Arnaldur      Grétarsson

Ala vinur minn benti mér á rosalega 'high-brow' grín-síðu, sem ég verð að viðurkenna að mér finnst nokkuð sniðug. Síðan heitir The Man Who Melted Jack Dann og er þannig nokkuð vel sýnt fram á viðfangsefni síðunnar.

Ég áttaði mig reyndar ekki alveg strax á því hvað um ræddi, en heila málið gengur út á að skeyta saman bókartitli og höfundi, svo úr verði vitræn setning.

Það geta komið ýmis hnyttnar setningar út úr slíkri æfingu, eins og nokkrar þær sem tíundaðar eru á síðunni, s.s. Fear L. Ron Hubbard, When the Earth Screamed Arthur Conan Doyle eða Licence to Kill John Gardner. Ég eftirlæt fólki að renna yfir niðurstöðurnar. Sérstaklega er tiltekin bókin Two Sisters eftir Gore Vidal, en þar er mögulegt að nýta fyrra nafn höfundar sem sögn í setningunni. Þetta þykir mjög fínt samkvæmt síðunni.

Ég verð að viðurkenna að mér varð þetta frekar hugleikið í kjölfar þess að hafa skoðað síðuna. Fór að máta allskyns bókartitla við höfunda. Þetta er nokkuð flóknara en ætla mætti.

Hingað til hefur mér eiginlega bara tekist að koma með tvö sem eru það góð að það sé þess virði að tíunda þau hér. Það er annars vegar Experience Martin Amis og The Idiot Fyodor Dostoyevsky.

Ég hef ekki látið mér detta neitt í hug á íslensku ennþá. Svo á ég enn eftir að hugsa upp eitthvað svona "fyrra-nafn-sem-sagnorð" dæmi.

Einhverra hluta vegna minnti þetta mig dálítið á ódýra flissið sem maður fékk út úr því að renna yfir það sem var í boði á vídjóleigunni og athuga hvort heimfæra mætti titlana yfir á klámmyndir. (Auðvitað gátu allir titlar verið klámmyndatitlar, en sumir voru einhvernvegin klámmyndalegri en aðrir.) Incidentally man ég engin dæmi, sem ber því kannski helst vott um hvað þetta var takmarkað gaman í raun.