöt til munns og ákváðu að bambus, næringarsnauð jurt, yrði þeirra aðalfæða og þær tóku sér bólfestu á mjög litlu svæði sem þær urðu seinna að keppa um, við pirraða iðnjöfra, með krúttleika sinn einan að vopni.

Slíkt hefur gerst oft áður í þróunarsögunni. Nærtækast er ef til vill dæmið um náfrændur okkar allra í Paranthropus fjölskyldunni. Saga Paranthropusar er í raun saga tveggja bræðra sem fóru sitthvora átt í þróunarsögunni. Paranthropus (P. aethiopicus, P. boisei og P. robustus) komu allir af Australopithecus að því að talið er, eins og náfrændi hans Homo. Homo og Paranthropus ólust því upp jafnhliða sem þróunarfræðilegir bræður (Gr. Para="við hlið", anthropos="maður").

Á einhverju stigi málsins ákvað Paranthropus að hann vildi fara aðra leið í lífinu. Hann gat ekki hugsað sér sveittan burger og fór að háma í sig salat í staðin. Sjálfsagt hefur Paranthropus verið mjög krúttlegur gæi, hlustað á fallega tónlist og notið ilmkerta, en allt salatátið kom honum á endanum í koll.

Á meðan var Homo duglegur að borða kjötið sitt. Hann fékk því nóg prótín og heilinn á honum varð gríðarstór. Paranthropus fékk aftur á móti aldrei nóg prótein og allur hans vöxtur fór í að mynda kjálka sem gætu ráðið við trefjaríku fæðuna sem hann hafði einsett sér að lifa á. Með þessu dæmdi Paranthropus sig í neðri hluta fæðukeðjunnar og gat ekki farið í burtu frá litla jurtagarðinum sínum, á meðan Homo reis í efstu þrep pýramídans og sat þar sem kóngur, óbundinn af átthagafjötrum.

Dómurinn var upp kveðinn. Paranthropus áttaði sig á því að hann var þróunarfræðileg blindgata, og hann gafst upp og hvarf.

Hverfum nú aftur að vini okkar pöndunni. Mér virðist á öllu að pandan sé á svipuðum stað í tilverunni og frændi okkar Paranthropus. Pandan hefur löngu áttað sig á þessu. Hún er orðin þreytt á bambus vitleysunni, og nennir þessu ekki lengur. Ég fullyrði að pandan hefur ákveðið að hverfa af braut þróunarsögunnar.

Það verður vissulega sjónarsviptir af þessari krúttsprengju. En ég segi að við leyfum henni að fara með reisn.

Moggabloggið er vettvangur víðtækra skoðanaskipta og upplýsingamiðlunar í landinu.

Á moggablogginu hittir maður fyrir víðsýna og málsmetandi einstaklinga sem geta varpað áleitu ljósi á málefni líðandi stundar og hvetja til skapandi og uppbyggjandi umræðu meðal fólks.

Jafnvel mætti ganga svo langt að segja að moggabloggið sé einn af síðustu útvörðum málfrelsis í landinu og gegnir það að auki því mikilvæga hlutverki að hlúa að málrækt og verndun íslenskrar tungu.

...eða bara PÍKA!!!

Ég rakst á link á þessa annars frekar banal frétt um beikonsneið sem hafði fundist í bókasafnsbók.

Sneiðin hafði sennilegast verið notuð sem bókarmerki, en það sem vakti undrun mína var sú staðreynd að þetta virðist ekki vera einangrað tilfelli.

Samkvæmt síðunni Biblio Buffet er temmilega algengt að bókaverðir uppgötvi beikonsneiðar í bókunum sem þeir fá til baka og gengur fyrirbærið sumstaðar meiraðsegja undir heitinu "Book Jerky". Beikonsneiðar og ostsneiðar virðast vera temmilega algengar.

Annars finnst mér samt eiginlega best af því sem ég nennti að grafa upp í þessum efnum vera bréfmiði sem er minnst á hérna, en á honum ku hafa staðið: "Mommy Have You Told Daddy About the New Baby Yet?"

Hvað er fólk svona annars að nota sem bókamerki heima við?

Nýleg sálfræðirannsókn á vegum sálfræðinga við UC Santa Barbara og University of British Columbia virðist benda til þess að það að lesa sögur eða horfa á bíómyndir sem hafa undarlega framvindu og fara á skjön við það sem við mætti búast úr raunveruleikanum (sbr. Franz Kafka eða David Lynch) efli færni manns í að greina mynstur og runur.

Ég veit ekki alveg með þessa rannsókn, það kemur ekkert fram hversu margir voru í henni, og þar fyrir utan finnst mér líklegt að fólk sem nennir almennt að lesa Kafka, sé líklegt til að vera sama fólkið og er gott í að leysa svona þrautir.

Að öðru leyti finnst mér þetta ekkert ólíkleg hýpótesa hjá þessum gaurum. Ég man þegar ég las Réttarhöldin á sínum tíma, að þá tapaði ég mér oft í allskyns fabúleringum um söguþráðinn.

Sama má segja um myndir á borð við Lost Highway.

Djövulli er maður þá annras vel settur...

Michael Hudson tjáir sig mjög reglulega um efnahagsvanda Íslands. Í nýjustu athugasemd sinni spáir hann miklum fólksflótta, þar sem hér sé allt í kúk.

Michael Hudson er farinn að fara nett í taugarnar á mér. Flestir pistlarnir hans virðast allir ganga út á að draga upp eins svartsýna mynd af einstökum þáttum efnahagsvandans og mögulegast er unnt, og skeyta því svo við að Bandaríkjamenn, eða Bretar, eða Hollendingar, eða einhverjir aðrir myndu aldrei láta bjóða sér upp á neitt viðlíka.

Ég hef engan tíma fyrir þetta helvítis kjaftæði.

Aftur á móti vil ég þó telja honum það til tekna að mér þótti þessi grein hans um greislugetu /-skyldu Íslendinga vera frekar góð og skilmerkilega fram sett.

Ég vona að Pressupenninn Barbara Löve sé uppspuni frá rótum.

En jafnvel þótt þessi karakter sé uppspuni, þá verður ekki horft framhjá því að einhver settist niður og ældi þessu út úr hausnum á sér.

Það lagði stæka prumpulykt yfir þegar ég las þennan pistil og mér súrnaði í augunum. Það er einmitt rétt að taka það fram að Barböru Löve verður sennilega best lýst sem súru prumpi.

Eða bara þunnum niðurgangi, kannski.

Ekkert mega þessi krakkagrey nú lengur. Kommon, áfengismælar við innganginn? Hvað er næst? Ætla þeir að láta stúlkurnar klæðast búrka og taka af okkur byssurnar?

Ég man hvað þessi böll voru leiðinleg. Ég vil ekki einu sinni hugsa um það hvernig það væri að vera skraufþurr inni á Broadway.

Getum við please hætt að nálgast þetta mál eins og við séum andlega heft, eigingjörn, 5 ára börn.

Nú á að taka nettenginguna af Frökkum sem hala niður höfundarréttarvörðu efni.

Þetta er svo mikið rugl. Hvað ef það eru fleiri en einn að nota sömu tenginguna eins og er nú gjarnan? Það er bara verið að búa til vesen sem kemst ekki einu sinni nálægt því að leysa vandann.

xganitu.

Ég var að rekast aftur á síðuna hans Grétars. Mér finsnt hún æðiselg! LOL! hahahahahah. Nei, ég bara segi svona. Gott ma´l samt!

Ég rakst á ágætis grein eftir Anne Sibert, sem situr í peningastefnunefnd Seðlabanka Íslands.

Greinin heitir Undersized: Could Greenland be the new Iceland? Should it be? og veltir fyrir sér kostum og göllum mismunandi stærðar ríkja í sambandi við sjálfstæði.

Mér finnst spurningin sem Anne setur fram mjög relevant, þ.e. hvort að það sé yfirleitt sniðurgt fyrir smáríki að sækjast eftir sjálfstæði og reka ísólasjónistastefnu, slíkt sé einfaldlega svo kostnaðarsamt.

Reyndar finnst mér að Anne, mætti í greininni líka líta á flexibility-ið sem einkennir lítil samfélög sem kost, en ekki nær eingöngu sem ókost.

Þorvaldur Gylfason benti nú reyndar á það í pistli ekki alls fyrir löngu (sem ég fann ekki aftur) að það væri í sjálfu sér engin góð ástæða fyrir því að telja að Ísland væri of lítið fyrir sjálfstæði sitt, og benti meðal annars á öll þau fjöldamörgu smáríki sem hafa komið og farið í Evrópu undanfarin þúsund ár eða svo. Sú grein virkaði skynsamleg á mig, en í henni benti Þorvaldur á það hvernig skynsamlegt væri að reyna að breyta smæðinni í styrk frekar en helsi (sem smæðin hefur verið hérna lengst af).

Af og til dett ég inn í að lesa greinarnar eftir Alex von Tunzelmann á Guardian um sögulegar kvikmyndir, Reel History.

Þangað finnst mér fínt að hverfa, kannski á svona mánaðar fresti, og lesa nokkra pistla í einu.

