Arnaldur      Grétarsson

Nýleg umfjöllun Kastljóssins um yfirgengilega fíkniefnaneyslu meðal ungmenna í Reykjavík hefur fengið mig til að leiða hugann að góðum pilti sem er ekki lengur hér.

Það var einmitt sprauta sem ýtti honum yfir brúnina.

Kynni mín af honum komu til á undarlegan hátt, og voru kannski ekki svo langvinn eða ítarleg, en nóg til þess að mér verður hann hugleikinn af og til.

Reyndin er sú að þar fór maður sem var fyllilega ófær um að stjórna eigin lífi, en þráði þó sennilega fátt meira. Hann kom til mín í eitt eða tvö skipti leitandi að aðstoð í þessu skyni og við áttum ágætlega saman þegar þannig bar við. Það er merkilegt hvað ráðvillt fólk getur gefið af sér skakka mynd út á við. Það er oft ekki til að hjálpa því í stöðu þeirra. Þeir sem virðast sterklegir og ógnvekjandi út á við eru oftar en ekki beygðir, sneyptir og hraktir inn við beinið.

Það er ekki fyrr en löngu síðar að ég sé heildarmyndina utan um þennan villuráfandi dreng og geri mér betur grein fyrir stöðu hans og vanda. Þó kem ég sennilega aldrei til með að skilja hann til fulls.

Það er ekki öll vitleysan eins.

"Veistu það Arnaldur... Maður hugsar oft um Kaupmannahöfn eins og hún sér bara eins og Reykjavík. Nema bara aðeins stærri. — Kaupmannahöfn er samt ekkert eins og Reykjavík. Það er alveg ofboðslega mikið af skít hérna sem ég hefði aldrei trúað."