Smá hérna fyrir Steinana mína og auðvitað Sindra.
Allir þessir sturluðu stjónmálamenn minntu mig á legendary bardagann milli Kimura og Gracie í São Paulo 1951.
Það er náttúrulega klárt mál að Masahiko Kimura hefur verið einn mest formidable júdó-kappi á sínum tíma. Á sama tíma var Helio Gracie frekar erfiður gæi, og svakalega þrjóskur.
Því miður eru ekki til neinar almennilegar upptökur af þessum ósköpum en þó fann ég hérna eina lélega 2 mín klippu af bardaganum, og þar er hægt að sjá Kimura rústa þessu og kasta Gracie um eins og tusku í tvær af þessum tólf mínútum.
Bardaginn sjálfur entist í rúmar 12 mínútur, sem er rugl að hugsa til, enda fyrirkomulagið töluvert frábrugðið hefðbundnu Judo setupi. Viðureignin endaði með því að Kimura braut hendina á Gracie með lás, sem Gracie hafnaði að bregðast við.
Gracie neitaði að gefast upp, jafnvel þótt hendin á honum væri í mauki, og hornið hans stöðvaði því bardagan. Kimura var þó aðeins dæmdur tæknilegur sigur. (Reglur bardagans kváðu skýrt á um uppgjöf annars aðilans.)
Brasilíska pressan upphóf Gracie sem móralskan sigurvegara kvöldsins fyrir það að hafa ekki gefist upp. Þetta er jafnframt viðmót sem maður heyrir oft hjá Jiu-Jitsu gaurum eða UFC-áhangendum, sem mér finnst alltaf hálf undarlegt.
Hversu marga olnboga þarf maður eiginlega að mölva áður en maður getur á óyggjandi hátt verið kallaður sigurvegari í bardaga?
Nú finnst mér svo sem skiljanlegt að menn mæri svona staðfestu sem slíka, en kommon, það er ekkert töff við að beygja inn á mótstæða akgrein á Reykjanesbrautinni.
Klárt mál að þetta hefur samt verið kick-ass bardagi.
Svo er hérna smá bónus. Nokkur Kodokan-júdó brögð, as demonstrated by Masahiko Kimura. Mjög smooth shit og líka frekar gaman að sjá ýmislegt nýstárlegt þarna.
...kannski Sindra, ha, heldurðu að hinn gallharði júdókappi og upprennandi grænbeltingur hafi ekki áhuga á þessu?
en annars þá þarf maður að fara drífa sig á æfingar. Ég stútaði á mér hnénu í janúar og hef lítið getað gert síðan þá.
Mér líst vel á breytinguna, svona á þetta að vera :)
En varðandi Jiu-Jitsu eða BJJ vs. Judo debatið þá vil ég benda á eitt. Hér er hetjan tekin af alvöru júdókappa:
http://www.youtube.com/watch?v=vql9nuYgZ8s&feature=related">http://www.youtube.com/watch?v=vql9nuYgZ8s&feature=related
Ég var einmitt að hugsa um þetta um daginn, hvort væri sniðugra fyrir mann að æfa Judó eða Jiu-jitsu. Allmennt er nú talað um að J-J sé málið, en svo fór ég að pæla í því að eiginlega allar J-J glímur sem ég hef séð eru meira og minna gólfglímur. Þannig að maður er í smá vafa hvort er hagnýtara.
Ég held að það sé nú ekki svo stórkostlegur munur á þessu tvennu. Bara eilítill áherslumunur. Svo taka þeir líka strikes í J-J, ef ég skil þetta rétt.
En varðandi gólfglímuna, þá er hún líka svakalega mikilvæg í Júdó, enda enda flest átök fyrr en seinna í gólfinu, hvortsem það er í hringnum eða utan hans.
Btw. Var Óli ekki einhverntíma að æfa Júdó?
Jú vorum báðir einhverjar nokkrar æfingar sem smákrakkar, en Óli var beðinn um að hætta eftir nokkrar æfingar og þá hætti ég líka...
Svo var hann reyndar með comeback þegar hann bjó í Tulsa, Usa. Hann var víst skuggalega góður miðað við að æfa bara í tæpt ár.
Mig langaði reyndar að bæta við varðandi það að öll átök endi fyrr eða seinna í gólfinu, þá er það ekki mín reynsla. Það er yfirleitt bara einn sem endar í gólfinu þegar ég lendi í átökum, og það er ekki ég. Þess vegna finnst mér gólfglíman hálf tilgangslaus.
The password to post a comment is:
(Arnaldur)