Umsögn hennar um kvikmyndina The Untouchables (1987) vakti sérstaklega mikla kátínu hjá mér, og þá einkarlega athugasemd hennar um hlutverk Sean Connerys í myndinni:

He is supposed to be Chicago Irish, but what comes out when Sean Connery tries to do Chicago Irish is a sound never before heard on Planet Earth. It's as if his mouth is hosting a fight between a leprechaun and a pirate, with the occasional swerve into Tony Curtis's pastiche of Cary Grant from Some Like It Hot.

Óborganlegt!

Rebekka María Jóhannesdóttir, er 22 ára. Hún hefur nýlega misst bæði föður og móður og er að sækja um að fá forræði yfir bræðrum sínum tveimur.

Rebekka er sömuleiðis að sækja um að fá að leigja félagsíbúð þá sem móðir hennar leigði áður.

Góður tími til að standa í barneignum maður...

Ég náði ekki að smyrja mér nesti í gær og hafði lítið svigrúm til að fara heim að borða í hádeginu eins og ég geri annars gjarnan. Því fór og og fjárfesti í hlussulegri Kjötloku á bensínstöðinni hér við hliðina á vinnustað mínum.

Þegar nánar var að gáð virtist kjötlokan innihalda HORFRÆ, hvað svosem það kann að vera.

Eitt er víst að ég kann hvorki að meta horfræ, né aðrar hor-tengdar afurðir í matnum mínum.

Nú síðast hefur Guðni Ágústsson fyrrum ráðherra og þingmaður Framsóknarflokks sprottið fram úr röðum hvítþvottarmanna og lýst yfir undran sinni á einkennilegri "græðgisvæðingu" samfélagsins upp úr aldamótum.

Guðni segist ekkert skilja í því hvað gerðist og allt í einu hafi heiðvirðir Sambandskaupmenn og Kolkrabba-mannvinir umturnast í mammons-dýrkandi, eldspúandi dreka sem rifu í sig samfélagið.

Sennilegast megi rekja þetta allt til þess að hið vel unna og dyggðuga Fjölmiðlafrumvarp hafi verið kæft af óvinum lýðræðisins og hentistefnuflokkum á borð við Samfylkingu.

Guðni segir einnig að hann hafi verið æstur í að koma á þjóðstjórn þegar landið var brunnið undan ráðherrastól hans.

LOLCAT!!!

Nokkuð hefur borið á því að þingmenn og aðrir framámenn í samfélaginu hafa verið að tjá sig um hina hræðilegu ógn sem nafnlausir bloggarar eru.

Stundum hefur þessi umræða snúist upp í það að banna verði nafnlausan rógburð á netinu með einhverskonar löggjöf, nú síðast í máli Ragnheiðar Ríkharðsdóttur.

Mæða þessa fólks er með nokkru skiljanleg. Aragrúi meiðandi athugasemda flæðir um athugasemdakerfi íslenskra frétta og bloggsíðna. Stundum er þar jafnvel grófur rógburður sem öðlast sjálfstætt líf, eins og Björgvin G. segist hafa orðið fyrir, en hann var á dögunum vændur um ósæmilega hegðun undir áhrifum áfengis og framhjáhald.

Sjálfum leiðast mér þessar firrtu og oft á tíðum ofstopafullu athugasemdir sem ákveðnir nafnlausir einstaklingar senda frá sér, og mig rennur í grum um að ég sé ekki einn um það.

En það er einmitt málið. Ég held að fæstir leggi sig eftir því að taka mark á slíkum upphrópunum yfir höfuð. Auðvitað er leiðinlegt að lenda í svona löguðu, en öll umræða um að banna hitt og þetta í tengslum við slíkt finnst mér fram úr öllu hófi.

Að ekki sé minnst á þá vandræðalegu stöðu sem kemur upp þegar þingmenn fara að munda lagasetningar-sprotann í þeirri andrá sem upp spretta einhver leiðindamál sem snerta þá sjálfa, eins og Sigurður Þór Guðjónsson bendir réttilega á, á síðu sinni.

Árið 2007 var mikið gys gert að núverandi fjármálaráðherra Steingrími J. Sigfússyni, aðallega úr herbúðum ungra Framsóknar- og Sjálfstæðismanna fyrir ummæli sem hinn þáverandi þingmaður úr stjórnarandstöðu lét falla í sjónvarpsviðtali, í þá veruna að honum þætti vert að kynna sér hvort ekki væri hægt að takmarka dreifingu ólögmæts efnis á netinu, t.d. klámefnis.

Snúið var út úr þessum bollaleggingum Steingríms á þann hátt að hann vildi koma á fót einhverskonar "netlöggu" sem ætti að hafa eitthvert allsherjar eftirlit með internetinu. Steingrímur var kallaður "netlögga" og hefur það viðurnefni festst að einhverju leyti við hann síðan.

Sjálfum þótti mér Steingrímur ekki koma neitt sérlega vel út úr umræddu viðtali, þótt ég þættist skilja inntak hugmyndar hans. Aftur á móti þótti mér leiðinlegra að sjá umrædda útúrsnúninga.

Eilítið fyrr hafði Alþingi samþykkt lög af borði þáverandi Samgöngumálaráðherra sem stórjók eftirlit löggæsluyfirvalda með samskiptum og umferð um netið, auk þess að rýmka heimildir löggæslumanna til að seilast í þessi gögn, án góðrar ástæðu. Sú aðgerð þótti þó ekki sérlega eftirtektarverð, ekki frekar en tilraunir dómsmálaráðherra til að setja upp síur fyrir "óæskilegt" myndefni á netinu.

Í heildina litið er mikið af sora á internetinu. Þar er líka mikið af nafnlausum gungum og druslum. Ekkert af þessu er þó verra en að koma á einhverskonar "Stóra Bróður" fyrirkomulagi sem allt eins mætti nota til að hefta hressileg skoðanaskipti. Mér þykir það óþægilegt að til sé fólk sem finnst það vera vel í stakk búið til að ákveða fyrir okkur hin hvað sé æskilegt og hvað annað ekki.

Það er leiðinlegt að menn skuli lenda í persónuárásum og því ber að taka alvarlega, en ekki með persónusniðnum lagasetningum eða með því að færa slíkum nafnleysingjum sem fyrir þeim standa, áþreifanleg völd sem viðurkenning á gjörðum þeirra fylgir.

Mbl.is birtir greinarstúf um skaðsemi tóbaksreykinga og áhrif þess á þjóðabúið í dag, byggðan á tilkynningu frá Læknafélaginu.

Nú vil ég ekki fara að blaðra ógætilega um eitthvað sem ég hef ekki sérþekkingu á, en sumar þessara talna eru dálítið undarlegar.

Skv. greininni látast rúmlega 400 manns, ár hvert af völdum reykinga. Skv. tölum frá hagstofu létust 1.986 manns á síðasta ári. Þetta þýðir að um 20% allra látna, dóu af völdum tóbaksreykinga. Sem mér þykir jafnframt hljóma eitthvað hálf ýkt.

Þá kemur fram að meðhöndlun sjúkdóma af völdum tóbaksreykinga kosti heilbrigðiskerfið um 30 milljarða ár hvert. Skv. fjárlögum fyrir 2009 fær heilbrigðisráðuneytið 115 milljarða í sinn hlut. Það þýðir að reykingafólk eigi um fjórðungs hlutdeild í þeirri upphæð. (Sem væri nú kannski ekki svo hrikalega ósanngjarnt, þar sem um 20% fólks reykir).

Ég ætla ekki að reyna að átta mig á því hvað raunverulegt hlutfall af fjárlögum heilbrigðisráðuneytisins þessir 30 milljarðar eru þegar frá er dreginn stjórnunar og rekstarkostnaður í tengslum við heilbrigðis batteríið, en það er varla reiknað með inn í þessa 30 milljarða tölu. Gæti það verið að hátt í helmingur af fjárveitingunni til heilbrigðismála sé varið í okkur tóbaksfíkla?

Hver veit með svona óræðar tölur?

Allt hljómar þetta eins og þetta sé hálf-teygt og ýkt.

Að lokum kemur fram að ríkið nái einungis að seilast í 7 milljarða úr vösum reykingafólks. 7 milljarðar eru engu að síður 1,5% af fjárlögum, sem er tekinn úr vasa tóbaksunnenda ofan á aðrar skattheimtur.

Ennfremur eru 7 milljarðar um 6% af fjárráðum heilbrigðisráðuneytisins, sem er bara nokkuð rausnarlegt framlag, hlýtur að teljast. Og sennilega hægt að hafa nokkra millistjórnendur á ágætis launum fyrir það.

Síðustu niðurstöðurnar eru þó merkilegastar:

„Þrátt fyrir mörg framfaraskref í tóbaksvörnum er staðreyndin sú að borgarar þessa lands mega reykja á almannafæri og valda með því þeim sem ekki reykja miklum óþægindum.

Komið hefur í ljós að eftir að hætt var að reykja á veitingahúsum og skemmtistöðum á Íslandi hefur bráðum kransæðaþræðingum fækkað um 20% meðal karlmanna sem ekki reykja. Þetta sýnir hvaða árangurs má vænta af því að draga enn frekar úr reykingum.“

Þarna eru menn nú farnir að tala á nokkuð undarlegan hátt. Ég held að það megi nokkuð örugglega segja að reykingar á almannafæri séu orðnar ákaflega takmarkaðar, og sennilega mun smávægilegri heilbrigðisógn en svifrykspollurinn sem myndast við Miklubraut á lygnum degi.

