Ég stenst ekki að rita aðeins um ákveðna grein sem ég las um daginn.
Í greininni "Lægri námskröfur til fulltrúa stúdenta" á Vefritinu, sem er nú annars oft ágætt að mörgu leyti, er þeirri mögnuðu hugmynd fleygt fram að ef til vill færi vel á því að lækka námskröfur til fólks sem að hellir sér af offorsi út í stúdentapólitík.
Þetta þykir greinarhöfundi nokkuð eðlileg skoðun, þar sem að aumingja fólkið sem "lendir í stúdentapólitíkinni" vinni þar mikið og brýnt, fórnfúst starf.
Ég veit ekki með þetta sko...
Látum það nægja að kröfurnar í HÍ eru kannski ekkert til að missa þvag yfir, án þess að ég fari að velta einhverjum vöngum yfir mótíverandi faktorum þeirra sem sækjast í þessa félagsstarfssemi (vonandi meðvitaðir um hvað þeim er að færast í fang fyrst þeir eru komnir á háskólastig á annað borð).
Ég hef aðstoðarkennt nákvæmlega einum stjórnmálasprota. Hann hafði engan tíma fyrir smáatriði eins og að kynna sér námsefnið.
Og mun væntanlega meika það meira en námsefnisnördar eins og ég.
Já en þetta var greinilega háðsádeila á eftirlaunafrumvarpið... eða var ég eitthvað að misskilja?
(Arnaldur)