Ég hef núna verið að vinna dálítið í vefnum mínum undanfarnar vikur, eins og sjá má. Samhliða þessu verkefni hef ég reynt að pikka upp smá CSS (gamli vefurinn var í raun bara töfluvefur). Ég er bara sæmilega ánægður með útlitið eins og það er í bili, þótt ég fái stundum á tilfinninguna að þetta sé kannski ívið of þungt. Kannski breyti ég því á næstunni.
Reyndar á ég eftir að gera töluvert margar breytingar; það er ennþá ýmislegt sem virkar ekki sem skyldi (t.d. er kommentakerfið skrítið), og annað er bara óþekkt og pirrandi. Þetta er eitthvað sem gerist þegar maður byrjar á öfugum enda í ferlinu. Ég er búinn að vera að fikta í allskonar CSS-kompónentum sem ég skil ekkert alveg nógu vel (sem Sveinbjörn reddaði mér með til bráðabirgða).
Nú vil ég meina að það skipti höfuðmáli að vera ánægður með vefinn sinn, og finnast maður heimakominn. Ég var orðinn hundleiður á gömlu síðunni, og fannst hún aldrei almennilega endurspegla það sem ég vildi útlitslega séð. Þá hættir maður að nenna að halda vefnum við, og framtakið dettur allt niður. Dálítið eins og að búa í íbúð þar sem allt er hálfklárað eða skítugt. Maður gefst á endanum upp við að reyna að hafa hlutina í lagi og vill ekkert endilega fá fólk í heimsókn. Þá er kominn tími á allsherjar tiltekt eða flutninga.
Annað sem ég hef tekið eftir sem tengist þessu eru efnistökin (og, já ég hef reynt að gera þessu skil áður). Þegar ég renndi yfir efnið sem ég hef verið að birta hérna tók ég mjög glögglega eftir einu. Fram til ársins 2009 einkennast innslögin af kerskni, og ýmis sprelli og gríni. Allt almennt frekar jákvætt og inn á milli skemmtileg innslög þar sem mér tókst að skapa eitthvað áhugavert.
Eftir hrunið fór ég að taka eftir dálítið öðrum karakter á síðunni, eins og ég hef komið inn á áður. Þetta voru oft löng og nöldursleg innslög og gjarnan frekar neikvæð. Kannski var það einna helst af því að ég hef núna undanfarið, í allt of langan tíma, verið of upptekinn af umræðunni eins og hún birtist bæði á netinu og í öðrum miðlum. Það segir sig sjálft að ef maður er fastur í sorarvilpunni lungann úr deginum (eins og ég neyðist illu heilli til sökum vinnu minnar), þá byrjar maður sjálfur að lykta frekar illa.
Ég gerði mér reyndar strax grein fyrir þessu fyrir ári síðan og reyndi þá að setja mér einhverja skárri ritstjórnarstefnu sem átti stemma stigu við þessari óheilla þróun, en ég hugsa að það hafi bara endanlega drepið síðuna. Djúpt sokkinn og gegnsýrður af þessari leiðinlegu umræðuhefð hérna, fann ég mig ekki í að semja neitt skemmtilegt sjálfur. Síðan mín varð þess vegna bara eitthvert afdrep fyrir fyndin vídjó á youtube og skrítnar myndir af tumblr.
Klárlega er facebook betri vettvangur ef maður ætlar bara að regurgitate-a einhverjum fyndnum linkum. Þar getur maður líka sent út reiðar upphróparnir með inn á milli, án þess að þurfa að vera hið minnsta skapandi í kringum það.
Jæja. Og þó. Ég birti þó í það minnsta 2-3 greinar sem ég lagði þó nokkra vinnu í og er sæmilega ánægður með.
Allavega. Ég hef svo sem ekkert ákveðið endanlega með tíðni innslaga, efnistök eða annað í bili. Ég veit bara að ég hef verið að koma hingað daglega undanfarið og unnið lítillega í síðunni, sem ég held að sé ávísun á eitthvað gott. Maður ræktar það sem manni þykir vænt um.
Grunnhugmyndin er þó kannski helst að reyna að nota síðuna sem vettvang fyrir frumlegt og skapandi efni, sem ég get hugsað mér að koma á framfæri á sómasamlegan hátt. Samhliða þessu ætla ég að vinna í rólegheitum að síðunni og kenna mér ýmislegt því tengt í leiðinni. Hún gæti því tekið sýnilegum breytingum á næstu misserum og allur gangur á því hvað kemur hérna út.
Það geta allir póstað linkum á facebook. En einhver verður að búa til linkana fyrir fólkið.
(Steinn)