Að leyfa sér að staðhæfa að 20% fækkun bráða kransæðaþræðinga meðal karla sem ekki reykja eigi sér einhverja áreiðanlega skírskotun til 2 ára reynslu af reykleysi á skemmtistöðum en sé ekki bara eðlileg sveifla, finnst mér í hæsta máta undarlegt.

Ég vil taka það fram að ég efa það ekki að það sé lýðheilsulega skynsamlegt að reyna að draga úr reykingum fólks. En mig rennur í grun um að hér sé verið að ýkja, teygja og toga og henda fram hæpnum talnagögnum til að rökstyðja mál sitt.

Jenný Anna Baldursdóttir skrifar á síðu sína pistil þar sem hún mælir fyrir afnámi bankaleyndar yfir sumum, en ekki öðrum. Reyndar lætur Jenný hjá líða að minnast á hvernig hún vill að staðið sé að þessu manngreiningaráliti, en ég efast reyndar um að það væri henni sérlega kært ef að hennar persónulegu fjármálaupplýsingar væru birtar í öllum fréttamiðlum landsins.

Jenný setur þó þann fyrirvara á að hún sé ekki málefnaleg í skrifum sínum, og er það vel.

Það sem vakti þó helst athygli mína var athugasemd Ólínu Ásgeirsdóttur en hún skrifar við grein Jennýar:

Hvernig væri að stjórnvöld héldu hreinlega úti dynamiskri rás, þar sem fram færu rökræður allan daginn og upplýsingum væri stanslaust dælt út.

Ólína heldur svo áfram:

Ég verð alveg brjáluð á þessu endalausa innihaldslausa Popplandi rásar 2 og skorti á upplýsandi þroskaðri umræðu. Tek það fram að ég bý úti á landi og tala mest við hundinn minn sem mér finnst sífellt vænna um eftir afhjúpun á karakter íslenskra auðmanna.

Mér finnst þetta ágætis tillaga. Kastljósið og Silfrið að gubbast yfir mann allan sólarhringinn, meðan maður þusar yfir þessu öllu saman við hundinn sinn. Þá held ég nú aldeilis að svartsýnin færi fyrst að hörfa frá, og geðheilbrigði fólks væri borgið.

Ég hallast að því að þessi frétt um óskilgreinda fiskitorfu á vísi.is, sé hugsanlega, mögulega ekkert svo merkileg. Samt er kannski eitthvað fréttnæmt í þessu. Ég bara veit það ekki. En samt er vert að minnast á það, úr því að sjómanninum fannst þetta greinilega merkilegt. En svo spyr maður sig reyndar hvort þetta komi sér nokkuð við. Ég bara veit það ekki.

Svo væri nú líka fróðlegt að vita hvers kyns fiskur þetta er svo eftir allt saman. Eða ekki.

Ég myndi segja að þetta væri svona "úllen-dúllen-doff" frétt.

Disney hefur nú fest kaup á Marvel Entertainment.

Ég var nú aldrei neinn hrikalegur Marvel fanboy, en það er samt eitthvað hálf glatað að sjá annan stóra risann í bandarískum teiknimyndasögum sogaðan inn í eitthvað svona ógeðsbákn eins og Disney.

Mér finnst þessi meðfylgjandi teiknimynd frekar góð og lýsandi fyrir hræðslu dyggustu Marvel-lúðanna.

Saturday Morning Breakfast Cereal eru oft á tíðum hilarious skopmyndir. Nýlega rakst ég á þessa, sem mér þykir lýsa einkar vel meðferð blaðamanna á mörgum niðurstöðum vísindarannsókna.

Einar K. Guðfinnsson skrifar í gær undarlega og þversagnakennda grein um afstöðuleysi Sjálfstæðisflokksins til Icesave málsins á bb.is.

Ekki það að afstaða Sjálfstæðismanna almennt hefur reyndar verið mjög þversagnakennd í þessu öllu saman.

Í grófum dráttum segir þingmaðurinn að menn hefðu gjarnan viljað fara dómstólaleiðina á þeim bæ, en hún hafi í reynd verið ófær. Því hafi verið ákveðið að fara pólitíska leið í leit að lausn á vandanum.

Það er ekki á öðru að skilja á þingmanninum en að þáverandi ríkisstjórn hafi gert einhverja samninganefnd út af örkinni sem hafi átt að vinna skv. einhverju Brussel-viðmiði (sem þó hafi verið virt að einhverju leiti að vettugi) og menn verið ósáttir við upphaflegan samning. Ný ríkisstjórn hafi því sent út nýja samninganefnd, en sú nefnd hafi ekki skilað af sér neitt tilfinnanlega betri samningum.

Reyndar er framsetning þingmannsins fremur ruglingsleg og verið getur að ég hafi misskilið textann hvað þetta varðar.

Að lokum segir hann að stjórnarandstaðan, leidd af Sjálfstæðisflokki væntanlega, hafi svo barist fyrir því hatrammlega og fengið í gegn, að verja samninginn með fyrirvörum, en að lokum hafi þeir verið svo pirraðir hvort eð var, að þeir ákváðu bara að sitja hjá. Slíkt skýri afstöðuleysi flokksins.

Það sem mér þykir athyglisverðast við skoðanirnar sem fram koma í greininni, er að þingmaðurinn er tilbúinn að gangast við því að dómstólaleiðin hafi verið ófær, og að pólitísk lausn hafi verið eina raunhæfa lausnin.

Í annan stað miklar hann þátt Sjálfstæðisflokksins í því að hafa tafið afgreiðslu málsins með því að troða í gegn sínum viðbótum við frumvarpið, sem hann segir annarvegar hafa verið stórmerkilegar, en hinsvegar ekki skipt neinu máli þegar til kom að afgreiða málið.

Ég ætla ekki að fjölyrða um samninginn sjálfan og hversu ásættanlegur eða óásættanlegur hann er í raun. Slíkar vangaveltur eru fullkomin æfing í tilgangsleysi, ásamt vangaveltum um hvort ný samninganefnd næði ef til vill mögulega betri samningum.

Staðreyndir málsins eru þær að upphaf málsins (icesave) liggur hjá Sjálfstæðisflokki. Glöggt má lesa á máli þingmannsins að hann vill einnig eigna þeim upphaf málsmeðferðar (ákvörðun um að fara pólitíska leið að sáttum) og loka hnykki þess (fyrirvara). Þó vill flokkurinn á engan hátt gangast við bastarðinum í ljósi þess að hugsanlega, mögulega, þá hefði kannski fengist betri samningur ef Sjálfstæðisflokkurinn hefði líka fengið að senda endalausar bylgjur samninganefnda út til að semja og endursemja og ræða málið aftur og aftur.

Fullnaðarsigur Sjálfstæðisflokksins í öllu þessu máli! hlýtur maður að hugsa fram að síðustu málsgreininni þar sem þingmaðurinn tíundar hvernig menn hafi samt sem áður verið orðnir frekar hræddir við Frankenstein-skrímslið sem þeir skópu og því ákveðið að flýja ábyrgðina sem ákvarðanatöku fylgir.

Nú eru allar forsendur þess að búa hérna brostnar.

Fyrr á árinu fengum við að finna á eigin skinni verulegar hækkanir á tollum og gjöldum á tóbaki og áfengi.

Hækkuðu þessar vörur svo dramatískt að þær hafa mjög íþyngjandi áhrif á þegar sligaðan efnahag heimilanna.

Nú er svo hugmyndin að hækka vörugjöld á kaffi!

Með öðrum orðum þá er búið að taka kaffi, sígó og bjór og gera þessar vörur að einhverjum munaði sem á að greiða fyrir vanhæfni og einkatap kaupsýslumanna.

U.þ.b. 70% af minni einkaneyslu er kaffi, bjór og sígó.

Ég er mjólkurkýr íslenska ríkisins.

Ég fann athyglisverða frétt á RÚV vefnum áðan. Fréttin segir frá ljósmyndasýningu, en ekkert hvar hún er haldin og gefur ekkert sérlega góða hugmynd um hverjir standa að sýningunni, os.frv. Mjög athyglisverður fréttaflutningur.

Annars verður það bara því miður að segjast eins og er að RÚV vefurinn er sorglega lélegur, þó hann sé ekki jafn ofhlaðinn og þungur og mbl.is.

Alltént mættu þeir skipta um media player til að byrja með. Skíta WMP.

Ætli (blaða)mönnum líði ekkert undarlega með það þegar þeir eru að skella svona undarlegum fréttaleysum á netið?

Ég hef um nokkurt skeið fylgst með Magma/HS málinu en stend mig gjarnan að því að vera ekki alveg að kveikja 100% á því hvað það gengur út á í smáatriðum. Þegar ég hef svo reynt að leita uppi samantektir á netinu, eru þær oft svo ruglingslegar og ofur detalijeraðar að maður missir fljótt áhugann.

Mér finnst því rétt að benda á þessa ágætis samantekt um Magma/HS málið sem Steindór hefur sett saman og er birt á vefritinu.is.

Ég stend mig ekkert alltof oft að því að vera almennt mjög hrifinn af því sem Jón Baldvin Hannibalsson er að sýsla í sínu rauðvínslegna horni, en undanfarið hefur hann skrifað nokkra athyglisverða pistla, einkum um icesave ábyrgðir. Jón kemur hér með ágætis hugleiðingu um persónulegar ábyrgðir hlutaðeigandi, og ásetning þeirra í enn einum pistlinum um icesave.

