Arnaldur      Grétarsson

Mér verður nokkuð oft hugsað til þessar bókar sem ég las fyrir nákvæmlega fjórum árum.

Bókin er skrifuð af mannfræðimenntuðum arkítekt (sem er alls ekki vitlaust kombó) og er mjög lausleg mannfræðileg pæling um það hvernig byggingarlist og rýmisskipulag kemur til með að þróast á næstu árum með hliðsjón af auknu vægi upplýsingaflæðis, t.d. þörfinni að vera sítengdur.

Bókin er alveg frekar súr á köflum. En þó á skemmtilegan hátt. Fer samt oft alveg frekar langt yfir strikið.

Það sem mér þykir samt athyglisverðast að sjá er að mikið af þeim pælingum sem að Mitchell setur fram í bókinni virðast alltaf vera að fá meira vægi í hverskyns skipulagsdrögum og arkítektúr.

Æi, ég veit ekkert hvert ég er að fara með þetta. Mér bara datt þetta í hug... fokkitt...