Að reyna að eignast húsnæði á Íslandi er eins og að bíða í ótrúlega langri röð fyrir utan skemmtistað sem rukkar inn. Maður horfir á VIP röðina hlaupa inn og út, og loksins þegar maður sjálfur kemst inn og er búinn að borga aðgangseyri, þá hefur maður ekki efni á bjór, það er verið að loka, og allt fallega fólkið er löngu farið heim.
Stundum er svo fólki hent út.
Ekki það að maður getur alltaf bara farið á Áslák í Mosfellsbæ eða Njálsbúð ef maður vill ekki bíða í röð.
Í sovétríkjunum stóðu menn í röðum fyrir alls kyns hluti. Have we come full circle?
Talandi um Sovíet og biðraðir. Það minnir mig alltaf á brandarana sem Reagan sagði hér forðum daga:
http://www.youtube.com/watch?v=mN3z3eSVG7A
Ég held að við séum á leið inn í tímabil skömmtunarmiða og langra, langra biðraða.
En afhverju tókstu ekki bara 100% lán á sínum tíma ? Skil ekkert í þér.
The password to post a comment is:
(Arnaldur)