Ragnheiði Ríkharðsdóttur, 1. varaforseta Alþingis finnst þingmenn haga sér eins og ólátabelgir í skólastofu og vill láta taka á málinu svo allir sitji þægir og prúðir í sátt og samlyndi. Sjálfur er ég ekkert endilega svo viss um ágæti þess. Persónulega hefur mér til dæmis alltaf þótt vera einhver sjarmi og heilindi í framíköllum þingmanna breska þingsins. Slíkt held ég að haldi mönnum við efnið og hvetji þá til að setja sér hnitmiðaðan og beittan stíl. Þá hefði maður ef til vill frekar geð í sér til að fylgjast með einstökum umræðum á þingi.

Björn Bjarnason verður nú seint þekktur fyrir annað en athyglisverð pistlaskrif, hvernig sem á það er litið. Í dagbókarfæslu sinni fyrir miðvikudaginn 26. ágúst, skrifar hann þó mjög óskiljanlega grein, sem þó er, að öllu öðru slepptu, ekki endilega stílbragð Björns.

Í stuttu máli má segja að innihald pistilsins sé eftirfarandi:

Lýður Guðmundsson (Exista) og Ross Beaty (Magma Energy) eru báðir bara dáldið huggulegir og geðþekkir menn. Annað en þessi Þóra Arnórsdóttir (þó hún sé allt í lagi). Eða bloggarar sem blogga á internetinu. Mér finnst bloggarar geðveikt ömurlegir glæpamenn.

Já, svo var ég líka að skrifa eitthvað um Ísland og ESB.

Það er mikið fárast yfir rauðvíssulli drykkjurútsins Sigmundar Ernis á frétta- og bloggsíðum landsins.

Við tækifæri sem þetta sjá margir ástæðu til að berja saman, af miklum vanefnum, ferskeytlum sem er ætlað að taka á málinu á skondinn og hnitmiðaðan hátt.

Það liggur í hlutarins eðli að ekki er öllum gefin þessi ágæta list og leirburðardæmin ansi mörg.

Eftirfarandi kviðlingur var í athugasemdakerfi eyjunnar.is í boði Sigurjóns Vigfússonar:

Sitja þeir í rauðvínslegi,
sáttir setja stútar.
Teygar frekir sopann í
þyrstir Samfylkingar stútar,

Gleymd er nú sú fyrri gjör,
ekkert er þar minni.
muna ekkert eftir fyrri stjórn,
Er bankar hrundu í þeirra stjórn.

Samkvæmt frétt á mbl.is mun 17 ára stúlka hafa myrt 30 manns í Brazilíu á síðastliðnum 3 árum. Það eru um einn maður á mánuði að jafnaði.

Ég verð að viðurkenna að mér finnst þetta eiginlega pínku töff. Maður fær einhvern svona Dexter-fílíng við að lesa þetta.

Aftur á móti eru flestir sem blogga um fréttina á mbl-vefnum greinilega fremur hneykslaðir. Sjónarmið sem ég tek gjarnan eftir þegar fólk tjáir sig um gróf ofbeldisverk er að hér sé allt að fara til fjandans og mannkynið eigi sér ekki viðreisnarvon og ástand mála fari versnandi frá degi til dags. Að grimmdin færist sífellt í aukana.

Þetta fólk hefur aldrei opnað sagnfræðirit.

Kláraði að lesa bókina Karlar sem hata konur í dag.

Verð að segja að mér finnst þetta virkilega vel skrifuð og spennandi glæpasaga með góðu plotti. svo er hún líka frekar ógeðsleg á köflum.

Ég verð að segja að ég var frekar skeptískur á þessa bók, eins og ég er gjarnan með myndir eða bækur sem eru mikið hæpaðar upp, en þessi rís algerlega undir hæpinu.

Mæli eindregið með þessu.

Nú verður bara gaman að sjá hvort eitthvað er varið í myndina.

Því er við að bæta að íslensk þýðing bókarinnar er ákaflega meðfærileg, þægileg og vel unnin, þótt óþarfa fljótfærnisvillna gæti hér og þar, sem stundum orka töluvert ruglandi á lesandann.

Ég fann þessa mynd hjá Agli. Mér finnst hún vera frekar skemmtileg.

Takið eftir því hvað litli kútur er kátur. "Ehehehehíhíhí" gæti hann verið að segja. Takið líka eftir því hvað 50 cent er undrandi á þessari mynd, eins og hann sé að spyrja sig hvernig í ósköpunum hann lenti í partíi með þessum tveimur sveitalubbum.

Bestur er samt sennilega gamli pabbi. Hann er tilbúinn til að fara með 50 um allan heiminn og kenna honum að verða kúltíveraður cosmópól. Enda hugsjónamaður mikill.

Ég er einhvernvegin löngu hættur að botna upp né niður í því sem almennt er í gangi í samfélaginu í dag.

Öll umræða virðist vera svo skökk og undarleg. Hannes Hólmsteinn háir nú varnarstríð á vefsetri sínu þar sem hann reynir af veikum mætti að verja undarleg viðhof sín og brenglaða söguskoðun.

Hann mætti líka í áhugavert viðtal á Rás 2, í sama skyni og reyndi þar helst að kenna Steingrími J. um hvernig komið er fyrir hlutunum, sem hlýtur að teljast stórfurðulegt hið minnsta.

Kjartan Gunnarsson, sömuleiðis, vill leggja sökina hjá honum Steingrími. Tsk, tsk, tsk...

Allt tal um endalausar afskriftir milljarða skulda og bónusgreiðslur til aula finnst mér vera ruglandi. Menn vita ekki í hvorn fótinn þeir vilja stíga með Icesave, og nú vilja menn fara að skoða flata niðurfellingu skulda, bara svona rétt til að verðlauna þá sem skuldsettu sig í kúk fyrir hrun.

Þá er gott að lesa jarðbundnar greinar eins og þessa eftir Einar Má.

Nú eða stíga skrefið til fulls og lesa sér til um kynlífsfíkn Berlusconis. Einhvernvegin fær svallið og vitleysan í kringum þann mann alltaf til að láta mér líða vel.

Svo er ég líka ofboðslega hrifinn af athugasemd Binna við þessa frétt: "til hvers að vera ríkur með völd ef maður fær svo ekki flottar læður."

Þetta er jarðsamband sem ég kann að meta.

Ég rakst á þessa skemmtilegu bloggfærslu fyrrum bankastarfsmanns, titlaða "Danir eru smáborgaralegir fávitar" í dag. Inntak skrifanna er að íslensku bankarnir hafi verið ótrúlega frábærir en allir hinir, sérstaklega dönsku bankarnir hafi verið geðveikt glataðir skítabankar. Síðan hafi þetta reyndar fokkast upp, en það breyti því ekki að íslensku bankarnir hafi í raun verið miklu meira töff og æðislegir.

Þetta þykir mér vera ofboðslega skemmtilegt viðhorf sem missir algerlega sjónar á stöðu mála í dag.

Vissulega má segja að danskar bankastofnanir séu frekar leiðinlegar og erfiðar í viðskiptum, en þær eru þó allavega ennþá burðugar og geta sinnt hlutverki sínu.

Manni dettur helst í hug að svona skrif séu skáldskapur og uppspuni. Varla hugsi nokkur maður svona ennþá.

Davíð Oddson, einnig haldinn ranghugmyndum á þessari mynd, sem
hlýtur að vera fréttamynd ársins.

Annars, þessu ótengt, finnst mér líka rétt að benda á stórkostlega furðulega grein í DV sem fjallar um... tjah, það er ekki gott að segja. Eftir því sem ég fæ best séð er verið að setja ofan í við Kate Moss fyrir einhver gamansöm fyllerís komment um lífstíl glamúrpíunnar.

Gott að fá það samt á prenti að maður verði að borða mat endrum og eins, og það sé einfaldlega ekki lífvænlegt að drekka bara kaffi, kampavín og vodka og reykja þess á milli sígarettur. Þetta var náttúrlega farið að vefjast svolítið fyrir mér, því ég hef ekki grunnkenndir eins og hungur eða almennan lífsvilja.

Oft hef ég nú skrifað um hin óvönduðu vinnubrögð á mbl.is og haft gaman að vitleysunni sem vellur oft út úr þessari annars ágætu fréttaveitu.

Mér varð þó sérstaklega skemmt að sjá þessa dásamlegu mótsögn á forsíðu vefsins áðan og gat ekki annað gert en að smella af einu screenshot-i.

Sjálfsagt er fleira gagnrýnivert við þetta hjá þeim, en grófustu villurnar sem stinga í stúf eru lýstar á myndinni

Hér má lesa meira um mikilvægi réttar stafsetningar og svo geta menn velt vöngum yfir afdrifum Kongóbúans sem reyndist uppvís að vegabréfsfalsunununum.

Sölustúlka: Já! Ehhh, get ég aðstoðað þig?

Viðskiptavinur: Ha? Nei, nei, ég er nú bara að skoða. Eða, jú annars. Áttu nokkuð þessa til í grænu?

Viðskiptavinur: Ehhh... hérna... hvað segirðu? Áttu hana til eða ekki?

Sölustúlka: Ha? Hvað segirðu?

