Ég fann athyglisverða frétt á RÚV vefnum áðan. Fréttin segir frá ljósmyndasýningu, en ekkert hvar hún er haldin og gefur ekkert sérlega góða hugmynd um hverjir standa að sýningunni, os.frv. Mjög athyglisverður fréttaflutningur.
Annars verður það bara því miður að segjast eins og er að RÚV vefurinn er sorglega lélegur, þó hann sé ekki jafn ofhlaðinn og þungur og mbl.is.
Alltént mættu þeir skipta um media player til að byrja með. Skíta WMP.
Ætli (blaða)mönnum líði ekkert undarlega með það þegar þeir eru að skella svona undarlegum fréttaleysum á netið?
Ég hef um nokkurt skeið fylgst með Magma/HS málinu en stend mig gjarnan að því að vera ekki alveg að kveikja 100% á því hvað það gengur út á í smáatriðum. Þegar ég hef svo reynt að leita uppi samantektir á netinu, eru þær oft svo ruglingslegar og ofur detalijeraðar að maður missir fljótt áhugann.
Mér finnst því rétt að benda á þessa ágætis samantekt um Magma/HS málið sem Steindór hefur sett saman og er birt á vefritinu.is.
Ég stend mig ekkert alltof oft að því að vera almennt mjög hrifinn af því sem Jón Baldvin Hannibalsson er að sýsla í sínu rauðvínslegna horni, en undanfarið hefur hann skrifað nokkra athyglisverða pistla, einkum um icesave ábyrgðir. Jón kemur hér með ágætis hugleiðingu um persónulegar ábyrgðir hlutaðeigandi, og ásetning þeirra í enn einum pistlinum um icesave.
Ragnheiði Ríkharðsdóttur, 1. varaforseta Alþingis finnst þingmenn haga sér eins og ólátabelgir í skólastofu og vill láta taka á málinu svo allir sitji þægir og prúðir í sátt og samlyndi. Sjálfur er ég ekkert endilega svo viss um ágæti þess. Persónulega hefur mér til dæmis alltaf þótt vera einhver sjarmi og heilindi í framíköllum þingmanna breska þingsins. Slíkt held ég að haldi mönnum við efnið og hvetji þá til að setja sér hnitmiðaðan og beittan stíl. Þá hefði maður ef til vill frekar geð í sér til að fylgjast með einstökum umræðum á þingi.
Björn Bjarnason verður nú seint þekktur fyrir annað en athyglisverð pistlaskrif, hvernig sem á það er litið. Í dagbókarfæslu sinni fyrir miðvikudaginn 26. ágúst, skrifar hann þó mjög óskiljanlega grein, sem þó er, að öllu öðru slepptu, ekki endilega stílbragð Björns.
Í stuttu máli má segja að innihald pistilsins sé eftirfarandi:
Lýður Guðmundsson (Exista) og Ross Beaty (Magma Energy) eru báðir bara dáldið huggulegir og geðþekkir menn. Annað en þessi Þóra Arnórsdóttir (þó hún sé allt í lagi). Eða bloggarar sem blogga á internetinu. Mér finnst bloggarar geðveikt ömurlegir glæpamenn.
Ég "gúglaði" Ross og hann er geðveikt fínn gaur. Mér finnst að við eigum bara að selja honum allt draslið fyrst hann vill kaupa. Ég meina við erum hvorteðer búin að skíta svo mikið upp á bak að það væri fínt að fá smá pen akkúrat núna (eins og krakkmella).
Annars eru allir eitthvað svo pirraðir yfir þessu, sem ég skil ekki. Fólk er núna alltaf eitthvað með eitthvað diss við það að gefa milljónamæringum allskonar eigur ríkisins??? Hvað er það?
Ég meina það var meiraðsegja þáttur á BBC, þar sem einhver geðveikt klár gaur var að segja að sumir kapítalistar eru ekki töff, á meðan að aðrir eru bara frekar fínir og næs.
Q.E.D. Motherfokker!
Já, svo var ég líka að skrifa eitthvað um Ísland og ESB.
Það er mikið fárast yfir rauðvíssulli drykkjurútsins Sigmundar Ernis á frétta- og bloggsíðum landsins.
Við tækifæri sem þetta sjá margir ástæðu til að berja saman, af miklum vanefnum, ferskeytlum sem er ætlað að taka á málinu á skondinn og hnitmiðaðan hátt.
Það liggur í hlutarins eðli að ekki er öllum gefin þessi ágæta list og leirburðardæmin ansi mörg.
Eftirfarandi kviðlingur var í athugasemdakerfi eyjunnar.is í boði Sigurjóns Vigfússonar:
Sitja þeir í rauðvínslegi,
sáttir setja stútar.
Teygar frekir sopann í
þyrstir Samfylkingar stútar,
Gleymd er nú sú fyrri gjör,
ekkert er þar minni.
muna ekkert eftir fyrri stjórn,
Er bankar hrundu í þeirra stjórn.
Samkvæmt frétt á mbl.is mun 17 ára stúlka hafa myrt 30 manns í Brazilíu á síðastliðnum 3 árum. Það eru um einn maður á mánuði að jafnaði.
Ég verð að viðurkenna að mér finnst þetta eiginlega pínku töff. Maður fær einhvern svona Dexter-fílíng við að lesa þetta.
