Oft getur verið erfitt að koma sér í gang á mánudagsmorgni, eftir viðburðaríka helgi. Þetta virðist vera nokkuð universalt vandamál, og hefur alið af sér hræðilegar setningar á borð við "Does somebody have a case of the Mondays?"
Hér á landi er einnig stundum talað um svokallaða mánudagsveiki, sem getur varla talist annað en krónísk skrópsýki á háu stigi.
Sjálfur er ég ansi oft mjög illa haldin af einhverskonar ómanneskjulegri ofurþreytu á mánudögum og hef í gegnum tíðina lært að hata mánudaga sérstaklega út af lífinu.
Í morgun upplifði ég svo fullkominn viðbjóð á þeirri staðreynd að ég væri að vakna í vinnnu, allt þar til að ég skellti á eitur hörðu grime-i.
Alla leiðina í vinnuna pumpaði ég út eitruðu grime-i með Tinchy Stryder sem að vakti mig álíka og hlaðin byssa í andlitið.
Eina vandamálið er að núna sit ég hérna og mig langar bara að "shank-a" einhvern, eða ræna banka eða eitthvað...
Hvernig datt þér í hug að mánudagsveiki myndi blandast vel við tónlist sem hvetur þig til ofbeldis?
Muntu ekki bara "go postal" þarna uppi í sendiráði?
ÞAÐ væri áhugaverður diplómatískur atburður.
what he said ^^^^^^
Annars er ég nánast alltaf andvaka á aðfaranóttum mánudaga, skiptir þá einu hvort ég hef farið á rallið um helgina eða snúið við sólahringnum með öðru móti, sunnudagskvöld og nætur fara alltaf í eitthvað hástemmt hugarflug, pælingar og svefnleysi. Sem getur oft af sér hrikalega mánudagsmorgna. Kannski er hart græm lausnin!
The password to post a comment is:
(Siggi)