Viðskiptavinur: Ehhh... ég spurði hvort þú ættir þessa húfu til í grænu.

Sölustúlka: Nei, hún er rauð.

Viðskiptavinur: Já, ég veit að þessi húfa er rauð, en ég var sumsé að velta því fyrir mér hvort þú ættir til samskonar húfu, bara græna á litinn.

Sölustúlka: Já, nei. Það er bara þessi. Eða þessar. Sko, þessar sem eru hérna uppi.

Viðskiptavinur: Já, já, þannig. Jæja...

Sölustúlka: Hérna... hvað viltu eiginlega?

Viðskiptavinur: (undrandi) Ehhh... Ég vildi sumsé vita hvort þú ættir græna húfu til að selja mér. Ef hún hefði verið til, þá hefði ég keypt hana.

Sölustúlka: Jaaaaá...

Sölustúlka: Hérna, þetta er mjög algengt að fólk sé að spyrja svona!

Viðskiptavinur: Ha?

Sölustúlka: Nei, þetta er mjög algengt.

Viðskiptavinur: Hvað þá?

Sölustúlka: Það er mjög algengt að fólk sé að spyrja svona allskonar, um hvort að húfan sé til í allskonar litum og svona.

Viðskiptavinur: Ehhh, já, já... Allt í lagi...

Mér finnst þetta geðveikt, og eiginlega bara frekar ótrúlegt.

Fréttin er um 13 ára stúlku sem keyrði frá Húsafelli til Keflavíkur á stolnum bíl. Það væri svosem í sjálfu sér nokkuð athyglisverð frétt, en litla stúlkan gerir gott betur og klárar dæmið sofandi. Sem er ótrúlegt.

Sjálfur hef ég upplifað það í örfá skipti að ganga í svefni og gera mjög bjánalega hluti, en ég held að ég eigi langt í það að afreka það að keyra heilu landshlutanna á milli í svefni.

Eins og stendur er mikill taugatitringur í samfélaginu og þessa vikuna er það hinn alræmdi icesave-samningur sem veldur. Það hefur verið mikið um almennan titring í samfélaginu undanfarið og hver og einn með sína skoðun sem helst er ósættanleg við nokkra aðra skoðun allra þeirra sjálfsskipuðu sérfræðinga sem eru æstir í að tjá sig um málin. Umræðan hefur verið sár og bitur út af skattahækkunum, ESB, og hverju öðru sem nöfnum tjáir að nefna. Þar hefur icesave verið ýmist í bak- eða forgrunni en akkúrat núna á hann umræðuna einn.

Persónulega vona ég að icesave-samningurinn verði felldur á Alþingi. Þessi skoðun mín er þó ekki sprottin af sömu hvötum og hjá flestum öðrum, heldur er það hreinlega vegna þess að umræðan er orðin mér um megn.

Allt það væl, jarm og persónuárásir, svo og flokkspólitískar skotgrafir sem fólk hefur kosið að grafa sig niður í eru farnar að fara óendanlega í taugarnar á mér. Aragrúi einstaklinga héðan og þaðan hlaupa nú upp með hver sína klæðskerasniðnu og óraunhæfu lausnina á fætur annari: Endursemja á betri kjörum, setja útlendinga í samninganefndina, fá bara einhvern annan til að semja, ekki semja um neitt, fara dómstólaleið, kæra alla í spað, neita að atanda skil á skuldbindingum okkar o.s.frv.

Orðaskakið hefur oft á tímum orðið ansi ljótt á að líta, sem er nú svo sem gefin stærð í pólitík alla jafna, en einkum hafa árásir manna beinst í áttina að þeim sem koma hafa þurft að reddingu málsins eftir á, fremur en þeirra sem skitu á sig og skeindu sér með íslensku þjóðinni.

Nú er það einlæg skoðun mín, eftir að hafa skoðað flestar hliðar málsins sem ég hef getað áttað mig á, og fengið álit sérfróðra manna um hina og þessa fleti málsins, að íslenska ríkinu beri að gangast við þessari ábyrgð og að kjör samningsins séu með öllu boðleg, þó e.t.v. hefði mátt semja betur eða verr um einstök atriði. Slíkar vangaveltur eru þó ákveðin æfing í tilgangsleysi þar sem þær geta átt endalaust við.
(Hver yrðu viðbrögðin við niðurstöðum nýrrar samninganefndar? Hver ætti að skipa þá nefnd svo allir yrðu sáttir?

Tilfinningalega er ég staddur á mjög svipuðum stað og margt af því fólki sem tekið hefur þátt í skítkastinu undanfarið. Það virðist óréttlátt að þurfa að gangast að lélegum afarkostum í stað einhverra sem réttilega ættu að standa skil á sínum mistökum. Engu að síður voru reglurnar þannig í upphafi leiks, og þeim verður varla breytt eftir á. Við sváfum og rumskuðum varla þegar sjálfsmarkið var skorað.

Ég hef nokkuð vel rökstuddan grun um að verði icesave-samningnum hafnað, þá muni það hafa óafturkræf og lamandi áhrif á efnahagslega stöðu landsins til lengri tíma. Mun meira svo heldur en skuldbindingar icesave-samningsins.

Engu að síður vonast ég til þess að samningurinn verði felldur, engöngu til þess að þurfa ekki að hlusta á þetta píp og væl lengur. Þá getum við öll horft á landið okkar veslast upp og hugsað með okkur: "Kannski var þessi icesave-samningur ekkert svo slæmur þegar allt kemur til alls".

Ég ætlaði nú að pósta þessari skjámynd sem ég tók af fréttavef RÚV í gær, en gleymdi því.

Mér fannst það frekar sjokkerandi að sjá að það væri verið að pynda og myrða lögreglumenn á Íslandi.

"Búsáhaldabyltingin farin að éta börnin sín" hugsaði ég með mér.

Þá fóru að renna á mig tvær grímur þegar ég tók eftir því að páfinn hefði tekið sér sæti á landinu og væri að blessa Harry Potter héðan.

Er búinn að vera að lesa usability pointera og CSS basics í allan dag, og hef þess vegna ekkert náð að pósta hérna, þó að af nógu sé að taka.

Ég hef nefnlinlega ákveðið á næstu vikum að revamp-a síðuna mína og endurbyggja hana nokkurnvegin frá grunni, enda orðinn frekar þreyttur á þessu look-i (og hef verið það lengi).

Núna fer maður að setjast niður og pæla í layouti og function-um og því kunna færslurnar hérna að verða eitthvað stopular á ný, þó að ég muni að sjálfsögðu reyna að henda hérna einhverju inn temmilega reglulega eftir bestu getu.

Annars er það innileg trú mín að um leið og maður er kominn með nýtt look og síðu sem maður er nokkurn veginn sáttur við, þá nenni maður frekar að setja inn efni, og lesendur manns frekar að skoða það...

Ríkisskattstjóri er þeirrar skoðunar að það sé verið að hafa milljónir af ríkissjóð í gegnum díselolíu-svindl.

Þetta þykir mér fremur hæpið miðað við þær forsendur sem gefnar eru upp í fréttinni.

Nú er það svo að ég hef persónulega fengist við störf sem tengjast vinnuvélum á einn eða annan hátt og hef margoft unnið á slíkum vélum. Við slíka vinnu er eitt sem maður áttar sig mjög fljótlega á, og það er hversu óhagkvæmt það er að ætla að lulla á beltagröfu eftir vegum borgarinnar á næstu bensínstöð til að fylla'na. Ekki aðeins tekur það óhemju tíma, heldur er það beinlínis ólöglegt í flestum tilvikum, fyrir utan það hversu hættulegt og óþægilegt það er.

Því er það ekki lengi að renna upp fyrir manni, að hagkvæmast er að renna eftir olíu á bíl (gjarnan pallbíl, ef slíkur er við hendi) og taka olíu á dunka.

Þar sem >100 lítra dunkur væri ákaflega ómeðfærilegur fyrir meðalmanninn þá er olían yfirleitt tekin á 20-30 lítra dunka, og þykir flestum nóg um með það. Þá eru gjarnan teknir 2 dunkar eða allt að 60 lítrar af olíu, sem duga manni ágætlega yfir daginn á meðal beltagröfu eða hjólaskóflu, miðað við meðal vinnuálag. Ef vélin er svo notuð meira yfir daginn þá eru einfaldlega farnar fleiri ferðir til að mæta aukinni olíuþörf, eða pantaður olíubíll (einskonar færanleg bensínstöð) til að fylla á vélina.

Allan þann tíma sem ég vann á vinnuvél, gæti ég vel ályktað að ég hafi dælt innan við 100 lítrum í um 81% tilvika.

Ennfremur verð ég að segja að mér finnast 7m lítra af olíu á árs basis, fyrir allan vinnuvélaflota landsins, í allri þeirri framkvæmdagleði sem einkenndi árið 2008, ekki vera neitt sjúklega óhóflegt.

Þá finnst mér líka rétt að taka það til að ég hef aldrei heyrt neinn tala um það að svindla á litaolíunni vegna þess að:

• a) Það eru dýr viðurlög við því.
• b) Það er einfaldlega of auðvelt að bösta mann.
  (Liturinn verður eftir í tanknum og það er tiltölulega hægur leikur að sampla það hvort það hafi einhverntíman verið notuð lituð olía á tankinn.)