Aftur á móti eru flestir sem blogga um fréttina á mbl-vefnum greinilega fremur hneykslaðir. Sjónarmið sem ég tek gjarnan eftir þegar fólk tjáir sig um gróf ofbeldisverk er að hér sé allt að fara til fjandans og mannkynið eigi sér ekki viðreisnarvon og ástand mála fari versnandi frá degi til dags. Að grimmdin færist sífellt í aukana.
Þetta fólk hefur aldrei opnað sagnfræðirit.
Kláraði að lesa bókina Karlar sem hata konur í dag.
Verð að segja að mér finnst þetta virkilega vel skrifuð og spennandi glæpasaga með góðu plotti. svo er hún líka frekar ógeðsleg á köflum.
Ég verð að segja að ég var frekar skeptískur á þessa bók, eins og ég er gjarnan með myndir eða bækur sem eru mikið hæpaðar upp, en þessi rís algerlega undir hæpinu.
Mæli eindregið með þessu.
Nú verður bara gaman að sjá hvort eitthvað er varið í myndina.
Því er við að bæta að íslensk þýðing bókarinnar er ákaflega meðfærileg, þægileg og vel unnin, þótt óþarfa fljótfærnisvillna gæti hér og þar, sem stundum orka töluvert ruglandi á lesandann.
Ég fann þessa mynd hjá Agli. Mér finnst hún vera frekar skemmtileg.
Takið eftir því hvað litli kútur er kátur. "Ehehehehíhíhí" gæti hann verið að segja. Takið líka eftir því hvað 50 cent er undrandi á þessari mynd, eins og hann sé að spyrja sig hvernig í ósköpunum hann lenti í partíi með þessum tveimur sveitalubbum.

Bestur er samt sennilega gamli pabbi. Hann er tilbúinn til að fara með 50 um allan heiminn og kenna honum að verða kúltíveraður cosmópól. Enda hugsjónamaður mikill.
Ég er einhvernvegin löngu hættur að botna upp né niður í því sem almennt er í gangi í samfélaginu í dag.
Öll umræða virðist vera svo skökk og undarleg. Hannes Hólmsteinn háir nú varnarstríð á vefsetri sínu þar sem hann reynir af veikum mætti að verja undarleg viðhof sín og brenglaða söguskoðun.
Hann mætti líka í áhugavert viðtal á Rás 2, í sama skyni og reyndi þar helst að kenna Steingrími J. um hvernig komið er fyrir hlutunum, sem hlýtur að teljast stórfurðulegt hið minnsta.
Kjartan Gunnarsson, sömuleiðis, vill leggja sökina hjá honum Steingrími. Tsk, tsk, tsk...
Allt tal um endalausar afskriftir milljarða skulda og bónusgreiðslur til aula finnst mér vera ruglandi. Menn vita ekki í hvorn fótinn þeir vilja stíga með Icesave, og nú vilja menn fara að skoða flata niðurfellingu skulda, bara svona rétt til að verðlauna þá sem skuldsettu sig í kúk fyrir hrun.
Þá er gott að lesa jarðbundnar greinar eins og þessa eftir Einar Má.
Nú eða stíga skrefið til fulls og lesa sér til um kynlífsfíkn Berlusconis. Einhvernvegin fær svallið og vitleysan í kringum þann mann alltaf til að láta mér líða vel.
Svo er ég líka ofboðslega hrifinn af athugasemd Binna við þessa frétt: "til hvers að vera ríkur með völd ef maður fær svo ekki flottar læður."
Þetta er jarðsamband sem ég kann að meta.
Ég rakst á þessa skemmtilegu bloggfærslu fyrrum bankastarfsmanns, titlaða "Danir eru smáborgaralegir fávitar" í dag. Inntak skrifanna er að íslensku bankarnir hafi verið ótrúlega frábærir en allir hinir, sérstaklega dönsku bankarnir hafi verið geðveikt glataðir skítabankar. Síðan hafi þetta reyndar fokkast upp, en það breyti því ekki að íslensku bankarnir hafi í raun verið miklu meira töff og æðislegir.
Þetta þykir mér vera ofboðslega skemmtilegt viðhorf sem missir algerlega sjónar á stöðu mála í dag.
Vissulega má segja að danskar bankastofnanir séu frekar leiðinlegar og erfiðar í viðskiptum, en þær eru þó allavega ennþá burðugar og geta sinnt hlutverki sínu.
Manni dettur helst í hug að svona skrif séu skáldskapur og uppspuni. Varla hugsi nokkur maður svona ennþá.

Annars, þessu ótengt, finnst mér líka rétt að benda á stórkostlega furðulega grein í DV sem fjallar um... tjah, það er ekki gott að segja. Eftir því sem ég fæ best séð er verið að setja ofan í við Kate Moss fyrir einhver gamansöm fyllerís komment um lífstíl glamúrpíunnar.
Gott að fá það samt á prenti að maður verði að borða mat endrum og eins, og það sé einfaldlega ekki lífvænlegt að drekka bara kaffi, kampavín og vodka og reykja þess á milli sígarettur. Þetta var náttúrlega farið að vefjast svolítið fyrir mér, því ég hef ekki grunnkenndir eins og hungur eða almennan lífsvilja.