Mig langar til að benda áhugasömum á þetta stórkostlega viðtal við Stefán Jón Hafstein um íslenskt samfélag í þættinum Landið sem rís í umsjá Ævars Kjartanssonar og Jóns Orms Halldórssonar.
Mér finnst einhvernvegin hugmyndir mínar um íslenska pólitík, samfélag, og stöðuna í dag vera fullkomnlega endurómaðar í þessu viðtali. Ég er viss um að margir aðrir eru sama sinnis.
Reyndar er það vel þess virði að tékka á þessum þáttum, ef maður hefur þolinmæði fyrir þessari crappy síðu sem RÚV heldur úti.
Í raun er það alger skandall að þetta efni sé ekki aðgengilegra á RÚV vefnum (reyndar er sæmilega boðlegt að nota podcast optionið þeirra, en það er ekki allt sem ratar þangað inn). Þess vegna ákvað ég að linka á upload-ið hennar Láru Hönnu á Soundcloud.
Það ætti í raun að veita Láru Hönnu verðlaun fyrir þessa sjálfboðavinnu sem hún stendur í, að umrita þessi gögn frá RÚV og gera þau aðgengileg.
Dóttir mín er byrjuð á ungbarnaleikskóla. Við vorum beðin um að koma með mynd af henni til að hengja upp yfir snagann hennar.
Ég lenti í smá rugli með mig.

Hugmyndin var að búa til flott og veglegt 'R' handa Röskvu. Ég sá þetta fuglamótíf á einhverju plakati, og ákvað að nota það til að smíða bókstafinn 'R'. Litina valdi ég úr fánanum, húfunni hennar Röskvu, og vagninum hennar.
Ég lenti í athyglisverðum samræðum við vin minn um daginn. Við ræddum um það hvað maður vildi helst gera í lífinu, í tengslum við atvinnu, ef maður réði þar ferðinni algerlega sjálfur.
Við vorum báðir sammála um að ef þess væri nokkur kostur þá væri best að vinna við eitthvað skapandi sem maður hefði brennandi áhuga á. Það hlyti að vera mest gefandi. Þannig væri líka líklegast að maður leggði sig meira fram við það sem maður væri að gera og vinnuframlag manns væri þ.a.l. verðmætara.
Ég hafði á orði, að hvað sjálfan mig varðaði, þá gæti ég helst hugsað mér að vinna við að búa til fýsíska hluti. Svona eins og á litlu verkstæði, þar sem maður skapaði og ynni einhverja fallega gæðavöru í takmörkuðu upplagi. Ég sæi þetta sem eitthvað sem höfðaði frekar til mín að svo stöddu en óhlutbundin skapandi vinna (s.s. ritstörf).
Ég fékk nú ekki miklar undirtektir við þessa hugmynd. Félagi minn tjáði mér að þetta væri allt saman byggt á misskilningi. Hann vildi meina að í dag ynni enginn við framleiðslustörf á Vesturlöndum. Hér færi öll vinna fram fyrir framan tölvuskjá.
Ég var ósammála þessu og reyndi að benda á að öll 'high-end' vara væri ennþá handgerð í takmörkuðu upplagi í Evrópu og víðar. Það væri það sem gerði hana dýra og eftirsóknarverða. Vinur minn var ekki tilbúinn að fallast á þetta og hélt því fullum fetum fram að allt væri framleitt í Kína í dag.

Það er nú kannski tómt mál að tala um þetta frekar. Það er nokkuð ljóst að þessi hugmynd um endalok handverks á Vesturlöndum stenst vart skoðun. Enda held ég að við höfum kannksi ekki verið að tala um sama hlutinn þegar upp er staðið.
Vissulega fer mikið af iðnaðarframleiðslu í stórum upplögum fram í Kína og öðrum frumframleiðsluríkjum. En ég held að hágæða handverk og nytjalist sé enn frekar staðbundið fyrirbæri og fyrirfinnist enn í miklum mæli á Vesturlöndum.
Þetta samtal rifjaðist svo upp fyrir mér þegar ég datt inn á síðuna Made by Hand. Síðan heldur utan um stuttar heimildarmyndir um fólk sem hefur tekið sig til og farið að framleiða handgerða gæðavöru í Brooklyn og í kringum New York.
Þetta er eiginlega nákvæmlega það sem ég var að meina.
Þess utan fannst mér bara sjálfsagt að henda þessu upp hérna. Þetta eru flottar myndir og áhugaverð síða. Ég bendi í þessu samhengi einnig á verslunar-hluta síðunnar sem er töluvert spennandi.
Ég er mikið búinn að spila plötuna Loftmynd eftir Megas undanfarið. Hún er ansi merkileg og verður einhvernvegin betri við hverja áhlustun.
Mér hefur löngum skilist að platan væri einskonar óður til Reykjavíkurborgar, á tveggja alda afmæli kaupstaðarins. Kemur það heim og saman við bæði textana og hinn óskiljanlega formála sem fylgir með stafrænu útgáfunni á geisladisk frá árinu 2002.
Eitt lag virðist þó hálf munaðarlaust á plötunni, og það er Fílahirðirinn frá Súrín. Ljóðið er dæmalaust fagurt ástarljóð, en hefur enga skírskotun til Reykjavíkur, ólíkt öllum öðrum lögunum á plötunni.
Reyndar gerði Megas ferðir sínar til Tælands að umfjöllunarefni á plötunum sem á eftir fylgdu, svo kannski er vert að skoða þetta sem einhverskonar forsmekk að því sem koma skal.
Engu að síður hefur þetta alltaf virkað ögn undarlega á mig.
Ef einhver kann nánari skil á þessu má sá hinn sami gjarnan leggja orð í belg.
Hér læt ég fylgja "formálann" úr 2002 útgáfunni, sem ég skrifaði sjálfur upp. Ég held að þetta sé nokkuð rétt eftir upprunalega textanum haft hjá mér. (Upprunalegi textinn inniheldur þó nokkuð af stafsetningarvillum.)
Loftmynd
- Sögulegar staðreyndir og kredit
Á merkisafmæli Reykjavíkur borgar árið 1987 - þvert og endilangt - lögðu margir tónvitringar og texta á sig torfærar langleiðaferðir hugans og hjörtun og nýrun með leiddir af spegilmynd sinni á himni einni saman að finna og færa reifuðum jötunbura dýrar gjafir járnbundnar heillaóskum og eldlegum mærðum hver að sínum hætti og sínu lagi og sinni hæð ofar hvunndægurmáli. En í þessum góðviljaða flokki Vídusardansdísa leyndist -þetta er dæmigerður marklaus talsmáti - margur sem hamingju vegna borgarinnar betur hefði heima setið eitthvað alltannað að iðja og þarámeðal Höður blindi og fremur í margtaki en eintaki og ekki Lokalaus.
En einsog greint er frá í ævintýrinu vinsæla hugkvæmdist dís nokkurri og enganvegin úr hópi hinna snjallari og trúlega réði jafnvel útáþekjumennska að ósk hennar til handa afmæltu jóðinu varð síðbúin og varð það varnarleysingjanum til lífs. Loftmynd Megasar er tvímælalaust afmæli tileinkuð þó hvergi sé að því hnitað í stafsettum orðum. Kanski hinn vankaði meistari hafi misreiknað sig og diskurinn sérsmíðaður handa því digital dántáni sem í dag stýrir stjarna her og mannar sæta settið.
Björn Valur Gíslason - Jón Bjarnason (Samklipp, 2011)

Tom Cruise - Tóm krús (Samklipp, 2011)
(Steinn)