Hitt er svo annað mál, að ég skildi aldrei almennilega afhverju aðgangurinn að lituðu olíunni var ekki takmarkaður, og afhverju tankarnir voru ekki prófaðir á reglubundnum skoðunum þessa tækja.

Væl, væli skæl, skæl. Var drengurinn ekki með bróður sínum? Það var nú ekki einu sinni leyft að taka með sér hjól í strætó þegar ég var barn.

Börn eru ofvernduð í dag.

Jizzax hljómar vissulega eins og eitthvað sem Snoop Dogg myndi segja í textum sínum eða jafnvel kvikmyndunum sem hann framleiðir sjálfur.

Jizzax hefur þó víðtækari merkingu og er borg í Úzbekistan.

Ef ég væri pimpin' rappari, þá myndi ég kalla mig Jizzax

Varúlfarnir vilja að við gleymum bara slatta af þessum peningum sem þeir stálu.

Þetta finnst mér svo absúrt að ég fer bara að hlæja, enda löngu hættur að vera gramur eða taka þetta nærri mér á nokkurn hátt.

En sorry með mig samt...

Ef ég skil þetta rétt, þá er þetta á einhvern hátt sambærilegt því að kaupa bíl, langt undir gangverði, með lánsfé frá fyrri eiganda, taka svo úr honum alla varahlutina og bensínið og selja það fyrir fullt af pening (og kaupa sér m.a. fótbolta fyrir hluta af ágóðanum). Að lokum kveikja svo í strípuðu boddíinu sem eftir stendur og segja svo fyrri eiganda bílsins (og lánadrottni þínum) að fokka sér, af því að þú áttir náttúrega aldrei í raun fyrir bílnum.

Allavega þá er þetta allt einhvernvegin á skjön við það sem fyrir mér hefur verið haft sem eðlilegir viðskiptahættir.

Nú hefur Már Guðmundsson verið skipaður seðlabankastjóri og mun taka við embættinu þann 20. ágúst, en Már var áður aðalhagfræðingur Seðlabankans.

Nú vil ég ekki draga í efa hagfræðisnilld Más og fagna því að í bankann sé kominn maður sem veit hvað útflutningstekjur og erlend skuldastaða eru. Persónulega þykir mér þó undarlegt eitt við þessa skipun og það er að Már var AÐALHAGFRÆÐINGUR SEÐLABANKANS þegar skútunni var siglt í strand.

Er þetta ekki örlítið eins og að fá meðvirka eiginkonu krakkfíkils til að taka við heimilisbókhaldinu?

Sjálfum hefði mér nú þótt meira traustvekjandi að fá einhvern eins og Þorvald Gylfason til að taka við taumunum. En hann er maður sem að hefur bent á glæpsamlegt stjórnleysi bankans undanfarin tjah... 8 ár eða svo.

Þorvaldur þótti þó heldur ótraustvekjandi og ekki nógu hæfur til verskins. Enda hefur hann aldrei unnið fyrir Seðlabankann.

Ég veit ekki... Már er þó eins og segir hagfræðimenntaður. Babysteps... babysteps...

Það er vissulega freistandi að velta fyrir sér réttlæti án dóms og laga á þessum síðustu og verstu tímum eins og ég hef reifað hér áður.

Ég held þó að menn megi alveg fara varlega í slíka hugarleikfimi þó þeim gangi gott eitt til. Það er frekar dýrkeypt að setja réttarríkið á pásu eins og sumir vilja stinga uppá og spurning hvort að menn geti hugsað sér slíkar aðfarir gegn sjálfum sér.

Er það virkilega mun skárra að fangelsa rangan mann í einhvern tíma en að gefa 30 þrjótum kost á að fela slóð sína?

Helga Vala Helgadóttir skrifar hér ágætis pistil um lagalegu hliðina á Icesave, og hversvegna það er semi-vonlaust að ætla að gera annað en að semja um þetta shit.

Ég held að það sé bara nokkuð góð ástæða fyrir því að menn ákváðu að gera þetta svona og hættu við að láta reyna á einhverja ómögulega dómstólaleið.

Ekki það að fólki er svo sem velkomið að öskra sig hást og kalla eftir einhverju sem ekki er í boði.

AMX er svo mikið sorp...

Oddný Sturludóttir skrifar ágætis pistil á skynsömum nótum um Icesave klúðrið.

Þar finnst mér hún taka til flest þau atriði sem mér finnast gjarnan hafa verið útundan í umræðunni sem annars hefur gjarnan einkennst af reiði og gremju í stað skynsemi.

Samkvæmt nýjustu fréttum frá Hornafirði standa Hornfirðingar nú fyrir söfnunarátaki til kaupa á fíkniefnum fyrir sveitarfélagið.

Reyndar sækjast þeir líka eftir hundspotti með í kaupunum, en ekki er vitað á hvaða hátt hundurinn á eftir að tengjast botnlausri fíknilyfjaneyslu íbúa Hornafjarðar. Uppi eru getgátur um að hundinum verði ætlað að halda utanaðkomandi "pakki að sunnan" frá því að seilast í góssið þegar fíkniefnin koma loks í hús.

Einnig hefur því verið fleygt fram að liðveisla geti verið í hundinum þegar kemur að því að finna aftur glötuð krakkbörn þegar þau eigra frá rúsuðum eða meðvitundarlausum foreldrum sínum.

Þeim sem vilja leggja söfnuninni lið, og stuðla að áframhaldandi vímumóki Hornfirðinga, er vinsamlegast bent á að hafa samband við Ingu Kristínu Sveinbjörnsdóttur[sic] hjá Sparisjóði Hornafjarðar.

Ég væri til í að eiga veiðifálka.

Burtséð frá öllu veseninu og umstanginu sem því fylgir líklega, og mjög svo takmörkuðu notagildi, þá er eitthvað ofboðslega elegant, fágað og hálf konunglegt við það að spóka sig um með svona rándýr á framhandleggnum.

Eina sem er mögulega ekki töff við fálka, er að þeir vekja óneitanlega upp hugrenningatengsl við ákveðinn misheppnanðan og hugmyndafræðilega gjaldþrota stjórnmálaflokk. Þessvegna væri það mjög mikilvægt að velja sér outfit við fálkann sem gengur þvert á þessi hugrenningartegsl, s.s. hettupeysu og derhúfu, verkamannasamfesting eða bara fullblown greifagalla í 17. aldar stíl.

Fálkinn Rúfus sér um að stúta öllum skítadúfunum við Wimbleton svo þær séu ekki með neitt bögg við fína fólkið.

Það væri nú ekkert alltof glatað að mæta til leiks á næsta rjúpnaveiðitímabili með brjálaðan fálka og glas af púrtvíni. Ég held að maður yrði klárlega röffaðasti gæjinn á svæðinu.

Halldór Baldursson hittir að venju naglann á höfuðið með þessari mynd frá því í janúar 2007.

Eina breytingin sem mætti gera á myndinni er ef til vill sú að í stað erlendra banka, mætti stærsti fiskurinn heita erlend ríki.

Ég leyfi mér að gerast hotlinking scumfuck og réttlæti það
með því að linka á upprunalegu myndina hér.

Ég vil biðjast afsökunar á þessum tilfinningaþrungna pósti hér að framan. Ég var bara búinn að óverdósa á svona kjaftæði.

Undanfarið hefur mikið púður farið hjá afskaplega mörgum í að fjargviðrast útaf Icesave-samningunum. Fólk keppist við að gubba út úr sér mis-gáfulegum skoðunum á málinu, fram og til baka, mis-vel framsettum og mis-vel ígrunduðum útfrá mismunandi forsendum.

Persónulega svíður mér það að þurfa að gangast undir þessa skilmála og mér svíður að byrðin lendi á meðaljóninum sem naut aðstæðanna sem sköpuðu Icesave sennilega að minnsta mögulega marki.

Mér finnst samt eitt blasa við í þessu máli öllu saman. Að ætla að gefa viðsemjendum okkar puttan í þessu máli er, held ég í hæsta máta óskynsamlegt, af svo mörgum fyrirséðum og ófyrirséðum ástæðum að það er næsta vonlaust að telja það upp.

Mér þykir Halldór Reynisson koma ágætlega að þessu orðum í pistli sínum hér, og endurspeglar hann þar að mestu leiti mínar eigin skoðanir.

Það má þræta um það endalaust, og öskra sig hásan yfir því hvort ef til vill hefði verið hægt að semja betur. Það má velta vöngum yfir því hvort dómstólaleiðin hefði verið fær. Það má fjargviðrast yfir því hvort raunveruleg ábyrgð eigi að liggja hjá ríkinu og þ.a.l. skattgreiðendum.

Ekkert af þessu breytir því að svona er komið fyrir hlutunum og þessi mál verður að leysa á temmilega sanngjarnan hátt svo að öllum sé sæmd af.

Ég er í engum vafa um það að, hversu vel sem okkur vegnar undir skilmálum Icesave-samningsins, þá verði samninganefndin úthrópuð um ókomna tíð vegna spekúlasjóna um að hægt hefði verið að semja betur. Fólk á eftir að rausa um það að fara hefði átt einhverja óljósa dómstólaleið og einhverjir eiga eftir að taka einhverja Bjarts-í-Sumarhúsum-afstöðu um aldur og ævi.

En eitt hefur mér fundist svo undarlegt í þessu öllu saman, og það er fullkomin vöntun á samkennd Íslendinga með þeim sparifjáreigendum sem misstu allt sitt í Icesave. Ég sé þessa sömu Íslendinga í anda taka því með léttúð, hefði þeirra sparifé gufað upp til Englands eða Hollands.

Sömuleiðis heyrir maður gjarnan tæpt á því að viðkomandi ætti ekki að þurfa að taka þátt í lausn málsins, þar sem viðkomandi hafi aldrei tekið þátt í bruðli góðærisins. Þetta þykir mér sömuleiðis eilítið skammsýn afstaða, þar sem að mikið ef þessum bruðl-peniningum fundu sér vissulega leið inn í hagkerfið okkar hvort sem það var í skattgreiðslum bankanna eða eftir öðrum leiðum.

Í nokkur ár höfum við notið þess að stórum hluta samneyslu okkar hefur verið haldið gangandi með skattgreiðslum banka sem lögðu stund á lánasukk með tilheyrandi þenslu.

Það að horfa til skattahækkana og skert ríkisútgjöld hlýtur að vera rökrétt þróun á þessu ferli.

Þegar allt kemur til alls, þá blöskrar mér að þurfa að taka þátt í tiltektinni, sem oft á tíðum er ósanngjörn, og mér blöskrar glæpurinn sem okkar eigið fólk framdi gegn þjóðinni með gjörningum eins og Icesave. Mér blöskrar það þó hvergi nærri eins mikið og ef að menn ætla að gangast undan ábyrgðum í stað þess að axla þær eins og menn og loka um leið landinu fyrir milliríkjasamskiptum.

Þeir sem vilja reyna að hlaupast undan merkjum lýðræðis, og samábyrgðinni sem henni fylgir, mega krefjast þess að samningar verði felldir eða að við einöngrum okkur hér heima eins mikið og þeir vilja.

Þá fyrst fer ég héðan þegar baki verður snúið við þessum samningum, því þá fyrst verður hér fullkomnlega ólíffvænt.

Mig langar til að sjá svona "Cops" þátt á Íslandi, þar sem lögreglan, FME, sérstakur saksóknari, Samkeppniseftirlitið og Eva Joly bösta alla þessa gæja í skjóli nætur.

Einhvernvegin svona gæti þetta lookað

Ég væri til í að sjá orðaskipti milli löggunnar og Hannesar Smárasonar, sem enda með því að hann fær meis í andlitið og sjá víkingasveitina bösta Sigurjón Árnason í ólöglegum pókerleik í skítakofanum sínum við Norðurá.

Þá held ég líka að fólk yrði aðeins rólegra yfir þessu öllu saman. Icesave yrði þá ekkert issue fyrir fólk, heldur bara dýrt hágæða sjónvarpsefni, sem væri þó virði hverrar krónu.

I'll buy that for a dollar!

Ice Save var líka lélegi hvíti rapparinn sem að var ekki með neitt proper street cred og endaði á því að vera stunginn í rassinn.

Ætli Tsutomu Yamaguchi sé mögulega óheppnasti maður í heimi?

Gaurinn tekur double trouble á bombuna, og græðir samt ekki neina ofurkrafta...

Ég stenst ekki að rita aðeins um ákveðna grein sem ég las um daginn.

Í greininni "Lægri námskröfur til fulltrúa stúdenta" á Vefritinu, sem er nú annars oft ágætt að mörgu leyti, er þeirri mögnuðu hugmynd fleygt fram að ef til vill færi vel á því að lækka námskröfur til fólks sem að hellir sér af offorsi út í stúdentapólitík.

Þetta þykir greinarhöfundi nokkuð eðlileg skoðun, þar sem að aumingja fólkið sem "lendir í stúdentapólitíkinni" vinni þar mikið og brýnt, fórnfúst starf.

Ég veit ekki með þetta sko...

Látum það nægja að kröfurnar í HÍ eru kannski ekkert til að missa þvag yfir, án þess að ég fari að velta einhverjum vöngum yfir mótíverandi faktorum þeirra sem sækjast í þessa félagsstarfssemi (vonandi meðvitaðir um hvað þeim er að færast í fang fyrst þeir eru komnir á háskólastig á annað borð).

Eins og einhverjir hafa eflaust tekið eftir þá tíðkast það að þingmenn fái skammstafanir sem eru svo notaðar til að auðkenna þá, til dæmis á hinni æsispennandi Alþingisrás í sjónvarpinu, eða á heimasíðu Alþingis.

Ég veiti því athygli að Katrín Júlíusdóttir er með skammstöfunina KaJúl en Katrín Jakobsdóttir er aftur á móti með skammstöfunina KJak.

Ég held að þið sjáið öll hvert þetta er að stefna...

Ég er að hugsa um að fara að drífa mig í háttinn.

Þetta finnst mér athyglisvert. Hér er maður sem virðist haldinn þeirri ranghugmynd að hann sé þingmaður.

Nú getur svosem verið að mér skjátlist en ég er nú samt nokkuð viss um að hann sé í bullandi ofmati. Allavega hef ég aldrei heyrt um þennan mann.

Ég var frekar impressed af þessu...

Ofboðslega fín og skemmtileg grein eftir David Mitchell. Ég linka nú bara á þetta vegna þess að sjálfum hefur mér verið mjög hugleikið undanfarið hvar samfélagsleg ábyrgð fólks liggur, og hvort það sé ekki sanngjarnt að fara fram á að fólk axli einhverja af þeirri ábyrgð sem hlýtur að fylgja því að búa í lýðræðissamfélagi.

Svo er Mitchell líka bara tussu fyndinn gæji...

Ég verð að viðurkenna að Hrói er frekar freistandi í ár. Nick Cave einn og sér í lagi þykir mér tiltrekkjandi. Hvað þá Madness í ofanálag.

Hér má sjá uppstillinguna fyrir leikana eins og er.

Nick Cave, Madness, NIN, Oasis, Malk De Koijn ofl. eru dálítið góð selling points. Svo eru meiraðsegja Soil and Pimp að spila, þótt ég myndi vilja hafa Árna með mér í það verkefni.

Nú væri gott að eiga mikinn gjaldeyri og frítíma...

Ofgnótt þrætugjarns fólks er á internetinu. Nú orðið er ég mikið til hættur að kippa mér upp við smásmugulegar athugasemdir í kommentakerfum og spjallborðum sem skipta engu máli, en stundum - stundum keyrir einfaldlega um þverbak.

Í athugasemdum við skopmynd Halldórs Baldurssonar um sykurskattinn alræmda hefur einn einstaklingur slegið ákveðið met í tilgangslausum besservisseraleiðindum.

Er B Ewing mögulega mest pedantic maður sem gengið hefur þessa jörð? Mikið held ég að hann sé leiðinlegur besservisser. Og mikið finnst mér Halldór tækla þetta af miklum elegans.

Sem stendur eru þjóðflutningar Arnaldíumanna langt komnir. Er það ósk sitjandi ríkisstjórnar Arnaldíu að hægt verði að bjóða erlendum þjóðhöfðingjum í opinberar kurteisiheimsóknir á allra næstu misserum. Til þess þarf þó samstillt þjóðarátak þar sem allir taka höndum saman í samsetningu mannvirkja samkvæmt 4 daga áætlun, og jafnframt hefur stjórnin íhugað að leggjast út í víðtækar hreinsanir

Arrakkis er að drepa mig. Hann er mega hægur. Ég nenni varla að pósta. Það tekur langan, langan tíma.

Jæja, þá er kominn mánuður síðan maður lét eitthvað frá fara sér hérna síðast. Ég gæti svo sem boðið haug af fairly valid afsökunum, en það nennir enginn að eyða tíma sínum í að lesa eða hlusta á svoleiðis píp og væl. Ég nenni því allavega ekki.

Látum það nægja að segja að í haust hóf ég störf hjá viðskiptablaðinu og kynntist þar dásamlegri stúlku, osfrv...

Núna fer maður að reyna að bomba inn nokkuð reglulega, og hef ég í því skyni gangsett ákveðið ferli með það að lokamarkmiði að ég verði almennilega internettengdur á heimili mínu. En ég hef búið við nokkuð krappan kost í þeim efnum undanfarið.

Björn Bjarnason, alþingismaður, skrifar í gær þann 20. apríl, að honum finnist viðbrögð sendiherra ESB við hugmyndum Sjálfstæðisflokks um einhliða upptöku Evru í samstarfi við AGS vera "dólgsleg" og einkennast af yfirlæti í garð flokksins.

"Ástæða er til að vekja athygli á hinum makalausu viðbrögðum sendiherra Evrópusambandsins (ESB) gagnvart Íslandi við því stefnumiði Sjálfstæðisflokksins að leita samstarfs við Alþjóðagjaldeyrissjóðinn um gjaldmiðilsskipti með augastað á evru. Fulltrúi ASG svaraði spurningu Stöðvar 2 um þessi mál á diplómatískan hátt og sagði, að málið yrði kannað, þegar það yrði tímabært. Percy Westerlund, sendiherra ESB, réðst hins vegar dólgslega á Sjálfstæðisflokkinn og af því alkunna yfirlæti, sem sendimenn Evrópusambandsins telja sér sæma að sýna stjórnmálaflokkum og heilum þjóðum, ef menn beygja sig ekki þegjandi undir Brusselvaldið."

Nú veit ég ekki alveg hvað Björn telur sig eða flokkinn vera, en mér finnst fullkomnlega eðlilegt að sendiherra ESB blási strax á allar slíkar hugleiðingar, enda hefur það verið margreynt og spurt hvort þessi leið sé fær, en svarið alltaf á eina leið. Aftur á móti finnast mér hálfgildingsleg og óræð viðbrögð AGS með öllu óskiljanleg.

Að Björn taki þessu sem einhverskonar persónulegri árás á sig eða flokkinn segir etv. meira um hann en nokkuð annað. Kannski engin tilviljun að þessi pistill hans er skrifaður 4.20.

Mig langar að benda áhugasömum, sem hafa lítið að gera, á þessa stórskemmtilegu og ótrúlega löngu teiknimyndasögu, Garðarshólma, eftir Hugleik Dagsson.

Mér skilst að sagan sé prentuð í símaskránna í ár, en hver veit það svosem, enda ekki bók sem nokkur maður tekur upp núorðið.

Ég er mjög sáttur við já.is/nei.is að hafa smellt þessu upp á síðuna sína, í svona þægilegum viewer líka. Kudos.

Mér verður nokkuð oft hugsað til þessar bókar sem ég las fyrir nákvæmlega fjórum árum.

Bókin er skrifuð af mannfræðimenntuðum arkítekt (sem er alls ekki vitlaust kombó) og er mjög lausleg mannfræðileg pæling um það hvernig byggingarlist og rýmisskipulag kemur til með að þróast á næstu árum með hliðsjón af auknu vægi upplýsingaflæðis, t.d. þörfinni að vera sítengdur.

Bókin er alveg frekar súr á köflum. En þó á skemmtilegan hátt. Fer samt oft alveg frekar langt yfir strikið.

Það sem mér þykir samt athyglisverðast að sjá er að mikið af þeim pælingum sem að Mitchell setur fram í bókinni virðast alltaf vera að fá meira vægi í hverskyns skipulagsdrögum og arkítektúr.

Æi, ég veit ekkert hvert ég er að fara með þetta. Mér bara datt þetta í hug... fokkitt...

Oft getur verið erfitt að koma sér í gang á mánudagsmorgni, eftir viðburðaríka helgi. Þetta virðist vera nokkuð universalt vandamál, og hefur alið af sér hræðilegar setningar á borð við "Does somebody have a case of the Mondays?"

Hér á landi er einnig stundum talað um svokallaða mánudagsveiki, sem getur varla talist annað en krónísk skrópsýki á háu stigi.

Sjálfur er ég ansi oft mjög illa haldin af einhverskonar ómanneskjulegri ofurþreytu á mánudögum og hef í gegnum tíðina lært að hata mánudaga sérstaklega út af lífinu.

Í morgun upplifði ég svo fullkominn viðbjóð á þeirri staðreynd að ég væri að vakna í vinnnu, allt þar til að ég skellti á eitur hörðu grime-i.

Alla leiðina í vinnuna pumpaði ég út eitruðu grime-i með Tinchy Stryder sem að vakti mig álíka og hlaðin byssa í andlitið.

Eina vandamálið er að núna sit ég hérna og mig langar bara að "shank-a" einhvern, eða ræna banka eða eitthvað...

Oh Lordy! Mikið svakalega er ég þreyttur. Ég veit ekki hvort að þessi föstudagur er til þess að halda hann út. Mig grunar að þetta detti í dott.

Man einhver eftir laginu Insomnia með tónlistarmanninum Faithless? Þetta þótti ofboðslega fínn pappír hér fyrir einhverjum árum. Ætli honum gangi ennþá eitthvað hálf illa að festa svefn?

Annars er góður fílingur fyrir helgarbrölti. Í ljósi þess hef ég ákvarðað að klipping, kaffi og Háteigskjör séu það sem koma skal, og hef neglt þeim niður á opinbera dagskrá. Ég ætla ekki einusinni að minnast á hlutdeild mjólkurbúðarinnar.

Hver ætlar svo að leika við mig um helgina?

Viðbót:
Þegar ég las þessa setningu sem ég hef nú skáletrað í textanum áttaði ég mig á því að þetta er einmitt svona setning sem ég á eftir að lesa aftur eftir 2 ár og fá massívan aulahroll yfir. Aulaleg fyndni og almennt glatað shit. Við leyfum þessu að standa og tékkum á reflexunum eftir einhvern tíma.

Mig langaði að vekja athygli á sýningu sem stendur yfir um þessar mundir í Listasafni Reykjavíkur. Ég ætlaði nú reyndar að vera búinn að minnast á þetta, en sýningin stendur yfir þar til 10. maí, þannig að ég held að það sé nú enginn skaði skeður svosem.

Sýningin Skuggadrengur - Heimur Alfreðs Flóka, er skipulögð af Sjón og er yfirlitssýning á verkum listamannsins Alfreðs Flóka. Alfreð Flóki var kannski fyrst og fremst teiknari sem lifði og hrærðist í heimi hins súrrealíska, en þvílíkur teiknari af guðsnáð var maðurinn. Sýningin er gott og yfirgripsmikið safn af penna og krítarteikningum eftir þennan snilling, og svo má líta ýmis önnur verk og dót sem tengjast lífi og störfum mannsins.

Einnig er vert að hafa í huga viðburði þá sem tengjast sýningunni en sjá má nánar um þá hér. Reyndar hef ég í öll skiptin svikið sjálfan mig um ferð á slíkan viðburð, en mér skilst á þeim sem sótt hafa, að þar sé einhver snilld á ferðinni. Í alvörunni talað, hver er á ferli kl. 15:00 á sunnudögum? Ókristilegri tími finnst nú vart. Ég held að það sé málið að sitja dálítið fyrir fimmtudeginum 7. maí.

Það eina sem fór í taugarnar á mér við sýninguna, er að einhver auli sem fór og lærði safnfræði í Hollandi ákvað í ljósi þess að sýingin heitir Skuggadrengur að draga lýsinguna niður í drasl. Nú eru myndir Flóka allar frekar dimmar og mikið af detaljum í gangi og það bara er ófyrirgefnalegt að vera með einhvern dimmer í gangi þarna inni. For real, ég hvet ykkur til að draga niður í birtunni á skjánum ykkar um svona 50% og reyna að fá eitthvað út úr teikningunni hér að ofan!

Búúúúú, hollenskir safnfræðingar!

This is a snakeskin jacket! And for me it's a symbol of my individuality,
and my belief... in personal freedom.

Af hverju þurfti Nicholas Cage að hætta að vera svona töff og verða svona mikill douchebag?

Hmmm... þetta er mjög líklegast too little too late.

Hann Árni benti mér á þetta og mér fannst þetta mjög skondið. Þessi frétt af mbl.is rennir enn frekar stoðum undir þá kenninguna mína að það séu 14 ára börn í afleysingum við blaðamennsku uppi í Hádegismóum. Athugið sérstaklega síðustu setninguna.

Ég ætlaði að vera löngu búinn að pósta þessu. En svona er bara helvítis lífið.

Hefur þú orðið mjög var við eip! hjá kirkjunni undanfarið?

Mér finnst það fyrirlitlegt hvað ég er latur að pósta hérna undanfarið. Þrír þumlar niður fyrir Arnald.

Við erum að tala um það, að það þarf náttúrlega klárlega að fara að endurvekja þessa gamalgrónu útihátíð.

Verst að nú er bílskúrinn góði bókaður eitthvað fram á sumar, og það má nú kannski bíða eftir aðeins betra veðri.

Ég er samt mjög fylgjandi því að flýta þessu og rjúfa tengslin við Verslunarmannahelgina.

Frank Miller's Charlie Brown...

Þetta er awesome stuff!

Var að leita að gömlu pósti hérna á síðunni frá pre-title era-inu og neyddist því að lesa mikið af þessu gamla shitti. Þetta er alveg frekar skemmtilegt, margt af þessu. Það eina sem mætti ef til vill setja út á er hversu margir póstar eru um það hvað ég sér andlaus eða búinn að vera að vinna mikið. Klárlega ekki skemmtiefni.

Mér finnst það eiginlega alveg fokkings glatað að gaurinn hafi fengið 3 ár.

Athyglisvert samt að velta því fyrir sér hvert hlutskipti hans verður í grjótinu. Ég vil vona og halda að hann verði treat-aður sem þjóðhetjan sem hann klárlega er.

Awesome shit til að hafa á rap-sheetinu sínu líka, hvernig ætli þetta komi fram á sakaskránni?

Viðbót: Rakst líka aftur á þennan, sem mér finnst frábær.

Ég fór í gegnum kvikmyndasafnið mitt og komst að því að það vantaði frekar fookings margar góðar myndir.

Ef að fólk er með eitthvað svona shit í láni hjá mér, þá má það endilega hafa samband og skila. Annars veit ég hvar þið eigið heima!

Sjálfur er ég með 3 DVD myndir, eina bók og einn geisladisk í láni sem ég mun vinna í að koma til réttra aðila á allra næstu dögum.

Smá ábending til fólks: Það er frekar safe hugmynd að hafa hluti sem maður er með í láni á sérstökum stað í vistarverum sínum. Þannig man maður alltaf hvað er hvað og hvar hvað er.